Aktualności

Polska

6 gru 2017

7 6
Kłosuj Komentuj Ulubione

Zwycięzcy konkursu „Najpiękniejsza Kartka Świąteczna”

Dzięki Waszym kartkom w naszej redakcji, od kilku tygodni panuje świąteczna atmosfera. Każde zgłoszenie dokładnie oglądaliśmy, podziwiając technikę, estetykę i wykonanie. W wyobraźni odtwarzaliśmy proces powstawania kartek oraz atmosferę jaka panowała w tym dniu. Nadal jesteśmy pod ogromnym wrażeniem poziomu kartek, które tak bardzo różnią się od tych proponowanych w sklepach. Redakcja jednogłośnie doszła do wniosku, że właśnie kartki Pań z KGW powinny być sprzedawane w całej Polsce – za swoją oryginalność, estetykę i pomysłowość.

Po długich i burzliwych naradach, z tysiąca nadesłanych wybraliśmy tą jedyną Najpiękniejszą Kartkę Świąteczną, która została dołączona do grudniowego wydania kwartalnika „mojaWieś”.

I miejsce

Koło Gospodyń Wiejskich w Dołhobrodach, region chełmski

Autorki: Regina Zarczuk, Teresa Potejuk, Maria Waszczeniuk, Grażyna Pastuszuk

II miejsce (ex aequo)

Gminny Ośrodek Animacji Kultury i Rekreacji W Szudziałowie – Koło Kobiet Wsi, region białostockie

Autorka: Magdalena Jucha

 

Koło Gospodyń Wiejskich w Łopusznej, region nowosądecki

Autorka: Małgorzata Głowacz

III miejsce (ex aequo)

Koło Gospodyń Wiejskich w Żarnówce, region bielski

Autorka: Barbara Janik

 

Koło Gospodyń Wiejskich Dąbrówka Pniowska, region tarnobrzeski

Autorka: Bernarda Dudek

 

Dodatkowo przyznaliśmy 6 wyróżnień w różnych kategoriach:

  • za pomysł:

Koło Gospodyń Wiejskich w Hannie, region chełmski

Autorka: Anna Karwatiuk

 

Koło Gospodyń Wiejskich Grębocice, region legnicki

Autorka: Ewa Gola

  • za oryginalną technikę:

Koło Gospodyń Wiejskich Bodzanowo Drugie, region włocławski

Autorka: Bogumiła Niespodzińska

 

Koło Gospodyń Wiejskich Lipowe, region nowosądecki

Autorka: Ewelina Białoń

  • za estetykę wykonania:

Koło Gospodyń Wiejskich w Mogilnie Małym, region sieradzki

Autorka: Krystyna Sałaciak

 

Koło Gospodyń Wiejskich w Mierzycach, region sieradzki

Autorka: Katarzyna Papierkowska

Pragniemy serdecznie podziękować za wszystkie nadesłane kartki i z całego serca pogratulować laureatkom.

Laureaci trzech pierwszych miejsc otrzymają Paczki Świąteczne ufundowane przez właściciela długopisu termościeralnego Pixel, firmę Emerson Polska.

Mamy również rewelacyjną wiadomość! Właśnie rusza ogólnopolski konkurs „Stwórz przepis do Kulinarnej Biblii Polskich Potraw Tradycyjnych”, w którym do wygrania setki atrakcyjnych nagród. Więcej informacji o konkursie w grudniowym wydaniu kwartalnika „mojaWieś” oraz na portalu mojekgw.pl TUTAJ

W galerii prezentujemy 50 kartek, które „utrudniały” nam wybór tej najpiękniejszej – wszystkie są oryginalne, jedyne w swoim rodzaju, piękne!

1 - KGW w Łęczynie

2 - KGW Czarnocin

3, 4, 10, 11, 17, 22, 26, 27, 31,  33, 34, 35, 36, 37, 39, 46 - KGW Lipowe

5 - KGW w Wólce Orłowskiej

6 - KGW w Lipniku

7, 16, 49, 50  - KGW w  Łopusznej

8, 10 - Stowarzyszenie KGW Olszówka

9 - KGW w Ładnej

12, 13 - Koło Kobiet Wsi (Gminny Ośrodek Animacji Kultury i Rekreacji w Szudziałowie)

14 - KGW Grabowiec

15, 30 - KGW Żądło

18 - KGW Zaborze

19 - Stowarzyszenie KGW w Ruszkowie Pierwszym

20, 21 - KGW Turów z zespołem śpiewaczy "Niezapominajka"

23 - KGW Umianowice

24 - KGW Kalinki

25 - KGW Osobnica

28 - KGW Radostowo

29 - KGW w Sławkach

32 - KGW Białopole

38 - KGW Janowice

40 - KGW Macierzanka

41, 42 - KGW Pisarzowice

43 - KGW w Sądkowej

44 - KGW w Wygodzie

45 - KGW Strzyżewo Paczkowe

47 - KGW z Dąbrówki Pniowskiej

48 - Gminna Rada Kobiet w Dobrczu

Redakcja mojeKGW.pl ..

Udostępnij na facebook!

Wróć

Brygida P. z Stowarzyszenie Razem dla wsi Żurawia-Włodzimierzewo

Gratulacje dla wszystkich .

1

6 gru 2017, 15:05:08

Malwina W.

Laureatkom serdecznie gratuluję! Piękne kartki, każda jedyna w swoim rodzaju :)

1

6 gru 2017, 15:45:57

Barbara O. z Koło Gospodyń Wiejskich Bodzanowo Drugie

Gratulacje dla wszystkich-Dziękujemy za wyróżnienie -sprostowanie-(region Włocławski)-pozdrawiamy.

1

6 gru 2017, 15:02:55

Cecylia P. z Koło Gospodyń Wiejskich Pisarzowice

Szkoda,że choć "małe ikonki" tych wszystkich,pięknych kartek świątecznych nie znalazły się w Kwartalniku.Bo rzeczywiście, był z pewnością wielki problem w wyborze.Gratulacje wszystkim uczestnikom i koleżanką " zza miedzy"z Janowic.My także wysłałyśmy kartki świąteczne.Pozdrawiam

1

6 gru 2017, 15:45:34

Krystyna N. z Koło Gospodyń Wiejskich Janowice

Wszystkie kartki są naprawdę piękne.Każda ma swój niepowtarzalny urok.Gratulacje dla autorek.

0

6 gru 2017, 16:01:56

Gabriela L. z Koło Gospodyń Wiejskich Wieszkowianki -Wieszki

Gratulacje, pomysłowe i przemyślane kartki

0

6 gru 2017, 16:56:15

Teresa H. z Koło Gospodyń Wiejskich Wilkowice

Gratulacje dla wszystkich. Pozdrawiam

1

6 gru 2017, 22:22:56

Przeczytaj również wszystkie artykuły z kategorii >

Tatar z łososia!

Na potrzeby jednego z konkursów, zrodził się w mojej głowie pomysł na tatara z łososia na ostro, z jajkiem przepiórczym i koncentratem pomidorowym. Połączenie ciut kontrowersyjne, ale kto nie ryzykuje, ten pysznie nie je! Tatar z łososia. Składniki: opakowanie łososia wędzonego w plastrach 4 jajka przepiórcze ugotowane na twardo cebula pół świeżego ogórka pęczek koperku 2 łyżki prażonego słonecznika łyżka koncentratu pomidorowego 4 łyżki oliwy smakowej łyżeczka miodu 2 łyżeczki musztardy francuskiej pół łyżeczki ostrej papryki sól Łososia, cebulę, ogórka i jajka pokroić w drobną kostkę, koperek posiekać. Przełożyć do miseczki. Koncentrat pomidorowy, oliwę, miód, musztardę, sól i ostrą paprykę wymieszać, zalać sosem pozostałe składniki. Dokładnie wymieszać i wstawić do lodówki na ok. godzinę. Smacznego!  Małe co nieco u Rudej w kuchni  FB - https://www.facebook.com/people/Ma%C5%82e-co-nieco-u-Rudej-w-kuchni/100063584106586/ Czytaj dalej

3 kwi 2026 |

Polska

Lany Poniedziałek – tradycja, radość i symbol odnowy

Drugi dzień Świąt Wielkanocnych, powszechnie znany jako Lany Poniedziałek lub Śmigus-Dyngus, to jedno z najbardziej rozpoznawalnych i lubianych świąt w polskiej tradycji. Choć dziś kojarzy się głównie z polewaniem wodą i dobrą zabawą, jego korzenie sięgają dawnych obrzędów ludowych, w których woda miała znaczenie symboliczne i oczyszczające. Skąd wzięła się tradycja? Zwyczaj Śmigusa-Dyngusa wywodzi się jeszcze z czasów przedchrześcijańskich. Wówczas woda była symbolem życia, odrodzenia i siły natury budzącej się po zimie. Obrzędy polewania wodą miały zapewnić zdrowie, płodność oraz urodzaj. Z czasem tradycje te zostały włączone do kultury chrześcijańskiej i zaczęły towarzyszyć świętowaniu Zmartwychwstania. Pierwotnie „śmigus” oznaczał smaganie gałązkami wierzby, natomiast „dyngus” wiązał się z wykupywaniem się od tego zwyczaju drobnymi podarunkami, najczęściej pisankami. Z biegiem lat oba obrzędy połączyły się w jedną formę – radosnego polewania wodą. Woda, która łączy Lany Poniedziałek to przede wszystkim święto radości, wspólnoty i luzu po czasie powagi Wielkiego Tygodnia. W wielu domach i miejscowościach to dzień spotkań rodzinnych, odwiedzin i wspólnego spędzania czasu. Na wsiach zwyczaj ten miał szczególny charakter. Młodzi chłopcy odwiedzali domy, polewając wodą dziewczęta – co było nie tylko żartem, ale i formą zalotów. Im bardziej ktoś był oblany, tym większym cieszył się zainteresowaniem. Choć dziś ten zwyczaj przybrał bardziej symboliczny i uniwersalny charakter, nadal niesie ze sobą nutę beztroski i śmiechu. Między tradycją a współczesnością Współcześnie Lany Poniedziałek bywa obchodzony w różny sposób. W miastach często ogranicza się do symbolicznego pokropienia wodą, natomiast w mniejszych miejscowościach i na wsiach nadal można spotkać bardziej żywiołowe formy świętowania. Warto jednak pamiętać o umiarze i szacunku dla innych – tradycja powinna łączyć, a nie sprawiać dyskomfort. Coraz częściej podkreśla się, że polewanie wodą powinno być formą zabawy, na którą wszyscy się zgadzają. Głębsze znaczenie Choć Lany Poniedziałek ma lekki i radosny charakter, jego symbolika jest głęboka. Woda, jako znak oczyszczenia, może być dla nas przypomnieniem o nowym początku, który przynosi Wielkanoc. To zaproszenie, by zostawić za sobą to, co trudne, i wejść w codzienność z nową energią i nadzieją. W świecie pełnym pośpiechu takie momenty wspólnej radości są szczególnie cenne. Pozwalają zatrzymać się na chwilę, uśmiechnąć i być razem – z rodziną, sąsiadami, bliskimi. Tradycja, która trwa Lany Poniedziałek to piękny przykład tego, jak dawne obyczaje mogą przetrwać i odnaleźć się w nowoczesnym świecie. Łączy pokolenia, przypomina o korzeniach i wnosi do świątecznego czasu element lekkości i spontaniczności. Bo choć zmieniają się czasy, jedno pozostaje niezmienne — potrzeba radości, bliskości i świętowania życia. A czasem wystarczy do tego… odrobina wody. Czytaj dalej

3 kwi 2026 |

Polska

Największa wolność - Powrót do Domu Ojca

Wielkanoc kojarzy nam się z tradycją: święconką, rodzinnym stołem, wspólnie spędzonym czasem w gronie rodzinnym wiosennymi porządkami. To jednak też czas, w którym my chrześcijanie zatrzymujemy się, by na nowo odkryć sens odkupienia, przebaczenia i powrotu do życia. To święta, które nie tylko przypominają o zwycięstwie Chrystusa nad śmiercią, ale zapraszają nas do osobistej refleksji nad tym, jak wygląda nasza relacja z Bogiem. W tym roku warto spojrzeć na nią przez pryzmat jednej z najbardziej poruszających przypowieści Ewangelii według św. Łukasza – historii o synu marnotrawnym. Historii o człowieku, który szuka swojego miejsca na ziemi, o człowieku, który pragnie wolności, a jednocześnie tęskni za domem. O każdym z nas. Przypowieść o synu marnotrawnym to historia, która nie traci aktualności, bo dotyka najważniejszego pytania: co robimy z wolnością, którą daje nam Bóg?  Syn z przypowieści odchodzi, bo chce żyć po swojemu. Chce sprawdzić, kim jest bez ojca, bez zasad, bez ograniczeń. To pragnienie jest nam bliskie — każdy człowiek chce decydować o sobie, wybierać własną drogę, samodzielnie kształtować swoje życie. Ojciec nie zatrzymuje go siłą, nie moralizuje, nie grozi. Pozwala mu odejść, choć wie, że młody człowiek nie jest jeszcze gotowy, by mądrze zarządzać wolnością, a tak po prostu by mądrze zarządzać swoim życiem. Obraz ojca to obraz Boga, który szanuje ludzką wolność nawet wtedy, gdy prowadzi ona w stronę błędów, zagubienia i cierpienia. Bóg nas nie zatrzymuje. Nie zamyka drzwi abyśmy żyli w izolacji od świata. Nie stawia warunków. Szanuje wolność, nawet jeśli wie, że człowiek może ją źle wykorzystać. To jedna z najbardziej poruszających prawd naszej wiary: Bóg nie chce posłuszeństwa z lęku, ale relacji z wyboru. Przypowieść o synu marnotrawnym pokazuje, że prawdziwa relacja z Bogiem może istnieć tylko wtedy, gdy człowiek wybiera ją w wolności.  Dlatego też ta przypowieść i cały ten świąteczny czas Wielkanocy jak i czas Wielkiego Postu przypominają nam, że ta wolność nie jest ciężarem, lecz przestrzenią, w której możemy wzrastać, szukać, błądzić i wracać. Wielkanoc przypomina nam, że Bóg nie chce niewolników ani ludzi zastraszonych. Chce relacji opartej na wyborze, a nie przymusie. Wolność jest więc fundamentem – darem, który może nas zaprowadzić daleko od domu, ale też jedyną drogą, która pozwala do niego wrócić naprawdę. Przypowieść o synu marnotrawnym pokazuje, że prawdziwa relacja z Bogiem może istnieć tylko wtedy, gdy człowiek wybiera ją w wolności, że ta wolność nie jest ciężarem, lecz przestrzenią, w której możemy wzrastać, szukać, błądzić i wracać. Syn marnotrawny doświadcza konsekwencji swoich decyzji. Traci majątek, poczucie bezpieczeństwa, godność. Dopiero w chwili największego kryzysu zaczyna rozumieć, że wolność bez odpowiedzialności staje się ciężarem. To moment, który wielu z nas zna z własnego życia – chwila, gdy człowiek uświadamia sobie, że sam nie poradzi sobie dalej. Syn marnotrawny szybko odkrywa, że wolność bez odpowiedzialności prowadzi do pustki. Że życie bez korzeni, bez relacji, bez sensu staje się samotnością. To doświadczenie wielu współczesnych ludzi: mamy możliwości, wybory życia, ale często brakuje nam wewnętrznego kompasu. To właśnie w doświadczeniu słabości, grzechu czy zagubienia człowiek odkrywa, jak bardzo potrzebuje Boga. Nie jako surowego sędziego, ale jako Ojca, który czeka. Najpiękniejszy moment przypowieści, który ukazuje nam kochające Boga to ten, w którym ojciec dostrzega syna z daleka. Nie czeka, aż ten dojdzie do domu. Nie pyta o skruchę i rachunek sumienia po prostu wybiega naprzeciw.   To obraz Boga, który nie czeka na idealnych ludzi, ale na ludzi, którzy chcą wrócić, na każdego z nas, którzy chcemy owocnie przeżyć czas wielkiego postu i radości Zmartwychwstania Chrystusa.  Cały czas Wielkiego Postu i Wielkanocy jest dla nas zaproszeniem do powrotu, do odnowienia relacji, która może była zaniedbana, może trudna, może pełna pytań. Bóg nie oczekuje od człowieka perfekcji, lecz szczerości. Nie wymaga bezbłędności, lecz otwartego serca. Chrystus wychodzi z grobu nie po to, by nas rozliczać, ale by nas podnieść. Zmartwychwstanie jest zaproszeniem do nowego początku — niezależnie od tego, jak daleko odeszliśmy. Wielkanoc uczy nas, że Bóg nie chce nas zatrzymać siłą dał nam wolność wyboru, jednak chce nas przyjąć z miłością. A my — jak syn marnotrawny — możemy odkryć, że największą wolnością jest powrót do domu, w którym ktoś na nas czeka, do Domu Naszego Ojca. Niech Zmartwychwstały przyniesie Wam radość, zdrowie i pomyślność. Świętujcie Wielkanoc w gronie najbliższych, pełni nadziei na lepsze jutro. Niech wspiera Was swymi łaskami i da Wam moc pokonywania codziennych trudności Niech otwiera Was na miłość oczekającego na Was Ojca! ks. Jarosław Leśniak  Duszpasterz Rolników Archidiecezji Łódzkiej Czytaj dalej

2 kwi 2026 |

Polska

Tradycje, które łączą pokolenia

Kolorowe pisanki, zapach świeżo pieczonej baby i radosny śmiech przy świątecznym stole. Wielkanoc od lat pozostaje jednym z najbardziej rodzinnych i pogodnych świąt. To czas, gdy dawne zwyczaje spotykają się z nowoczesnością, a tradycje wciąż potrafią wywołać dziecięcy zachwyt. Wielkanoc w Polsce ma wyjątkowy smak i atmosferę. Już na kilka dni przed świętami domy wypełniają się krzątaniną: malowaniem jajek, pieczeniem mazurków i przygotowywaniem koszyczka ze święconką. Pisanki, od tych skromnie barwionych cebulą po misternie zdobione małe dzieła sztuki, są symbolem odradzającego się życia i jednym z najbardziej lubianych elementów świąt. Nieodłącznym zwyczajem jest także święcenie pokarmów w Wielką Sobotę. Koszyczki przystrojone bukszpanem, białą serwetką i kolorowymi wstążkami niosą do kościoła zarówno dzieci, jak i dorośli. W środku obowiązkowo znajdują się jajka, chleb, sól, kiełbasa i chrzan, każdy z tych produktów ma swoje symboliczne znaczenie, ale dla najmłodszych najważniejsze jest zwykle to, by w koszyczku znalazł się także czekoladowy zając. Niedzielne śniadanie wielkanocne to prawdziwe święto smaków i rodzinnego ciepła. Dzielenie się jajkiem, składanie życzeń i wspólne biesiadowanie przy stole pełnym żurku, białej kiełbasy oraz słodkości tworzą atmosferę bliskości. To moment, w którym tradycja najmocniej pokazuje swoją siłę, łączy pokolenia i przypomina, jak ważne są wspólne chwile. A potem przychodzi najbardziej wesoły akcent świąt, czyli lany poniedziałek. Śmigus-dyngus od lat wywołuje salwy śmiechu, zwłaszcza wśród dzieci i młodzieży, choć dorośli także często dają się porwać tej zabawie. Symboliczna odrobina wody ma przynieść szczęście i pomyślność, a przy okazji skutecznie budzi nawet największych śpiochów. Wielkanocne tradycje, choć zakorzenione w historii, wciąż mają w sobie świeżość i lekkość. To święta pełne kolorów, rodzinnego ciepła i małych rytuałów, które sprawiają, że co roku wracamy do nich z prawdziwą przyjemnością. Czytaj dalej

31 mar 2026 |

Polska

Wiosenne porządki: więcej niż mop i ścierka

Wiosenne porządki przed Wielkanocą często kojarzą się dziś głównie z praktycznym przygotowaniem domu na święta. Jednak zwyczaj ten ma znacznie starsze, przedchrześcijańskie korzenie, sięgające wierzeń dawnych Słowian. W ich świecie rytm życia wyznaczała natura, a przełom zimy i wiosny był jednym z najważniejszych momentów w roku, czasem odrodzenia, oczyszczenia i symbolicznego początku nowego cyklu życia. Dla Słowian zima była okresem „martwym”, związanym z ciemnością, chłodem i stagnacją. Wraz z nadejściem wiosny należało nie tylko przyjąć nowe życie, ale też aktywnie „usunąć” to, co stare i niepotrzebne. Porządki miały więc wymiar rytualny, nie chodziło wyłącznie o czystość, lecz o oczyszczenie przestrzeni z nagromadzonej przez zimę złej energii, chorób czy pecha. Wierzono, że brud, kurz i chaos mogą przyciągać negatywne siły, dlatego dokładne sprzątanie domu i obejścia było formą ochrony. Z tym okresem wiązały się także konkretne obrzędy. Jednym z najbardziej znanych było symboliczne „pożegnanie zimy”, czyli topienie lub palenie Marzanny, kukły uosabiającej śmierć, chłód i zastój. Ten rytuał miał oczyścić społeczność i zrobić miejsce dla nowej energii wiosny. W podobnym duchu sprzątano domy: wymiatanie śmieci czy kurzu mogło mieć znaczenie symboliczne – jakby „wymiatało się” stare troski i niepowodzenia. Często towarzyszyło temu także wietrzenie domostw, palenie ognia czy okadzanie ziołami, co miało dodatkowo wzmacniać efekt oczyszczenia. Ogień i dym były traktowane jako żywioły o właściwościach ochronnych i oczyszczających, zdolne odpędzać złe moce i przywracać równowagę. Kiedy na ziemie słowiańskie przyszło chrześcijaństwo, wiele z tych praktyk nie zniknęło, lecz zostało włączonych do nowego porządku religijnego. Wiosenne porządki zaczęto łączyć z przygotowaniami do Wielkanocy, ale ich pierwotny sens, odnowy i oczyszczenia, pozostał. Zmieniła się interpretacja, nie sama potrzeba. Dlatego patrząc na wiosenne sprzątanie tylko jako na obowiązek, łatwo przeoczyć jego głębszy wymiar. To echo dawnych rytuałów, w których człowiek próbował odzyskać harmonię z naturą i rozpocząć nowy etap życia „na czysto” – nie tylko w domu, ale i w sobie. Czytaj dalej

27 mar 2026 |

Polska

Trwa przekierowywanie...

Trwa przetwarzanie ...

Twój kłos został poprawnie oddany!

Twój kłos został usunięty!

Wystąpił błąd podczas kłosowania. Twój kłos nie został oddany!

Plik jest zbyt duży, dozwolona wielkośc to max 10MB.

Aktualnie trwa modernizacja sklepu.
Zapraszamy już wkrótce!

Korzystamy z informacji zapisanych za pomocą plików cookies na urządzeniach końcowych użytkowników. Pliki cookies użytkownik może kontrolować za pomocą ustawień swojej przeglądarki internetowej. Dalsze korzystanie z naszego serwisu internetowego, bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej oznacza, iż użytkownik akceptuje stosowanie plików cookies.

Zamknij