Aktualności

0 0
Kłosuj Komentuj Ulubione

Zdobywcy "Srebrnych Kłosów"

Lista zdobywców „Srebrnych Kłosów”, czyli kół, które zarejestrowały wszystkich swoich członków na portalu mojeKGW.pl: 

Region

Nazwa własna organizacji

chełmskie

Koło Gospodyń Wiejskich w Brzezinach

chełmskie

Koło Gospodyń Wiejskich Strupin Duży

chełmskie

Koło Gospodyń Wiejskich w Strzelcach

chełmskie

Koło Gospodyń Wiejskich w Teremcu

chełmskie

Koło Gospodyń Wiejskich w Stężycy Łęczyńskiej

chełmskie

Koło Gospodyń Wiejskich w Siennicy Nadolnej

chełmskie

Koło Gospodyń Wiejskich w Rogatce

chełmskie

Koło Gospodyń Źródła Werbki

chełmskie

Koło Gospodyń Wiejskich Stulno

chełmskie

Koło Gospodyń Wiejskich Kol.Raciborowice

chełmskie

Koło Gospodyń Wiejskich w Kicinie

chełmskie

Koło Gospodyń Wiejskich w Siedliszczu

chełmskie

Koło Gospodyń Wiejskich Siedliszczki

chełmskie

Koło Gospodyń Wiejskich w Surhowie

chełmskie

Koło Gospodyń Wiejskich w Kuzawce

chełmskie

Koło Gospodyń Wiejskich Stężyca Nadwieprzańska

chełmskie

Koło Gospodyń Wiejskich w Małochwieju Dużym

chełmskie

Koło Gospodyń Wiejskich nad Wolicą

chełmskie

Koło Gospodyń Wiejskich w Krupcu

chełmskie

Koło Gospodyń Wiejskich w Uhrusku

chełmskie

Koło Gospodyń Wiejskich w Łopienniku Górnym

chełmskie

Koło Gospodyń Wiejskich w Małochwieju Małym

chełmskie

Koło Gospodyń Wiejskich w Hannie

chełmskie

Koło Gospodyń Wiejskich w Dobryniowie

chełmskie

Koło Gospodyń Wiejskich Stryjów

chełmskie

Koło Gospodyń Wiejskich w Hruszowie

chełmskie

Koło Gospodyń Wiejskich w Bzite

chełmskie

Koło Gospodyń Wiejskich w Krynicy

chełmskie

Koło Gospodyń Wiejskich w Turce

chełmskie

Koło Gospodyń Wiejskich w Niemienicach

chełmskie

Koło Gospodyń Wiejskich w Zakręciu

chełmskie

Koło Gospodyń Wiejskich Janówka

chełmskie

Koło Gospodyń Wiejskich Okopy

chełmskie

Koło Gospodyń Wiejskich w Bytyniu

chełmskie

Koło Gospodyń Wiejskich Wereszcze Małe

częstochowskie

Koło Gospodyń Wiejskich „Czeremcha”

częstochowskie

Koło Gospodyń Wiejskich Garnkowianki

częstochowskie

Koło Gospodyń Wiejskich Truskolasy

częstochowskie

Koło Gospodyń Wiejskich Waleńczów

częstochowskie

Koło Gospodyń Wiejskich Libidza

częstochowskie

Koło Gospodyń Wiejskich Kamińsko

częstochowskie

Koło Gospodyń Wiejskich Nowinki

częstochowskie

Koło Gospodyń Wiejskich w Klepaczce

częstochowskie

Koło Gospodyń Wiejskich w Rębielicach Królewskich

częstochowskie

Koło Gospodyń Wiejskich w Dąbrowie (Popów)

częstochowskie

Koło Gospodyń Wiejskich „Stokrotki” Skrajniwa Konstantynów

częstochowskie

Koło Gospodyń Wiejskich Nowiny

częstochowskie

Koło Gospodyń Wiejskich Szarlejka

częstochowskie

Koło Gospodyń Wiejskich Ługi-Radły

częstochowskie

Koło Gospodyń Wiejskich Przystajń

częstochowskie

Koło Gospodyń Wiejskich Kuźnica Stara

częstochowskie

Koło Gospodyń Wiejskich Antonów – Kuźnica Nowa

częstochowskie

Koło Gospodyń Wiejskich „Stokrotki” Wilkowiecko

częstochowskie

Koło Gospodyń Wiejskich Starokrzepice

częstochowskie

Koło Gospodyń Wiejskich w Lgocie Górnej

częstochowskie

Koło Gospodyń Wiejskich Łobodno

częstochowskie

Koło Gospodyń Wiejskich Borowe

częstochowskie

Koło Gospodyń Wiejskich Puszczew

częstochowskie

Koło Gospodyń Wiejskich Kalej

częstochowskie

Koło Gospodyń Wiejskich Sygontka

częstochowskie

Koło Gospodyń Wiejskich Bieżeń

częstochowskie

Koło Gospodyń Wiejskich Babienice

piotrkowskie

Koło Gospodyń Wiejskich Stradzew

piotrkowskie

Stowarzyszenie Kobiet Wiejskich „Stokrotki”

piotrkowskie

Stowarzyszenie Koła Kobiet Kreatywnych Gminy Aleksandrów

piotrkowskie

Koło Gospodyń Wiejskich Brzustów

piotrkowskie

Koło Gospodyń Wiejskich Tomaszówek

piotrkowskie

Koło Gospodyń Wiejskich Radość

piotrkowskie

Koło Gospodyń Wiejskich „Kaniczanki”

kieleckie

Koło Gospodyń Wiejskich Łącznianie

kieleckie

Koło Gospodyń Wiejskich Umianowice

kieleckie

Stowarzyszenie Korczynian nad Nidą

kieleckie

Stowarzyszenie Koła Gospodyń Wiejskich „Skowronianki”

kieleckie

Stowarzyszenie Koła Gospodyń Wiejskich w Szczepanowicach

kieleckie

Koło Gospodyń Wiejskich Grudzynianki

kieleckie

Koło Gospodyń Wiejskich Bolechowiczanie

kieleckie

Koło Gospodyń Wiejskich „Zaborzanki”

kieleckie

Koło Gospodyń Wiejskich Ociesanki

kieleckie

Koło Gospodyń Wiejskich w Gruszczynie

zamojskie

Koło Gospodyń Wiejskich Barchaczów

zamojskie

Koło Gospodyń Wiejskich Zadnoga

zamojskie

Koło Gospodyń Wiejskich Gosposie

zamojskie

Koło Gospodyń Wiejskich w Horodle

zamojskie

Koło Gospodyń Wiejskich Poraj

zamojskie

Koło Gospodyń Wiejskich w Guzówka-Kolonia

katowickie

Koło Gospodyń Wiejskich Niezdara

katowickie

Koło Gospodyń Wiejskich Brzeziny

katowickie

Kółko Rolnicze – Koło Gospodyń Wiejskich w Rudziczce

sieradzkie

Koło Gospodyń Wiejskich w Rudzie

sieradzkie

Koło Gospodyń Wiejskich Bogumiłów

sieradzkie

Koło Gospodyń Wiejskich w Mogilnie Małym

sieradzkie

Koło Gospodyń Wiejskich Słomków Mokry

sieradzkie

Koło Kobiet Wiejskich w Orchowie

sieradzkie

Koło Gospodyń Wiejskich w Grabowcu

sieradzkie

Koło Gospodyń Wiejskich w Chałupkach

lubelskie

Koło Gospodyń Wiejskich Stasin

lubelskie

Koło Gospodyń Wiejskich Wilkołaz Trzeci

lubelskie

Koło Gospodyń Wiejskich Wilkołaz Drugi

lubelskie

Kółko Rolnicze Wilkołaz Trzeci

lubelskie

Koło Gospodyń Wiejskich w Ostrówku

lubelskie

Koło Gospodyń Wiejskich Bystrzejewice Trzecie

lubelskie

Koło Gospodyń Wiejskich Popkowice Majdanek

krakowskie

Kółko Rolnicze – Koło Gospodyń Wiejskich Poznachowice Dolne

krakowskie

Koło Gospodyń Wiejskich Mierzeń

krakowskie

Stowarzyszeni Aktywna Wieś w Goszczy i Sadowie

tarnowskie

Stowarzyszenie „Zasowianki”

tarnowskie

Stowarzyszenie Gospodyń Wiejskich „Górzanki”

tarnowskie

Stowarzyszenie Koło Gospodyń Wiejskich w Woli Radłowskiej

tarnowskie

Koło Gospodyń Wiejskich Straszęcin

tarnowskie

Koło Gospodyń Wiejskich w Olchawie

krośnieńskie

Koło Gospodyń Wiejskich Przysietnica

krośnieńskie

Koło Gospodyń Wiejskich w Osobnicy

krośnieńskie

Koło Gospodyń Wiejskich Ropienka

krośnieńskie

Koło Gospodyń Wiejskich Medynia Głogowska

bydgoskie

Koło Gospodyń Wiejskich Bysław

bydgoskie

Koło Gospodyń Wiejskich Fletnowo

bydgoskie

Koło Gospodyń Wiejskich w Klonowie

bydgoskie

Koło Gospodyń Wiejskich w Minikowie

olsztyńskie

Koło Gospodyń Wiejskich Miętkie

olsztyńskie

Koło Gospodyń Wiejskich Kolonia

toruńskie

Koło Gospodyń Wiejskich ZAMEK Bierzgłowski

toruńskie

Stowarzyszenie Koło Gospodyń Wiejskich w Wonnie

toruńskie

Koło Gospodyń Wiejskich Lembarg

poznańskie

Kółko Rolnicze Gospodyń Wiejskich Słonin

poznańskie

Koło Gospodyń Wiejskich Strzyżewo Paczkowe

poznańskie

Koło Gospodyń Wiejskich Wioska

skierniewickie

Koło Gospodyń Wiejskich w Woli Cyrusowej Kolonii

skierniewickie

Koło Gospodyń Wiejskich Celigów

kaliskie

Koło Gospodyń Wiejskich Dzierżanów

kaliskie

Koło Gospodyń Wiejskich Jasne Pole

kaliskie

Koło Gospodyń Wiejskich Wierzchy

rzeszowskie

Koło Gospodyń Wiejskich w Kraczkowej

gorzowskie

Koło Gospodyń Wiejskich w Janczewie

gorzowskie

Koło Gospodyń Wiejskich Przemysław

gorzowskie

Koło Gospodyń Wiejskich Górecko

bielskie

„Stowarzyszenie „Koło Gospodyń w Białce”

bielskie

Koło Gospodyń Wiejskich Koszarawa

legnickie

Koło Gospodyń Wiejskich Kury Domowe

konińskie

Zespół Alebabki ze Skęczniewa

konińskie

Koło Gospodyń Wiejskich w Marszewie

radomskie

Koło Gospodyń Wiejskich Lipiny

wałbrzyskie

Koło Gospodyń Wiejskich Ożary

białopodlaskie

Koło Gospodyń Wiejskich Jabłeczna

koszalińskie

Koło Gospodyń Dobrowo – Aktywne Kobiety Wiejskie

włocławskie

Koło Gospodyń Wiejskich Morzyce

tarnobrzeskie

Koło Gospodyń Wiejskich w Brzozowej

tarnobrzeskie

Koło Gospodyń Wiejskich Dorotki W Dorotce

warszawskie

Loża Czarnych Lasek Koło Gospodyń Wiejskich Czarnego Lasu

suwalskie

Koło Gospodyń Wiejskich Pianki

zielonogórskie

Kółko Rolnicze Maszewo

Wszystkie wyżej wymienione koła będą uhonorowane symbolami Srebrnych Kłosów widocznych na nowej odsłonie portalu mojeKGW.pl, już w sierpniu tego roku!

 

Redakcja mojeKGW.pl ..

Udostępnij na facebook!

Przeczytaj również wszystkie artykuły z kategorii >

Lany Poniedziałek – tradycja, radość i symbol odnowy

Drugi dzień Świąt Wielkanocnych, powszechnie znany jako Lany Poniedziałek lub Śmigus-Dyngus, to jedno z najbardziej rozpoznawalnych i lubianych świąt w polskiej tradycji. Choć dziś kojarzy się głównie z polewaniem wodą i dobrą zabawą, jego korzenie sięgają dawnych obrzędów ludowych, w których woda miała znaczenie symboliczne i oczyszczające. Skąd wzięła się tradycja? Zwyczaj Śmigusa-Dyngusa wywodzi się jeszcze z czasów przedchrześcijańskich. Wówczas woda była symbolem życia, odrodzenia i siły natury budzącej się po zimie. Obrzędy polewania wodą miały zapewnić zdrowie, płodność oraz urodzaj. Z czasem tradycje te zostały włączone do kultury chrześcijańskiej i zaczęły towarzyszyć świętowaniu Zmartwychwstania. Pierwotnie „śmigus” oznaczał smaganie gałązkami wierzby, natomiast „dyngus” wiązał się z wykupywaniem się od tego zwyczaju drobnymi podarunkami, najczęściej pisankami. Z biegiem lat oba obrzędy połączyły się w jedną formę – radosnego polewania wodą. Woda, która łączy Lany Poniedziałek to przede wszystkim święto radości, wspólnoty i luzu po czasie powagi Wielkiego Tygodnia. W wielu domach i miejscowościach to dzień spotkań rodzinnych, odwiedzin i wspólnego spędzania czasu. Na wsiach zwyczaj ten miał szczególny charakter. Młodzi chłopcy odwiedzali domy, polewając wodą dziewczęta – co było nie tylko żartem, ale i formą zalotów. Im bardziej ktoś był oblany, tym większym cieszył się zainteresowaniem. Choć dziś ten zwyczaj przybrał bardziej symboliczny i uniwersalny charakter, nadal niesie ze sobą nutę beztroski i śmiechu. Między tradycją a współczesnością Współcześnie Lany Poniedziałek bywa obchodzony w różny sposób. W miastach często ogranicza się do symbolicznego pokropienia wodą, natomiast w mniejszych miejscowościach i na wsiach nadal można spotkać bardziej żywiołowe formy świętowania. Warto jednak pamiętać o umiarze i szacunku dla innych – tradycja powinna łączyć, a nie sprawiać dyskomfort. Coraz częściej podkreśla się, że polewanie wodą powinno być formą zabawy, na którą wszyscy się zgadzają. Głębsze znaczenie Choć Lany Poniedziałek ma lekki i radosny charakter, jego symbolika jest głęboka. Woda, jako znak oczyszczenia, może być dla nas przypomnieniem o nowym początku, który przynosi Wielkanoc. To zaproszenie, by zostawić za sobą to, co trudne, i wejść w codzienność z nową energią i nadzieją. W świecie pełnym pośpiechu takie momenty wspólnej radości są szczególnie cenne. Pozwalają zatrzymać się na chwilę, uśmiechnąć i być razem – z rodziną, sąsiadami, bliskimi. Tradycja, która trwa Lany Poniedziałek to piękny przykład tego, jak dawne obyczaje mogą przetrwać i odnaleźć się w nowoczesnym świecie. Łączy pokolenia, przypomina o korzeniach i wnosi do świątecznego czasu element lekkości i spontaniczności. Bo choć zmieniają się czasy, jedno pozostaje niezmienne — potrzeba radości, bliskości i świętowania życia. A czasem wystarczy do tego… odrobina wody. Czytaj dalej

Największa wolność - Powrót do Domu Ojca

Wielkanoc kojarzy nam się z tradycją: święconką, rodzinnym stołem, wspólnie spędzonym czasem w gronie rodzinnym wiosennymi porządkami. To jednak też czas, w którym my chrześcijanie zatrzymujemy się, by na nowo odkryć sens odkupienia, przebaczenia i powrotu do życia. To święta, które nie tylko przypominają o zwycięstwie Chrystusa nad śmiercią, ale zapraszają nas do osobistej refleksji nad tym, jak wygląda nasza relacja z Bogiem. W tym roku warto spojrzeć na nią przez pryzmat jednej z najbardziej poruszających przypowieści Ewangelii według św. Łukasza – historii o synu marnotrawnym. Historii o człowieku, który szuka swojego miejsca na ziemi, o człowieku, który pragnie wolności, a jednocześnie tęskni za domem. O każdym z nas. Przypowieść o synu marnotrawnym to historia, która nie traci aktualności, bo dotyka najważniejszego pytania: co robimy z wolnością, którą daje nam Bóg?  Syn z przypowieści odchodzi, bo chce żyć po swojemu. Chce sprawdzić, kim jest bez ojca, bez zasad, bez ograniczeń. To pragnienie jest nam bliskie — każdy człowiek chce decydować o sobie, wybierać własną drogę, samodzielnie kształtować swoje życie. Ojciec nie zatrzymuje go siłą, nie moralizuje, nie grozi. Pozwala mu odejść, choć wie, że młody człowiek nie jest jeszcze gotowy, by mądrze zarządzać wolnością, a tak po prostu by mądrze zarządzać swoim życiem. Obraz ojca to obraz Boga, który szanuje ludzką wolność nawet wtedy, gdy prowadzi ona w stronę błędów, zagubienia i cierpienia. Bóg nas nie zatrzymuje. Nie zamyka drzwi abyśmy żyli w izolacji od świata. Nie stawia warunków. Szanuje wolność, nawet jeśli wie, że człowiek może ją źle wykorzystać. To jedna z najbardziej poruszających prawd naszej wiary: Bóg nie chce posłuszeństwa z lęku, ale relacji z wyboru. Przypowieść o synu marnotrawnym pokazuje, że prawdziwa relacja z Bogiem może istnieć tylko wtedy, gdy człowiek wybiera ją w wolności.  Dlatego też ta przypowieść i cały ten świąteczny czas Wielkanocy jak i czas Wielkiego Postu przypominają nam, że ta wolność nie jest ciężarem, lecz przestrzenią, w której możemy wzrastać, szukać, błądzić i wracać. Wielkanoc przypomina nam, że Bóg nie chce niewolników ani ludzi zastraszonych. Chce relacji opartej na wyborze, a nie przymusie. Wolność jest więc fundamentem – darem, który może nas zaprowadzić daleko od domu, ale też jedyną drogą, która pozwala do niego wrócić naprawdę. Przypowieść o synu marnotrawnym pokazuje, że prawdziwa relacja z Bogiem może istnieć tylko wtedy, gdy człowiek wybiera ją w wolności, że ta wolność nie jest ciężarem, lecz przestrzenią, w której możemy wzrastać, szukać, błądzić i wracać. Syn marnotrawny doświadcza konsekwencji swoich decyzji. Traci majątek, poczucie bezpieczeństwa, godność. Dopiero w chwili największego kryzysu zaczyna rozumieć, że wolność bez odpowiedzialności staje się ciężarem. To moment, który wielu z nas zna z własnego życia – chwila, gdy człowiek uświadamia sobie, że sam nie poradzi sobie dalej. Syn marnotrawny szybko odkrywa, że wolność bez odpowiedzialności prowadzi do pustki. Że życie bez korzeni, bez relacji, bez sensu staje się samotnością. To doświadczenie wielu współczesnych ludzi: mamy możliwości, wybory życia, ale często brakuje nam wewnętrznego kompasu. To właśnie w doświadczeniu słabości, grzechu czy zagubienia człowiek odkrywa, jak bardzo potrzebuje Boga. Nie jako surowego sędziego, ale jako Ojca, który czeka. Najpiękniejszy moment przypowieści, który ukazuje nam kochające Boga to ten, w którym ojciec dostrzega syna z daleka. Nie czeka, aż ten dojdzie do domu. Nie pyta o skruchę i rachunek sumienia po prostu wybiega naprzeciw.   To obraz Boga, który nie czeka na idealnych ludzi, ale na ludzi, którzy chcą wrócić, na każdego z nas, którzy chcemy owocnie przeżyć czas wielkiego postu i radości Zmartwychwstania Chrystusa.  Cały czas Wielkiego Postu i Wielkanocy jest dla nas zaproszeniem do powrotu, do odnowienia relacji, która może była zaniedbana, może trudna, może pełna pytań. Bóg nie oczekuje od człowieka perfekcji, lecz szczerości. Nie wymaga bezbłędności, lecz otwartego serca. Chrystus wychodzi z grobu nie po to, by nas rozliczać, ale by nas podnieść. Zmartwychwstanie jest zaproszeniem do nowego początku — niezależnie od tego, jak daleko odeszliśmy. Wielkanoc uczy nas, że Bóg nie chce nas zatrzymać siłą dał nam wolność wyboru, jednak chce nas przyjąć z miłością. A my — jak syn marnotrawny — możemy odkryć, że największą wolnością jest powrót do domu, w którym ktoś na nas czeka, do Domu Naszego Ojca. Niech Zmartwychwstały przyniesie Wam radość, zdrowie i pomyślność. Świętujcie Wielkanoc w gronie najbliższych, pełni nadziei na lepsze jutro. Niech wspiera Was swymi łaskami i da Wam moc pokonywania codziennych trudności Niech otwiera Was na miłość oczekającego na Was Ojca! ks. Jarosław Leśniak  Duszpasterz Rolników Archidiecezji Łódzkiej Czytaj dalej

Tradycje, które łączą pokolenia

Kolorowe pisanki, zapach świeżo pieczonej baby i radosny śmiech przy świątecznym stole. Wielkanoc od lat pozostaje jednym z najbardziej rodzinnych i pogodnych świąt. To czas, gdy dawne zwyczaje spotykają się z nowoczesnością, a tradycje wciąż potrafią wywołać dziecięcy zachwyt. Wielkanoc w Polsce ma wyjątkowy smak i atmosferę. Już na kilka dni przed świętami domy wypełniają się krzątaniną: malowaniem jajek, pieczeniem mazurków i przygotowywaniem koszyczka ze święconką. Pisanki, od tych skromnie barwionych cebulą po misternie zdobione małe dzieła sztuki, są symbolem odradzającego się życia i jednym z najbardziej lubianych elementów świąt. Nieodłącznym zwyczajem jest także święcenie pokarmów w Wielką Sobotę. Koszyczki przystrojone bukszpanem, białą serwetką i kolorowymi wstążkami niosą do kościoła zarówno dzieci, jak i dorośli. W środku obowiązkowo znajdują się jajka, chleb, sól, kiełbasa i chrzan, każdy z tych produktów ma swoje symboliczne znaczenie, ale dla najmłodszych najważniejsze jest zwykle to, by w koszyczku znalazł się także czekoladowy zając. Niedzielne śniadanie wielkanocne to prawdziwe święto smaków i rodzinnego ciepła. Dzielenie się jajkiem, składanie życzeń i wspólne biesiadowanie przy stole pełnym żurku, białej kiełbasy oraz słodkości tworzą atmosferę bliskości. To moment, w którym tradycja najmocniej pokazuje swoją siłę, łączy pokolenia i przypomina, jak ważne są wspólne chwile. A potem przychodzi najbardziej wesoły akcent świąt, czyli lany poniedziałek. Śmigus-dyngus od lat wywołuje salwy śmiechu, zwłaszcza wśród dzieci i młodzieży, choć dorośli także często dają się porwać tej zabawie. Symboliczna odrobina wody ma przynieść szczęście i pomyślność, a przy okazji skutecznie budzi nawet największych śpiochów. Wielkanocne tradycje, choć zakorzenione w historii, wciąż mają w sobie świeżość i lekkość. To święta pełne kolorów, rodzinnego ciepła i małych rytuałów, które sprawiają, że co roku wracamy do nich z prawdziwą przyjemnością. Czytaj dalej

Wiosenne porządki: więcej niż mop i ścierka

Wiosenne porządki przed Wielkanocą często kojarzą się dziś głównie z praktycznym przygotowaniem domu na święta. Jednak zwyczaj ten ma znacznie starsze, przedchrześcijańskie korzenie, sięgające wierzeń dawnych Słowian. W ich świecie rytm życia wyznaczała natura, a przełom zimy i wiosny był jednym z najważniejszych momentów w roku, czasem odrodzenia, oczyszczenia i symbolicznego początku nowego cyklu życia. Dla Słowian zima była okresem „martwym”, związanym z ciemnością, chłodem i stagnacją. Wraz z nadejściem wiosny należało nie tylko przyjąć nowe życie, ale też aktywnie „usunąć” to, co stare i niepotrzebne. Porządki miały więc wymiar rytualny, nie chodziło wyłącznie o czystość, lecz o oczyszczenie przestrzeni z nagromadzonej przez zimę złej energii, chorób czy pecha. Wierzono, że brud, kurz i chaos mogą przyciągać negatywne siły, dlatego dokładne sprzątanie domu i obejścia było formą ochrony. Z tym okresem wiązały się także konkretne obrzędy. Jednym z najbardziej znanych było symboliczne „pożegnanie zimy”, czyli topienie lub palenie Marzanny, kukły uosabiającej śmierć, chłód i zastój. Ten rytuał miał oczyścić społeczność i zrobić miejsce dla nowej energii wiosny. W podobnym duchu sprzątano domy: wymiatanie śmieci czy kurzu mogło mieć znaczenie symboliczne – jakby „wymiatało się” stare troski i niepowodzenia. Często towarzyszyło temu także wietrzenie domostw, palenie ognia czy okadzanie ziołami, co miało dodatkowo wzmacniać efekt oczyszczenia. Ogień i dym były traktowane jako żywioły o właściwościach ochronnych i oczyszczających, zdolne odpędzać złe moce i przywracać równowagę. Kiedy na ziemie słowiańskie przyszło chrześcijaństwo, wiele z tych praktyk nie zniknęło, lecz zostało włączonych do nowego porządku religijnego. Wiosenne porządki zaczęto łączyć z przygotowaniami do Wielkanocy, ale ich pierwotny sens, odnowy i oczyszczenia, pozostał. Zmieniła się interpretacja, nie sama potrzeba. Dlatego patrząc na wiosenne sprzątanie tylko jako na obowiązek, łatwo przeoczyć jego głębszy wymiar. To echo dawnych rytuałów, w których człowiek próbował odzyskać harmonię z naturą i rozpocząć nowy etap życia „na czysto” – nie tylko w domu, ale i w sobie. Czytaj dalej

Trwa przekierowywanie...

Trwa przetwarzanie ...

Twój kłos został poprawnie oddany!

Twój kłos został usunięty!

Wystąpił błąd podczas kłosowania. Twój kłos nie został oddany!

Plik jest zbyt duży, dozwolona wielkośc to max 10MB.

Aktualnie trwa modernizacja sklepu.
Zapraszamy już wkrótce!

Korzystamy z informacji zapisanych za pomocą plików cookies na urządzeniach końcowych użytkowników. Pliki cookies użytkownik może kontrolować za pomocą ustawień swojej przeglądarki internetowej. Dalsze korzystanie z naszego serwisu internetowego, bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej oznacza, iż użytkownik akceptuje stosowanie plików cookies.

Zamknij