Aktualności

Polska

22 paź 2015

10 6
Kłosuj Komentuj Ulubione

WYNIKI OGÓLNOPOLSKIEGO KONKURSU NA WIENIEC DOŻYNKOWY!

W imieniu całej redakcji kwartalnika i portalu mojeKGW.pl pragniemy serdecznie pogratulować uczestnikom Ogólnopolskiego Konkursu na Najwspanialszy Wieniec Dożynkowy pn. „Zbierzcie Kłosy na Wieniec!”. Wielkie Kłosowanie zostało już zakończone - znamy zdobywców wspaniałych nagród! O zwycięstwie zadecydowała największa liczba „kłosów”, oddawanych przez Was – użytkowników portalu mojeKGW.pl, w terminie od 1 do 21 października.

ODDALIŚCIE ŁĄCZNIE PONAD 11 000 KŁOSÓW!

Cieszymy się, że konkurs zyskał tak wielkie zainteresowanie. Wszystkie wieńce są niesamowite, mają ogromne znaczenie dla polskiej tradycji obchodów dożynkowych i w pełni ukazują Wasze niezwykłe talenty. Wszystkie zasługują na uznanie i wzbudzają podziw.

W związku z ogromną ilością wspaniałych prac przesłanych przez uczestników, redakcja mojeKGW.pl postanowiła przyznać 11 dodatkowych nagród uznania. 11 wybranych organizacji otrzyma bony o wartości 250 zł do wykorzystania w Programie Rabat Rolniczy.

 

 

Poniżej przedstawiamy zwycięzców:

I miejsce:
Koło Gospodyń Wiejskich Babice gmina Krzywcza, region Przemyski

ZŁOTA NAGRODA
Wycieczka do Rzymu z wizytą na grobie Papieża św. Jana Pawła II w Watykanie dla 5 osób z koła

Opis: Wieniec przedstawia zaprzęg konny z woźnicą, jaki w przeszłości używali rolnicy z Babic zwożąc swoje plony z pól, głównie babickich błoni. Na drewnianym podeście będącym imitacją łąki stoi drewniany wóz z żelaznymi kołami zaprzęgnięty w konia. Na wozie siedzi rolnik ubrany w tradycyjny strój rolniczy. Wiezie on plony z babickich pól: kłosy zbóż oraz kwiaty i zioła z wiejskich ogródków (m.in. cynie, astry, mieczyki, barwinek). Do wykonania wieńca użyto: kłosy zbóż, ziarna zbóż (pszenicy, jęczmienia, owsa, żyta), ziarna maku oraz kasze, zioła, m.in. miętę, kminek, barwinek, kalinę, suszone kwiaty, tzw. sucharki, len, kwiaty z wiejskich ogródków, rolnik wykonany jest z siana i ma na sobie ręcznie uszyte ubranie. Podest będący imitacją babickiej łąki jest wykonany z drewna przyozdobionego ziołami, barwinkiem, kaliną i sucharami, ziarnami i kłosami zbóż. Wóz  jest wykonany z kłosów zbóż, ziaren zbóż, kaszy, maku. Konstrukcja jest  z drewna. Koń zrobiony jest ze styropianu i obsypano go lnem oraz makiem. Dodatkowo wykonano dla niego lejce oraz uprząż z paska, grzywę wykonano z kłosów jęczmienia. Woźnica jest wykonany z siana, a jego kapelusz zrobiono z styropianu, który obszyto makiem. Ma on na sobie ręcznie wykonany strój z materiału. Na wozie znajduje się kosz z kłosami zbóż, ziołami i kwiatami z wiejskich ogródków. Długość wieńca 150 cm, szerokość wieńca 60 cm, wysokość wieńca 80 cm. Na przełomie lipca i sierpnia zebrano zboża niezbędne do wykonania wieńca. Jolanta Osypanka przy pomocy męża w ciągu dwóch tygodni wykonała konstrukcję wieńca z drewna i styropianu. Następnie 4 panie wzięły się za prace przy dekorowaniu konstrukcji, przyklejały ziarna, kłosy zbóż, wykonały woźnicę z siana oraz uszyły mu ubrania. Na koniec do wieńca dodano żywe kwiaty, zioła i rośliny. Dekoracja konstrukcji wieńca zajęła 2 tygodnie. Łącznie prace przy wykonaniu wieńca trwały 1,5 miesiąca.

Autorzy: Teresa Kwasiżur, Elżbieta Burchała, Jolanta Osypanka, Grażyna Karpińska.

 

 

II miejsce:
Koło Gospodyń Wiejskich w Jelitowie gmina Raszków, region Kaliski
2 000 zł w gotówce!

Opis: Konstrukcja wieńca jest z drewna dębowego, Barka składa się z dwóch części: kadłuba oraz masztu i żagla. Cały kadłub pokrywają kłosy z pszenicy oraz suszki kwiatów. Wnętrze kadłuba wypełnia prasowana słoma również z pszenicy. Masz pokryty jest ziarnem pszenicy a wieńczy go bocianie gniazdo wyplecione ze sznurka parcianego oraz jarzębiny . Żagiel wypełniają ziarna kaszy jęczmiennej, na której widnieje hostia ze słomy prasowanej. Do dekoracja wokół żagla użyto ziarna rzepaku, kukurydzy kłosy pszenicy oraz suszki kolorowych kwiatów. Barkę wypełniają owoce, chlebek oraz kwiaty.  Rozmiar wieńca: wysokość 85 cm, długość  100 cm szer. 50 cm. Czas pracy: 24 godzin. Pomysł na wieniec powstał  w oparciu o ukochaną pieśń Jana Pawła II  „Barka”.

Autorzy: Anna Juzyk, Agnieszka Smolińska

 

III miejsce:
Koło Gospodyń Wiejskich w Wólce Orłowskiej gmina Izbica, region Chełmski

Bon o wartości 500 zł do wykorzystania w Programie Rabat Rolniczy

Opis: Wieniec, który powstał w tym roku wypleciony jest ze wszystkich rodzajów zbóż i lnu. Dodatkowo zdobią go plecionki z ziaren żyta, jęczmienia i pszenicy oraz kwiaty z prasowanej słomy, ziaren grochu, kaliny, jarzębiny i kukurydzy. Bochen chleba w środku wieńca ustrojony świeżymi kwiatami, ziołami, owocami i chmielem. Wieniec ma 188 cm wysokości i 110 cm w najszerszym miejscu. Praca nad wieńcem zajęła nam ok. 3 miesiące. Przez pierwsze dwa miesiące spotykałyśmy się 3 razy w tygodniu, nawlekałyśmy ziarno na druciki, prasowałyśmy słomę na kwiaty. W ostatnim miesiącu pracowałyśmy przy wieńcu codziennie, łącznie z niedzielami i świętami. A projekt wieńca tworzyłyśmy wszystkie. Każda z pań wniosła coś swojego w powstanie wieńca.

Autorzy: Anna Kostrzanowska-Nizioł, Halina Kostrzanowska, Danuta Zadrąg Halina Kozorys, Wiesława Niedziela, Danuta Suwała, Marzena Marczewska, Celina Iłowiecka,Elżbieta Bednarz, Halina Kliszczyńska, Anna Jaworska,Anna Nizioł, Elżbieta Nizioł, Wiesława Bereza i Bożena Kogut.

 

11 wyróżnień Redakcji mojeKGW.pl

Bon o wartości 250 zł do Rabatu Rolniczego

KGW W ŻARNÓWCE - region Bielski

 

 

KGW DOBRCZ - region Bydgoski

 

 

KGW ŻELISZÓW - region Jeleniogórski

 

 

 

KGW BIAŁKOWICE - region Piotrkowski

 

 

KGW UMIANOWICE - region Kielecki

 

 

KGW GARBÓW - region Lubelski

 

 

 

KGW W GRABINIE - region Opolski

 

 

 

KGW W MIERZYCACH - region Sieradzki

 

 

KGW ODOJE - region Suwalski

 

 

KGW PRZYSZOWICE - region Katowicki

 

 

KGW TOMASZÓW BOLESŁAWIECKI - region Legnicki

 

Ze zwycięzcami skontaktujemy się osobiście w celu ustalenia terminu oraz formy odbioru nagród.
Przypominamy również, że zdobywcy I, II i III miejsc w regionach otrzymają od nas unikatowy album ze zdjęciami wszystkich zwycięskich i wyróżnionych wieńców! Już niebawem na portalu zostanie opublikowana konkursowa galeria wieńców dożynkowych.

 

GRATULUJEMY!

 

Redakcja mojeKGW.pl ..

Udostępnij na facebook!

Wróć

Magdalena S.

Gratuluję zwycięzcom i wyróżnionym!

2

23 paź 2015, 10:00:55

Dorota B. z Koło Gospodyń Wiejskich w Gałdowie ,,Perełki"

Mam pytanie do redakcji. Na jakiej podstawie byly wybierane wyróżnienia?

0

23 paź 2015, 07:40:01

Redakcja mojeKGW.pl ..

Pani Doroto, wyróżnione wieńce były wybierane poprzez przyznawanie ocen członków zespołu redakcyjnego. Chcielibyśmy, aby wszystkie wieńce ze względu na swój majestat i piękno były w pewien sposób nagrodzone i wyróżnione. Niestety w konkursie nie da się nagrodzić wszystkich. Gratulujemy zdobycia I miejsca w Etapie Regionalnym! Już zabieramy się za przygotowywanie nagród dla Państwa. Pozdrawiamy!

0

23 paź 2015, 09:09:30

Dorota T.

W regulaminie konkursu była mowa o ponad 100 nagrodach? Kto je otrzyma?

0

23 paź 2015, 09:18:27

Redakcja mojeKGW.pl ..

Łącznie rozdamy około 150 nagród. Nagrody otrzymają wszyscy zdobywcy I, II i III miejsca w Etapie Regionalnym - brało w nim udział 47 regionów. W Etapie Ogólnopolskim zostaną wręczone 3 główne nagrody oraz 10 dodatkowych wyróżnień. Poza tym każdy uczestnik konkursu otrzyma dyplom uznania za uczestnictwo. Pozdrawiamy

2

29 paź 2015, 21:20:39

Dorota T.

A kiedy poznamy zdobywców I i II miejsca w regionie?

0

23 paź 2015, 09:39:18

Dorota T.

II i III, przepraszam :-)

0

23 paź 2015, 09:43:55

Redakcja mojeKGW.pl ..

Wyniki Etapu Regionalnego zostały ogłoszone już 30 września na poprzednim portalu mojeKGW.pl. Na nowej odsłonie artykuł z wynikami można zobaczyć w zakładce "Aktualności Regionalne".

0

23 paź 2015, 11:10:53

Agata S. z Koło Gospodyń Wiejskich Umianowice

DZIĘKUJEMY.

1

26 paź 2015, 08:23:05

Barbara O. z Koło Gospodyń Wiejskich Bodzanowo Drugie

Gratulacje dla wszystkich-Wieńce przepiękne a nagrody zasłużone:)

2

30 paź 2015, 14:49:48

Przeczytaj również wszystkie artykuły z kategorii >

Lekcja historii KGW „Strażniczki Tradycji”

Spotykamy się na lekcji historii przygotowanej przez Koło Gospodyń Wiejskich „Strażniczki Tradycji”, aby wspólnie przypomnieć wydarzenia sprzed 81 lat i oddać hołd ofiarom niemieckiego nazistowskiego obozu koncentracyjnego i zagłady. Temat ten podejmujemy nie tylko z obowiązku pamięci, ale także dlatego, że historia Auschwitz dotknęła również naszą okolicę i mieszkańców pobliskich miejscowości. To część historii świata, Polski i naszej lokalnej społeczności. 27 stycznia 1945 r. przed południem żołnierze 60. Armii 1. Frontu Ukraińskiego pojawili się we wschodnim rejonie Oświęcimia, na terenie podobozu w Monowicach. Około godziny 15.00 wyzwolili obóz macierzysty oraz obóz w Brzezince, kończąc funkcjonowanie niemieckiego nazistowskiego obozu koncentracyjnego i zagłady Auschwitz-Birkenau. Kompleks obozowy składał się z trzech głównych części. Auschwitz I, tzw. obóz macierzysty, był pierwszym utworzonym obozem i pełnił funkcję administracyjnego centrum całego systemu, a także miejsca pracy przymusowej. Auschwitz II-Birkenau początkowo funkcjonował jako obóz koncentracyjny, a następnie stał się głównym miejscem masowej eksterminacji, gdzie zbudowano komory gazowe i krematoria. Auschwitz III-Monowitz był obozem pracy przymusowej przy zakładach Buna-Werke koncernu IG Farben. Pomysł utworzenia obozu w Oświęcimiu zrodził się we Wrocław, w ówczesnym Urzędzie Wyższego Dowódcy SS i Policji Nadokręgu „Südost”. Na jego czele stał Erich von dem Bach-Zelewski. Pod koniec 1939 roku Arpad Wigand zaproponował utworzenie nowego obozu z powodu przepełnienia więzień na Górnym Śląsku i w Zagłębiu Dąbrowskim. Wskazał Oświęcim jako miejsce odpowiednie do adaptacji – na terenie istniejącego od jesieni 1939 roku przejściowego obozu jenieckiego Wehrmachtu, w przedwojennych koszarach Wojska Polskiego. Organizację obozu powierzono Rudolf Höß, który przybył do Oświęcimia 30 kwietnia 1940 r., a 4 maja został oficjalnie mianowany komendantem. W KL Auschwitz zamordowano co najmniej 1,1 miliona osób. Wśród nich było około 960 tysięcy Żydów, 70–75 tysięcy Polaków, 21 tysięcy Romów i Sinti, 15 tysięcy jeńców sowieckich oraz od 10 do 15 tysięcy więźniów innych narodowości. Jedynie około 200 tysięcy osób zostało zarejestrowanych jako więźniowie – zachowała się ich dokumentacja. Wśród zamordowanych był dziedzic Dolnego Dworu z Pisarzowic, Jerzy II Krzemień. Został aresztowany przez gestapo 8 października 1939 roku za to, że nie wyrzekł się polskości. Zmarł 4 lutego 1941 roku w obozie koncentracyjnym Auschwitz. Warto przytoczyć fragment relacji mieszkańca Pisarzowic, pana Michała Miarka. Początkowo pracował w obozie jako budowlaniec-stolarz, następnie trafił do Birkenau, a później został wywieziony do lagru w Buchenwald. Jak wspominał, to właśnie przeniesienie do innego obozu ocaliło mu życie. Niemcy mówili bowiem: „Z Auschwitz wychodzi się tylko kominem”. „Pragnę dodać, że z mojej wioski Pisarzowice zabrano do obozów dwanaście osób, w tym dziewięciu mężczyzn i trzy kobiety. Zginęło dziewięć osób – dwie kobiety i siedmiu mężczyzn. W obozie w Oświęcimiu zginęło siedem osób, w tym jedna kobieta i sześciu mężczyzn, a dwie osoby w innych lagrach. Do domu powróciła jedna kobieta z obozu w Oświęcimiu, jeden więzień, który zbiegł z obozu, oraz ja.” Spisane w Pisarzowicach dnia 27 listopada 1977 roku. Przez Pisarzowice regularnie kursowały ciężarówki przewożące zakrwawione pasiaki i mundury SS między obozem a Bielskiem-Białą, do pralni „Pedanteria” przy ul. 11 Listopada 63. Załadunkiem i rozładunkiem zajmowali się więźniowie pilnowani przez esesmanów. W czasie okupacji miejsce to stało się także łącznikiem ze światem zewnętrznym. Przekazywano tam grypsy, lekarstwa i paczki trafiające za druty obozu. Dochodziło również do potajemnych spotkań z rodzinami. 27 stycznia 1945 r. wyczerpani więźniowie – około 7 tysięcy osób, w tym kilkaset dzieci – witali żołnierzy radzieckich jako wyzwolicieli. W 2005 roku Organizacja Narodów Zjednoczonych ustanowiła 27 stycznia Międzynarodowym Dniem Pamięci o Ofiarach Holokaustu. Pamięć o tych wydarzeniach jest naszym wspólnym obowiązkiem. Czytaj dalej

15 lut 2026 |

Polska

Miłość z datą w kalendarzu

Skąd się wzięły Walentynki i dlaczego wciąż dajemy się im porwać? 14 lutego jedni rezerwują stoliki z miesięcznym wyprzedzeniem, inni przewracają oczami na widok czerwonych serc w witrynach. A jednak co roku wszyscy, nawet najwięksi sceptycy – choć na chwilę wchodzą w walentynkowy klimat. Skąd właściwie wzięło się to święto i jak to się stało, że przetrwało tyle wieków? Zanim pojawiły się pluszowe misie, bukiety róż w cenie weekendu w spa i desperackie poszukiwania „czegoś drobnego, ale znaczącego”, był Rzym i pewien uparty duchowny. Nazywał się Święty Walenty i żył w III wieku naszej ery. W czasach, gdy cesarz Klaudiusz II Gocki uznał, że samotni mężczyźni są lepszymi żołnierzami, zakazano im zawierania małżeństw. Logika starożytnej polityki była prosta: mniej ślubów, więcej waleczności. Walenty najwyraźniej miał inne zdanie. Potajemnie udzielał ślubów zakochanym, ryzykując karierą, wolnością, a ostatecznie – życiem. Został uwięziony i stracony 14 lutego. Według legendy przed śmiercią wysłał list podpisany „Od Twojego Walentego”. I tak oto dramatyczna historia sprzed wieków stała się początkiem tradycji, która dziś kojarzy się raczej z pralinkami niż z buntem wobec cesarza. Przez długi czas 14 lutego był po prostu dniem wspomnienia świętego. Dopiero w średniowieczu zaczęto łączyć tę datę z romantyczną miłością – poeci chętnie dopisywali do niej westchnienia, tęsknoty i sercowe uniesienia. A kiedy wynaleziono druk, miłość zyskała masową dystrybucję. Kartki walentynkowe ruszyły w świat, a wraz z nimi pomysł, że uczucia można – i warto – wyrażać w eleganckiej formie. Dziś Walentynki są świętem trochę poważnym, a trochę z przymrużeniem oka. Dla jednych to obowiązkowa kolacja przy świecach i starannie zaplanowana niespodzianka. Dla innych, sympatyczny pretekst, by powiedzieć „lubię cię” bez zbędnej ironii. Nawet ci, którzy deklarują, że „nie obchodzą”, często kończą dzień z czekoladą w ręku albo wiadomością wysłaną późnym wieczorem. W erze aplikacji randkowych i komunikatorów romantyzm zmienił formę, ale nie sens. Zamiast pachnących listów częściej wysyłamy emoji z sercem, zamiast poetyckich wyznań, krótkie „myślę o tobie”. A jednak idea pozostaje ta sama: zatrzymać się na chwilę i dać komuś sygnał, że jest ważny. Można żartować z komercyjnej otoczki, z cen kwiatów i czerwonych wystaw sklepowych. Można też uznać, że skoro świat pędzi jak szalony, jeden dzień poświęcony czułości wcale nie jest najgorszym pomysłem. W końcu gdyby nie upór pewnego duchownego sprzed wieków, być może 14 lutego byłby po prostu kolejnym zimowym dniem. A tak jest datą, która co roku przypomina, że miłość, nawet jeśli czasem bywa niepraktyczna i trochę przesłodzona, wciąż potrafi rozgrzać bardziej niż najcieplejszy szalik. Czytaj dalej

14 lut 2026 |

Polska

Piątek 13. Dla jednych data grozy, dla innych, po prostu piątek z nutką klimatu

To ten dzień w kalendarzu, który ma własną reputację. Wystarczy, że wypada trzynasty i nagle wszystko nabiera podejrzanego charakteru. Autobus się spóźni? No tak, piątek 13. Rozlejesz kawę? Wiadomo. Ktoś zapomni oddzwonić? Kosmos się sprzysiągł. A prawda jest taka, że to chyba najbardziej niesłusznie osądzany dzień w roku. Ma świetny PR, trochę mroczny, trochę tajemniczy. Idealna wymówka, żeby obejrzeć horror, zamówić pizzę i pośmiać się z własnych „pechowych” wpadek. Bo umówmy się, jeśli coś ma się wydarzyć, to wydarzy się niezależnie od daty. A jeśli już ma być pech… to przynajmniej z klimatem. Piątek 13 ma w sobie coś fajnego, wyrywa z rutyny. Sprawia, że zwracamy uwagę na drobiazgi, żartujemy, puszczamy oczko do losu. To taki dzień, który mówi: „Hej, nie bierz wszystkiego tak serio”. Więc zamiast omijać czarne koty i sprawdzać horoskop co godzinę, może lepiej potraktować ten dzień jak pretekst do dobrej zabawy. W końcu to nadal piątek. A piątek to mały weekendowy cud, nawet jeśli z numerem 13 Czytaj dalej

13 lut 2026 |

Polska

Kultura, pasja i tradycja

Twórcy, animatorzy kultury i strażnicy lokalnych tradycji spotkali się, by wspólnie rozpocząć nowy rok i uhonorować tych, którzy od lat budują kulturalną tożsamość regionu. Noworoczne Spotkanie Twórców i Animatorów Kultury Powiatu Bielskiego 2026 było pełne wzruszeń, muzyki i zasłużonych wyróżnień. Noworoczne Spotkanie z Twórcami i Animatorami Kultury Powiatu Bielskiego odbyło się w sali widowiskowej w Czechowicach-Dziedzicach, przy Zespole Szkół Specjalnych nr 4. W wydarzeniu uczestniczyli nie tylko zaproszeni goście, ale przede wszystkim najważniejsi bohaterowie tego wieczoru – twórcy i animatorzy kultury ze wszystkich gmin Powiatu Bielskiego oraz zasłużeni bibliotekarze. To osoby pełne pasji, od lat działające na rzecz upowszechniania kultury i pielęgnowania regionalnych tradycji. Jak co roku, uroczystość była okazją do wręczenia prestiżowych wyróżnień. W 2026 roku przyznano: Odznakę Honorową „Zasłużony dla Kultury Polskiej” Zespołowi Regionalnemu „Klimczok” ze Szczyrku, Odznakę Honorową „Zasłużony dla Kultury Polskiej” Regionalnemu Zespołowi Pieśni i Tańca „Ondraszek” ze Szczyrku, Dyplom Honorowy Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego Regionalnemu Zespołowi „Bierowianie” za zasługi w upowszechnianiu kultury ludowej, Dyplom Honorowy Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego dla Pani Moniki Berneckiej-Caputy, Dyplom Honorowy Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego dla Pana Marka Małeckiego, Dyplom Honorowy Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego dla Barbary i Mirosława Batorów za szczególne zaangażowanie w rozwój i promocję kultury w regionie beskidzkim. Wręczono również odznaczenia Marszałka Województwa Śląskiego. Złotą Odznakę Honorową za zasługi dla Województwa Śląskiego otrzymała Pani Aleksandra Stępień oraz Zespół Wokalno-Taneczny „Włóczykije”. Podczas spotkania uhonorowano łącznie 25 wyjątkowych działaczy kultury, którzy w znaczący sposób przyczyniają się do podtrzymywania i kultywowania rodzimych, regionalnych tradycji. Z Gminy Wilamowice wyróżnienia otrzymali Pani Dominika Wójtowicz oraz Pan Stanisław Nycz. Wieczór uświetniły występy Grupy Śpiewu Tradycyjnego „Sójki” z Brennej, Dziadów Noworocznych ZPiT „Ondraszek” ze Szczyrku oraz koncert Macieja Gucika wraz z zespołem, które nadały wydarzeniu wyjątkowy, noworoczny charakter. Serdeczne gratulacje dla wszystkich wyróżnionych oraz podziękowania za pasję, zaangażowanie i nieoceniony wkład w rozwój kultury Powiatu Bielskiego. C. Puzoń Czytaj dalej

2 lut 2026 |

Polska

Gdy Księżyc świeci najjaśniej. Co od wieków oznacza pełnia?

Już 1 lutego 2026 roku na nocnym niebie pojawi się pełnia Księżyca. Choć dziś traktujemy ją głównie jako zjawisko astronomiczne, przez stulecia była źródłem wierzeń, rytuałów i ludowych obserwacji. Pełnia wyznaczała rytm życia, pracy i emocji  i do dziś pozostaje symbolem tajemnicy oraz naturalnego porządku świata. Najbliższa pełnia Księżyca, przypadająca na początek lutego, wpisuje się w długą tradycję postrzegania tego zjawiska jako momentu szczególnego. W dawnych kulturach uważano ją za czas kulminacji, chwili, gdy to, co rozpoczęło się wcześniej, osiąga swój szczyt. Pełnia była momentem obserwacji, refleksji i podejmowania decyzji, a także okazją do praktyk o charakterze symbolicznym i obrzędowym. Ludowe obserwacje i codzienne zwyczaje Na terenach Polski i Europy Środkowej pełnia była silnie związana z życiem codziennym. Wierzono, że wpływa na ludzi, zwierzęta i przyrodę. Gospodarze obserwowali jej światło, planując prace polowe, a zielarki zbierały zioła, przekonane, że właśnie wtedy mają największą moc. Jednocześnie unikano rozpoczynania trudnych przedsięwzięć, obawiając się nadmiernych emocji i niepokoju. Pełnia a ludzka psychika Od wieków zauważano, że noc pełni sprzyja bezsenności i wzmożonemu pobudzeniu. To właśnie stąd wzięły się przekonania o zwiększonej nerwowości, intensywnych snach czy lunatykowaniu. Choć współczesna nauka ostrożnie podchodzi do takich zależności, wielu ludzi do dziś twierdzi, że pełnia wyraźnie wpływa na ich samopoczucie. Czas magii i symboliki W tradycjach magicznych i ezoterycznych pełnia była momentem szczególnej mocy. Przypisywano jej zdolność wzmacniania intencji, sprzyjania oczyszczaniu oraz zamykaniu pewnych etapów życia. Rytuały odprawiane przy świetle Księżyca miały pomagać w porządkowaniu spraw i pozbywaniu się tego, co zbędne. Lutowa pełnia – znak przełomu Pełnia przypadająca na przełom stycznia i lutego miała dodatkowe znaczenie. Symbolizowała powolne przechodzenie od zimowego uśpienia ku nowemu cyklowi. Był to czas oczekiwania, planowania i przygotowania się na zmiany, które miały nadejść wraz z wiosną. Między tradycją a współczesnością Dziś pełnia Księżyca pozostaje zjawiskiem, które przyciąga uwagę – niezależnie od tego, czy patrzymy na nią przez pryzmat nauki, kultury czy osobistych przekonań. Choć dawne wierzenia odchodzą w zapomnienie, potrzeba obserwowania nieba i nadawania znaczenia naturalnym cyklom wciąż jest obecna. Pełnia nadal przypomina o rytmie natury, który, mimo zmieniającego się świata – pozostaje niezmienny. Czytaj dalej

28 sty 2026 |

Polska

Trwa przekierowywanie...

Trwa przetwarzanie ...

Twój kłos został poprawnie oddany!

Twój kłos został usunięty!

Wystąpił błąd podczas kłosowania. Twój kłos nie został oddany!

Plik jest zbyt duży, dozwolona wielkośc to max 10MB.

Aktualnie trwa modernizacja sklepu.
Zapraszamy już wkrótce!

Korzystamy z informacji zapisanych za pomocą plików cookies na urządzeniach końcowych użytkowników. Pliki cookies użytkownik może kontrolować za pomocą ustawień swojej przeglądarki internetowej. Dalsze korzystanie z naszego serwisu internetowego, bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej oznacza, iż użytkownik akceptuje stosowanie plików cookies.

Zamknij