Dobre, bo nasze!

KGW Medynia Gł. postawiło sobie za cel znalezienie sposobu na pobudzenie miłości do dawnych metod kulinarnych, zdrowych sposobów wypiekania np. chleba, przy wykorzystaniu lokalnych tradycji niegdyś największego w Polsce Ośrodka Garncarskiego. Połączenie tych tradycji – kulinarnych
i garncarskich pozwoli odtworzyć stare, zapomniane praktyki, jak np. powidło zapiekane w naczyniach glinianych - siwakach oraz stworzyć przepisy nowe. Ponieważ ambicją koła i zdecydowanie intrygującym wydarzeniem byłoby wybudowanie własnego opalanego drewnem pieca do wypieku chleba a także innych potraw, Koło zaczęło szukać możliwości sfinansowania takiej inwestycji.

Oryginalne potrawy w niezwykłej ceramice, może nawet połączone z koronką i prezentowane w kontekście dobre, bo nasze wg Koła stanowiłyby o wyjątkowości spędzania czasu w Medyni przez osoby przyjezdne,
a miejscowa społeczność mogłaby wrócić do korzeni i czerpać z wiedzy przodków. Z gliny, którą "pokryta" jest cała nasza miejscowość można wydobyć nowatorskie naczynia, pachnące, naturalne i niesamowicie smaczne, zapadające długo w pamięci wypieki i potrawy:) Designerskie naczynia mogą wzajemnie
z potrawami posiadać tzw. wartość dodaną, której na pewno nie ma nigdzie indziej. KGW chciałoby prezentować swoje specjalności i aktywować to miejsce, jako spotkania przy chlebowym piecu.

            Poszukiwania materialnych zasobów zaowocowały wygraną w konkursie „Dobre, bo nasze”. Projekt napisany przez Agnieszką Nawłoka i Dorotę Ożóg zajął I miejsca w skali kraju i było to momentem wdzięczności za szczytne cele działalności Koła. Wygrana nie oznaczała jednak dla Koła końca starań, lecz ich początek, gdyż spożytkowanie wygranych 10.000 miało stanowić przysłowiową wędkę, nie rybę.

Poszukiwania odpowiedniego zduna trwały bardzo długo. Koło bardzo chciało, by piec wybudował ktoś miejscowy, ktoś, kto wtopi się w historię jego powstawania, również po to, by powrócić do ginącego już zawodu zduna w Medyni. Niestety te poszukiwania pokazały, że zawód ten jest już na gorszym poziomie aktualności niż się wydawało.

Piec ostatecznie został wybudowany przez zduna z Koszalina, który jako jedyny podjął się skonstruowania pieca opalanego drewnem, który będzie mobilny – taki właśnie był marzeniem Koła. Wszystko po to, by poszerzyć horyzonty i możliwości wykorzystywania pieca w szerszym środowisku.

Cele zostały zrealizowane, piec jest własnością Koła i służy dokładnie do zaspokajania celów i misji obranych przez Koło.

Z Regulaminu konkursowego:

Celem konkursu jest promocja kultury i sztuki oraz zaangażowania polskich artystów.Uczestnikiem Konkursu mogą być artyści, rzemieślnicy, fotografowie, muzycy, zespoły ludowe, zespoły taneczne. Zadaniem Uczestnika Konkursu jest przedstawienie za pomocą zdjęć i krótkiego opisu, zrealizowanych w ramach działalności projektów, wykonane dzieła, udział bądź realizacja wydarzeń kulturalnych podsumowanie dotychczasowej działalności artystycznej. Opis projektu prezentującego jedną z wartości marki Przysnacki: smaki, tradycje, wydarzenia, ludzie, idylla.

Z umowy:

Zważywszy, że Fundator chce promować rozwój miejscowych, polskich społeczności i ich przywiązania do regionalnej kultury i tradycji, a Beneficjent jest reprezentantem Koła Gospodyń Wiejskich Medynia Gł. i swoim projektem wywarł na Fundatorze najlepsze wrażenie spośród nadesłanych aplikacji
w konkursie „Dobre, bo nasze”, a w swoich działaniach kieruje się rozwojem miejscowej tradycji
i zwyczajów, dążąc między innymi do budowy tradycyjnego pieca opalanego drewnem, wykorzystywanego do produkcji wypieków spożywczych za pomocą użycia naczyń ceramicznych, Fundator zdecydował się wesprzeć Beneficjenta kwotą 10.000 zł netto (słownie dziesięć tysięcy złotych) i nawiązać współpracę, której celem jest propagowanie miejscowej tradycji i kultury oraz powstanie rzeczonego pieca.

Kazimiera O. z Koło Gospodyń Wiejskich Medynia Głogowska