Aktualności

10 6
Kłosuj Komentuj Ulubione

WYNIKI OGÓLNOPOLSKIEGO KONKURSU NA WIENIEC DOŻYNKOWY!

W imieniu całej redakcji kwartalnika i portalu mojeKGW.pl pragniemy serdecznie pogratulować uczestnikom Ogólnopolskiego Konkursu na Najwspanialszy Wieniec Dożynkowy pn. „Zbierzcie Kłosy na Wieniec!”. Wielkie Kłosowanie zostało już zakończone - znamy zdobywców wspaniałych nagród! O zwycięstwie zadecydowała największa liczba „kłosów”, oddawanych przez Was – użytkowników portalu mojeKGW.pl, w terminie od 1 do 21 października.

ODDALIŚCIE ŁĄCZNIE PONAD 11 000 KŁOSÓW!

Cieszymy się, że konkurs zyskał tak wielkie zainteresowanie. Wszystkie wieńce są niesamowite, mają ogromne znaczenie dla polskiej tradycji obchodów dożynkowych i w pełni ukazują Wasze niezwykłe talenty. Wszystkie zasługują na uznanie i wzbudzają podziw.

W związku z ogromną ilością wspaniałych prac przesłanych przez uczestników, redakcja mojeKGW.pl postanowiła przyznać 11 dodatkowych nagród uznania. 11 wybranych organizacji otrzyma bony o wartości 250 zł do wykorzystania w Programie Rabat Rolniczy.

 

 

Poniżej przedstawiamy zwycięzców:

I miejsce:
Koło Gospodyń Wiejskich Babice gmina Krzywcza, region Przemyski

ZŁOTA NAGRODA
Wycieczka do Rzymu z wizytą na grobie Papieża św. Jana Pawła II w Watykanie dla 5 osób z koła

Opis: Wieniec przedstawia zaprzęg konny z woźnicą, jaki w przeszłości używali rolnicy z Babic zwożąc swoje plony z pól, głównie babickich błoni. Na drewnianym podeście będącym imitacją łąki stoi drewniany wóz z żelaznymi kołami zaprzęgnięty w konia. Na wozie siedzi rolnik ubrany w tradycyjny strój rolniczy. Wiezie on plony z babickich pól: kłosy zbóż oraz kwiaty i zioła z wiejskich ogródków (m.in. cynie, astry, mieczyki, barwinek). Do wykonania wieńca użyto: kłosy zbóż, ziarna zbóż (pszenicy, jęczmienia, owsa, żyta), ziarna maku oraz kasze, zioła, m.in. miętę, kminek, barwinek, kalinę, suszone kwiaty, tzw. sucharki, len, kwiaty z wiejskich ogródków, rolnik wykonany jest z siana i ma na sobie ręcznie uszyte ubranie. Podest będący imitacją babickiej łąki jest wykonany z drewna przyozdobionego ziołami, barwinkiem, kaliną i sucharami, ziarnami i kłosami zbóż. Wóz  jest wykonany z kłosów zbóż, ziaren zbóż, kaszy, maku. Konstrukcja jest  z drewna. Koń zrobiony jest ze styropianu i obsypano go lnem oraz makiem. Dodatkowo wykonano dla niego lejce oraz uprząż z paska, grzywę wykonano z kłosów jęczmienia. Woźnica jest wykonany z siana, a jego kapelusz zrobiono z styropianu, który obszyto makiem. Ma on na sobie ręcznie wykonany strój z materiału. Na wozie znajduje się kosz z kłosami zbóż, ziołami i kwiatami z wiejskich ogródków. Długość wieńca 150 cm, szerokość wieńca 60 cm, wysokość wieńca 80 cm. Na przełomie lipca i sierpnia zebrano zboża niezbędne do wykonania wieńca. Jolanta Osypanka przy pomocy męża w ciągu dwóch tygodni wykonała konstrukcję wieńca z drewna i styropianu. Następnie 4 panie wzięły się za prace przy dekorowaniu konstrukcji, przyklejały ziarna, kłosy zbóż, wykonały woźnicę z siana oraz uszyły mu ubrania. Na koniec do wieńca dodano żywe kwiaty, zioła i rośliny. Dekoracja konstrukcji wieńca zajęła 2 tygodnie. Łącznie prace przy wykonaniu wieńca trwały 1,5 miesiąca.

Autorzy: Teresa Kwasiżur, Elżbieta Burchała, Jolanta Osypanka, Grażyna Karpińska.

 

 

II miejsce:
Koło Gospodyń Wiejskich w Jelitowie gmina Raszków, region Kaliski
2 000 zł w gotówce!

Opis: Konstrukcja wieńca jest z drewna dębowego, Barka składa się z dwóch części: kadłuba oraz masztu i żagla. Cały kadłub pokrywają kłosy z pszenicy oraz suszki kwiatów. Wnętrze kadłuba wypełnia prasowana słoma również z pszenicy. Masz pokryty jest ziarnem pszenicy a wieńczy go bocianie gniazdo wyplecione ze sznurka parcianego oraz jarzębiny . Żagiel wypełniają ziarna kaszy jęczmiennej, na której widnieje hostia ze słomy prasowanej. Do dekoracja wokół żagla użyto ziarna rzepaku, kukurydzy kłosy pszenicy oraz suszki kolorowych kwiatów. Barkę wypełniają owoce, chlebek oraz kwiaty.  Rozmiar wieńca: wysokość 85 cm, długość  100 cm szer. 50 cm. Czas pracy: 24 godzin. Pomysł na wieniec powstał  w oparciu o ukochaną pieśń Jana Pawła II  „Barka”.

Autorzy: Anna Juzyk, Agnieszka Smolińska

 

III miejsce:
Koło Gospodyń Wiejskich w Wólce Orłowskiej gmina Izbica, region Chełmski

Bon o wartości 500 zł do wykorzystania w Programie Rabat Rolniczy

Opis: Wieniec, który powstał w tym roku wypleciony jest ze wszystkich rodzajów zbóż i lnu. Dodatkowo zdobią go plecionki z ziaren żyta, jęczmienia i pszenicy oraz kwiaty z prasowanej słomy, ziaren grochu, kaliny, jarzębiny i kukurydzy. Bochen chleba w środku wieńca ustrojony świeżymi kwiatami, ziołami, owocami i chmielem. Wieniec ma 188 cm wysokości i 110 cm w najszerszym miejscu. Praca nad wieńcem zajęła nam ok. 3 miesiące. Przez pierwsze dwa miesiące spotykałyśmy się 3 razy w tygodniu, nawlekałyśmy ziarno na druciki, prasowałyśmy słomę na kwiaty. W ostatnim miesiącu pracowałyśmy przy wieńcu codziennie, łącznie z niedzielami i świętami. A projekt wieńca tworzyłyśmy wszystkie. Każda z pań wniosła coś swojego w powstanie wieńca.

Autorzy: Anna Kostrzanowska-Nizioł, Halina Kostrzanowska, Danuta Zadrąg Halina Kozorys, Wiesława Niedziela, Danuta Suwała, Marzena Marczewska, Celina Iłowiecka,Elżbieta Bednarz, Halina Kliszczyńska, Anna Jaworska,Anna Nizioł, Elżbieta Nizioł, Wiesława Bereza i Bożena Kogut.

 

11 wyróżnień Redakcji mojeKGW.pl

Bon o wartości 250 zł do Rabatu Rolniczego

KGW W ŻARNÓWCE - region Bielski

 

 

KGW DOBRCZ - region Bydgoski

 

 

KGW ŻELISZÓW - region Jeleniogórski

 

 

 

KGW BIAŁKOWICE - region Piotrkowski

 

 

KGW UMIANOWICE - region Kielecki

 

 

KGW GARBÓW - region Lubelski

 

 

 

KGW W GRABINIE - region Opolski

 

 

 

KGW W MIERZYCACH - region Sieradzki

 

 

KGW ODOJE - region Suwalski

 

 

KGW PRZYSZOWICE - region Katowicki

 

 

KGW TOMASZÓW BOLESŁAWIECKI - region Legnicki

 

Ze zwycięzcami skontaktujemy się osobiście w celu ustalenia terminu oraz formy odbioru nagród.
Przypominamy również, że zdobywcy I, II i III miejsc w regionach otrzymają od nas unikatowy album ze zdjęciami wszystkich zwycięskich i wyróżnionych wieńców! Już niebawem na portalu zostanie opublikowana konkursowa galeria wieńców dożynkowych.

 

GRATULUJEMY!

 

Redakcja mojeKGW.pl ..

Udostępnij na facebook!

Magdalena S.

Gratuluję zwycięzcom i wyróżnionym!

2

23 paź 2015, 10:00:55

Dorota B. z Koło Gospodyń Wiejskich w Gałdowie ,,Perełki"

Mam pytanie do redakcji. Na jakiej podstawie byly wybierane wyróżnienia?

0

23 paź 2015, 07:40:01

Redakcja mojeKGW.pl ..

Pani Doroto, wyróżnione wieńce były wybierane poprzez przyznawanie ocen członków zespołu redakcyjnego. Chcielibyśmy, aby wszystkie wieńce ze względu na swój majestat i piękno były w pewien sposób nagrodzone i wyróżnione. Niestety w konkursie nie da się nagrodzić wszystkich. Gratulujemy zdobycia I miejsca w Etapie Regionalnym! Już zabieramy się za przygotowywanie nagród dla Państwa. Pozdrawiamy!

0

23 paź 2015, 09:09:30

Dorota T.

W regulaminie konkursu była mowa o ponad 100 nagrodach? Kto je otrzyma?

0

23 paź 2015, 09:18:27

Redakcja mojeKGW.pl ..

Łącznie rozdamy około 150 nagród. Nagrody otrzymają wszyscy zdobywcy I, II i III miejsca w Etapie Regionalnym - brało w nim udział 47 regionów. W Etapie Ogólnopolskim zostaną wręczone 3 główne nagrody oraz 10 dodatkowych wyróżnień. Poza tym każdy uczestnik konkursu otrzyma dyplom uznania za uczestnictwo. Pozdrawiamy

2

29 paź 2015, 21:20:39

Dorota T.

A kiedy poznamy zdobywców I i II miejsca w regionie?

0

23 paź 2015, 09:39:18

Dorota T.

II i III, przepraszam :-)

0

23 paź 2015, 09:43:55

Redakcja mojeKGW.pl ..

Wyniki Etapu Regionalnego zostały ogłoszone już 30 września na poprzednim portalu mojeKGW.pl. Na nowej odsłonie artykuł z wynikami można zobaczyć w zakładce "Aktualności Regionalne".

0

23 paź 2015, 11:10:53

Agata S. z Koło Gospodyń Wiejskich Umianowice

DZIĘKUJEMY.

1

26 paź 2015, 08:23:05

Barbara O. z Koło Gospodyń Wiejskich Bodzanowo Drugie

Gratulacje dla wszystkich-Wieńce przepiękne a nagrody zasłużone:)

2

30 paź 2015, 14:49:48

Przeczytaj również wszystkie artykuły z kategorii >

Noc Świętojańska – między ogniem, wodą i magią najkrótszej nocy roku

Jest jedna taka noc w roku, gdy światło zdaje się nie chcieć ustąpić miejsca ciemności. Noc świętojańska – obchodzona z 23 na 24 czerwca – od wieków fascynuje swoją tajemniczością, obrzędowością i niezwykłą atmosferą. To święto zakorzenione głęboko zarówno w tradycji słowiańskiej, jak i chrześcijańskiej, łączące żywioły natury z ludzką potrzebą wspólnoty, miłości i nadziei. Choć dziś kojarzy się przede wszystkim z puszczaniem wianków i wieczornymi festynami, jej historia sięga znacznie dalej – do czasów przedchrześcijańskich. Korzenie sięgające dawnych wierzeń Zanim pojawiła się nazwa „noc świętojańska”, Słowianie obchodzili święto związane z letnim przesileniem – momentem, gdy dzień jest najdłuższy, a noc najkrótsza. Był to czas szczególny: moment pełni życia, urodzaju i siły natury. Świętowano nadejście lata, oddawano cześć słońcu, wodzie i ogniowi. Po przyjęciu chrześcijaństwa dawne zwyczaje nie zniknęły całkowicie – zostały wpisane w kalendarz liturgiczny i powiązane z dniem narodzin św. Jana Chrzciciela. W ten sposób dawne obrzędy przetrwały, zyskując nową symbolikę. Ogień i woda – żywioły oczyszczenia Jednym z najbardziej charakterystycznych elementów nocy świętojańskiej było rozpalanie ognisk. Wierzono, że ogień ma moc oczyszczającą, odstrasza złe moce i zapewnia zdrowie oraz pomyślność. Młodzi ludzie skakali przez płomienie – wspólnie lub pojedynczo – traktując to jako próbę odwagi, ale także symbol trwałości uczuć. Drugim ważnym żywiołem była woda. Kąpiele w rzekach i jeziorach miały przynosić siłę i oczyszczenie. W ludowych wierzeniach właśnie tej nocy woda zyskiwała wyjątkową moc. Wianki i poszukiwanie szczęścia Do dziś jednym z najbardziej rozpoznawalnych zwyczajów pozostaje plecenie i puszczanie wianków. Dziewczęta przygotowywały je z polnych kwiatów, ziół i zielonych gałązek, a następnie puszczały na wodę. Według dawnych wierzeń los wianka miał przepowiadać przyszłość. Jeśli został wyłowiony przez chłopca – oznaczało to rychłe zamążpójście. Jeśli odpłynął daleko – trzeba było jeszcze poczekać na miłość. Zatonięcie wianka uznawano za zły znak. Nieodłącznym elementem opowieści o tej nocy jest także legenda o kwiecie paproci – tajemniczym kwiecie, który miał zakwitać tylko raz w roku i przynosić znalazcy szczęście, bogactwo oraz zdolność rozumienia tajemnic świata. Choć wiadomo, że paprocie nie kwitną, symbol poszukiwania pozostaje aktualny do dziś – jako metafora marzeń i odkrywania tego, co ukryte. Współczesne oblicze dawnego święta Dziś noc świętojańska wraca do łask jako okazja do spotkań, koncertów, warsztatów i wydarzeń plenerowych. W wielu miejscach organizowane są widowiska nawiązujące do dawnych tradycji: puszczanie wianków, pokazy ognia czy koncerty nad wodą. To również moment zatrzymania się i spojrzenia na rytm natury – przypomnienie, że mimo pośpiechu codzienności nadal potrzebujemy symboli, wspólnego świętowania i kontaktu z tym, co pierwotne. Noc świętojańska pozostaje więc czymś więcej niż folklorem. To opowieść o świetle, które trwa trochę dłużej, o nadziei ukrytej w kwiatach i o odwiecznym ludzkim pragnieniu, by choć przez jedną noc uwierzyć w odrobinę magii. Czytaj dalej

Paryż od serca – subiektywny przewodnik pełen smaków i emocji!

Paryż… miasto, które tak często widzimy w filmach, książkach i na pocztówkach, zawsze był dla mnie ogromnym sentymentem, ale dopiero teraz poczułam jego wyjątkowy rytm. Wyjazd do Paryża był prezentem od mojej córki – zaprosiła mnie na koncert Sabriny Carpenter. Spędziłyśmy tam sześć cudownych dni, które były prawdziwą ucztą dla zmysłów, bo Paryż to nie tylko miasto zabytków, to również miasto stylu, sztuki i niezwykłej atmosfery, której nie da się podrobić! Miasto, które od wieków przyciąga turystów z całego świata – nie tylko miłośników sztuki, mody i architektury, ale również tych, którzy pragną poczuć jego klimat. Zachwyca na każdym kroku – i choć można tu wracać wielokrotnie, za każdym razem odkrywa się coś nowego. Tak jak my każdy poranek zaczynałyśmy po francusku – aromatyczna kawa, świeży croissant z migdałami lub czekoladą – proste przyjemności, które smakują najlepiej właśnie tutaj. Czas się zatrzymywał. Nigdzie się nie spieszyłyśmy. Po prostu siedziałyśmy przy stoliku na chodniku, obserwując miasto, które budziło się do życia. A potem był koncert – pełen energii, świateł i emocji. Jeden z wielu pięknych momentów tego wyjazdu. Sabrina zachwyciła publiczność swoją charyzmą i głosem, a my cieszyłyśmy się wspólną pasją i obecnością. Ale przecież Paryż to nie tylko koncerty.  Najpiękniejsze miejsca, które musisz zobaczyć Wieża Eiffla – symbol, którego nie da się pominąć Nie sposób jej nie zauważyć – wysoka na 330 metrów, stalowa konstrukcja z końca XIX wieku to jeden z najbardziej rozpoznawalnych punktów na świecie. Panorama Paryża z jej szczytu zapiera dech w piersiach. A wieczorem? Rozbłyska tysiącami świateł!  Luwr – spotkanie z wiecznością To nie tylko muzeum, to prawdziwa podróż w czasie. Od antycznego Egiptu, przez rzeźby greckie, dzieła renesansu, aż po francuskie malarstwo – w Luwrze można spędzić całe dnie. Mona Lisa Leonarda da Vinci przyciąga tłumy, ale warto też zajrzeć do skrzydeł mniej popularnych – tam często odkrywa się prawdziwe perły, a co najważniejsze w ciszy i spokoju. Szklana piramida przed wejściem do Luwru, kiedyś budziła we mnie mieszane uczucia, jednak, gdy znalazłam się w środku, zachwyciło mnie, jak harmonijnie łączy się z całą strukturą muzeum.  Montmartre i bazylika Sacré-Cœur – artystyczna dusza Paryża To wzgórze ma w sobie coś magicznego. Kiedyś żyli tu i tworzyli tacy artyści jak Picasso, Toulouse-Lautrec czy Modigliani. Dziś Montmartre to labirynt wąskich uliczek, pełnych kawiarni, galerii i ulicznych malarzy. Warto przysiąść na chwilę, posłuchać ulicznych muzyków i po prostu patrzeć. Katedra Notre-Dame – gotycka duma Paryża Choć ucierpiała w pożarze w 2019 roku i jest cały czas odbudowywania to jeszcze bardziej zachwyca majestatem i detalem gotyckiej architektury. Nam udało się wejść i zobaczyć przepiękne wnętrze. Uczestniczyłyśmy również we mszy świętej odprawianej po francusku, ku zaskoczeniu – liturgia była bardzo podobna do tej, którą znamy z Polski. Spacer wzdłuż Sekwany, tuż obok katedry, to jedno z naszych najbardziej malowniczych doświadczeń z Paryża.  Disneyland Paris – spełnienie marzeń nie tylko dzieci Choć Disneyland znajduje się około 40 minut jazdy koleją RER od centrum Paryża, zdecydowanie warto się tam wybrać – zwłaszcza z dziećmi. To nie tylko karuzele i kolorowe parady, ale prawdziwa kraina wyobraźni i emocji. Park składa się z dwóch części: klasycznego Disneyland Park, gdzie króluje zamek Śpiącej Królewny i bajkowe atrakcje, oraz nowocześniejszego Walt Disney Studios, pełnego filmowych efektów specjalnych i scenografii rodem z planu zdjęciowego. Dla mojej córki była to podróż do świata marzeń – dzień wypełniony śmiechem, wzruszeniem i magią. A że już w przyszłym roku planowane jest otwarcie Krainy Lodu… cóż, mamy pretekst, by znowu tu powrócić! Pałac Wersalski – przepych i historia Nie udało nam się zwiedzić Pałacu Wersalskiego, ale zapisujemy go na listę obowiązkową na kolejną wizytę. Oddalony zaledwie 20 km od centrum Paryża - Wersal to kwintesencja francuskiego przepychu i elegancji. Pałac Ludwika XIV podobno zachwyca bogato zdobionymi komnatami, lustrzaną salą balową i ogromnymi ogrodami zaprojektowanymi z matematyczną precyzją. Francja słynie z kuchni, a Paryż jest jej pysznym centrum! O francuskich śniadaniach, które są proste, ale genialne, już pisałam. A co było później?  Oczywiście sery! I to jakie! Kremowe, pleśniowe, pikantne i łagodne – jedzone z bagietką albo ot tak, po prostu. Do tego oczywiście makaroniki – te kolorowe małe cuda smakują lepiej niż jakikolwiek deser, jaki znałam wcześniej. Delikatne, słodkie, rozpływające się w ustach. Najlepsze znajdziesz w małych rodzinnych cukierniach, które są niebem dla łasuchów! A potem były naleśniki - crêpes – zarówno na słodko (z czekoladą, cukrem, bananami), jak i na słono (z szynką, serem, jajkiem). Quiche lorraine – tarta z boczkiem i cebulą – to klasyczny francuski lunch, który nie zawodzi - szybka i pyszna opcja. Warto też zamówić klasyczne dania francuskiej kuchni – jak ratatouille, boeuf bourguignon czy zupę cebulową. Czego doświadczyć, żeby poczuć prawdziwego ducha Paryża? • Spacer wzdłuż Sekwany – najlepiej wieczorem, kiedy światła latarni odbijają się w wodzie. • Zakupy na targu – świeże owoce, sery, pieczywo i wino. Francuzi celebrują jedzenie i warto ich styl podpatrzeć. • Francuska chwila – usiądź przy stoliku w kawiarni, zamów espresso i po prostu… patrz. Na ludzi, na architekturę, na życie, które w Paryżu toczy się inaczej – wolniej, piękniej. • Obserwacja artystów – na Montmartre, w metrze, na mostach. Paryż żyje muzyką, malarstwem i teatrem ulicznym. • Małe księgarnie i galerie – Paryż kocha kulturę. Można godzinami przeglądać książki, plakaty, antyki.   Paryża nie poznaje się oczami, ale sercem… Warto go obserwować, chłonąć zmysłami. Nie chodzi tylko o to, co zobaczyć w Paryżu, ale o to, co poczuć: zapach świeżej kawy, dźwięk skrzypiec na moście, smak malinowego makaronika czy uśmiech sprzedawczyni na targu. Bo Paryż trzeba smakować, by był w pięknych, niezapomnianych chwilach.  Sylwia Skulimowska    Czytaj dalej

Poezja zakorzeniona w ziemi i pamięci. O twórczości Anieli Andrzejczak

Wiersz Anieli Andrzejczak pt. „Pradziadkowie” to niezwykle czuła, pełna pokory i refleksji opowieść o tym, co najważniejsze – o rodzinie, ziemi i dziedzictwie przekazywanym z pokolenia na pokolenie. Autorka w prostych, a zarazem głęboko poruszających słowach buduje obraz świata, w którym codzienna praca, tradycja i wiara splatają się w jedną, harmonijną całość. Centralnym symbolem utworu staje się dębowa ławeczka pośród róż – miejsce spotkań pradziadków, rozmów i wspomnień. To właśnie ona staje się metaforą pamięci, zakorzenienia i trwania rodzinnych historii, które mimo upływu czasu nie tracą swojej mocy. Obraz ten przenosi czytelnika w przestrzeń pełną spokoju, natury i międzypokoleniowej więzi. Wiersz jest również hołdem złożonym ziemi – rozumianej nie tylko jako przestrzeń życia i pracy, ale przede wszystkim jako bezcenny dar, przekazywany przez przodków. Autorka podkreśla trud ich codziennego wysiłku, szacunek do pracy rąk oraz głęboką wdzięczność za możliwość budowania życia „od świtu do zmierzchu”, w zgodzie z rytmem natury. Szczególną siłą tej poezji jest jej szczerość i prostota. Nie znajdziemy tu zbędnych ozdobników – jest za to autentyczne przeżycie, wdzięczność i wiara w trwałość wartości, które łączą pokolenia. To poezja bliska ludziom i ich codziennym doświadczeniom, wyrastająca z głębokiej miłości do ziemi i rodziny. Twórczość Anieli Andrzejczak przypomina, że pamięć o korzeniach i szacunek dla przeszłości są fundamentem, na którym buduje się teraźniejszość. To głos ważny, potrzebny i niezwykle poruszający – zaproszenie do zatrzymania się i dostrzeżenia piękna w tym, co proste i prawdziwe. Przeczytajcie!  PRADZIADKOWIE W słonecznym blasku zacisznego ogrodu i pośród jabłoni i gruszy jest tam ławeczka dębowa otoczona kwiatami kolorowych róż. Na tej ławeczce na tej dębowej siadali pradziadkowie. Snuli marzenia i opowieści byli szczęśliwi i radośni. Ziemio moja kochana z pokolenia na pokolenie przekazywana. Przekazywali rodzice, dziadkowie, ciocie i wujowie. Ziemia to skarb, który dostali. Na tej Ziemi się budowali. Ciężką pracą w pocie czoła, od wczesnego rana do późnego wieczora. To co wypracowali, wyhodowali było ich radością życia codziennego oczami zwróconymi ku niebu: ,,Boże ufamy Tobie”, daj nam nadzieję na lata, że nasza Ziemia przetrwa w tych ciężkich czasach. Aniela Andrzejczak   Czytaj dalej

Trwa przekierowywanie...

Trwa przetwarzanie ...

Twój kłos został poprawnie oddany!

Twój kłos został usunięty!

Wystąpił błąd podczas kłosowania. Twój kłos nie został oddany!

Plik jest zbyt duży, dozwolona wielkośc to max 10MB.

Aktualnie trwa modernizacja sklepu.
Zapraszamy już wkrótce!

Korzystamy z informacji zapisanych za pomocą plików cookies na urządzeniach końcowych użytkowników. Pliki cookies użytkownik może kontrolować za pomocą ustawień swojej przeglądarki internetowej. Dalsze korzystanie z naszego serwisu internetowego, bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej oznacza, iż użytkownik akceptuje stosowanie plików cookies.

Zamknij