Święto Trzech Króli, obchodzone 6 stycznia, od wieków zajmuje ważne miejsce w polskiej tradycji religijnej i ludowej. Łączy w sobie elementy wiary, symboliki oraz wspólnego świętowania, przypominając o bogatym dziedzictwie kulturowym przekazywanym z pokolenia na pokolenie. Tradycja Trzech Króli, nazywana także Objawieniem Pańskim, jest jednym z najstarszych świąt chrześcijańskich. Upamiętnia przybycie mędrców ze Wschodu – Kacpra, Melchiora i Baltazara – do Betlejem, gdzie oddali pokłon nowo narodzonemu Jezusowi. Przyniesione przez nich dary: złoto, kadzidło i mirra miały znaczenie symboliczne, wskazując na królewską godność, boskość oraz człowieczeństwo Chrystusa. W Polsce święto to od dawna wiąże się z wieloma charakterystycznymi zwyczajami. Jednym z najbardziej rozpoznawalnych jest święcenie kredy, kadzidła oraz wody w kościołach. Po powrocie do domu wierni zapisują na drzwiach wejściowych litery „C+M+B” oraz aktualny rok. Znak ten ma chronić dom i jego mieszkańców oraz oznacza prośbę o Boże błogosławieństwo. Często przypomina się również, że litery te można odczytywać jako skrót łacińskiego zdania „Christus Mansionem Benedicat”, czyli „Niech Chrystus błogosławi ten dom”. Dawniej dzień Trzech Króli kończył w Polsce okres bożonarodzeniowy. To właśnie wtedy zdejmowano choinki i kończono śpiewanie kolęd. Na wsiach popularne były także kolędnicze pochody, podczas których przebrani za królów chłopcy odwiedzali domy, śpiewali pieśni i składali życzenia, otrzymując w zamian drobne upominki. Współcześnie dużą rolę w kultywowaniu tej tradycji odgrywają orszaki Trzech Króli, organizowane w wielu polskich miastach i miejscowościach. Barwne pochody z udziałem rodzin, dzieci i dorosłych, wspólne śpiewanie kolęd oraz scenki biblijne sprawiają, że święto ma radosny i wspólnotowy charakter. Dzięki temu Trzech Króli pozostaje żywą tradycją, która łączy religię, historię i kulturę Polski. Czytaj dalej

Z końcem roku dzieje się coś magicznego. Nagle nawet najbardziej racjonalni ludzie zaczynają zerkać ukradkiem na horoskopy, jakby litery w gazecie miały im zdradzić tajny plan wszechświata. „Ja nie wierzę, ja tylko czytam” – mówimy, po czym z pełną powagą sprawdzamy, czy gwiazdy przewidują awans, miłość życia albo przynajmniej spokojny sen. Wraz z nowym rokiem budzą się też wszelkie wróżki, jasnowidze i wieszczący. Internet zamienia się w wielką kulę kryształową: jedni wróżą sukcesy, inni ostrzegają przed retrogradacją Merkurego, a jeszcze inni widzą „rok przełomów”, cokolwiek to znaczy. Każdy znajdzie coś dla siebie, najlepiej takiego, co brzmi tajemniczo i obiecująco. Najlepsze w tym wszystkim jest to, że czytanie przepowiedni to trochę jak zabawa w przyszłość. Śmiejemy się z ogólników, ale gdy trafiają się te zdania w stylu „czeka cię ważna decyzja”, nagle robi się podejrzanie trafnie. Bo przecież jakaś decyzja na pewno będzie. Horoskopy na nowy rok są więc jak sylwestrowy toast: z przymrużeniem oka, trochę na serio, trochę dla żartu. Nie musimy wierzyć we wszystko, co mówią gwiazdy, ale miło jest pomarzyć, że nadchodzące miesiące będą pełne dobrych znaków. A jeśli nawet nie? Zawsze możemy sprawdzić kolejny horoskop, może ten następny będzie bardziej łaskawy.   Czytaj dalej

Na zakończenie roku dziękujemy, że Jesteście z nami i zapraszamy do kolejnych miesięcy wspólnego czytania, rozmów i odkrywania ciekawych tematów. Z okazji nadchodzącego Nowego Roku życzymy Wam nie tylko spełnienia planów i realizacji ambitnych celów, ale także czasu na refleksję, inspirujących spotkań i chwil, które naprawdę mają znaczenie. Niech kolejne miesiące przyniosą dobre wiadomości, mądre decyzje i poczucie, że zmiany, nawet te trudniejsze, prowadzą w dobrą stronę. Życzymy odwagi do zadawania pytań, ciekawości świata i otwartości na różne perspektywy. Niech Nowy Rok będzie przestrzenią na rozwój, dialog i świadome wybory, a codzienność źródłem satysfakcji, a nie pośpiechu. Dziękujemy, że Jesteście z nami. Wszystkiego dobrego w Nowym Roku.   Czytaj dalej

Ostatnie dni roku sprzyjają refleksji. To moment podsumowań, drobnych rozliczeń z samym sobą i spojrzenia na postanowienia, które towarzyszyły nam przez minione miesiące. Bez presji i ocen, za to z dystansem, wdzięcznością i gotowością na nowy start. Koniec roku to ten szczególny moment, kiedy czas na chwilę zwalnia. Między ostatnimi kartkami kalendarza a zapachem zimowej herbaty pojawia się naturalna potrzeba podsumowań. Sprawdzamy listy planów, do których wracaliśmy z różnym entuzjazmem, i zadajemy sobie pytanie: czy udało się zrealizować to, co obiecywaliśmy sobie na początku roku? To czas małych i dużych rozliczeń, nie tylko z celów zapisanych w notesie, ale też z codziennych wyborów. Jedne postanowienia spełniły się szybciej, inne po drodze zmieniły kierunek, a jeszcze inne… cierpliwie czekają na swój moment. I to też jest w porządku. Koniec roku nie jest przecież egzaminem, a raczej przystankiem, na którym możemy złapać oddech i spojrzeć na minione miesiące z dystansem. Warto docenić to, co się udało, nawet jeśli na początku wydawało się drobiazgiem. Nowe nawyki, odważne decyzje, wytrwałość w trudniejszych momentach, to one najczęściej składają się na praw-dziwy bilans roku. A to, co się nie udało? Cóż, bywa najlepszą lekcją na przyszłość. Z końcem roku przychodzi też świeża energia. Nowe plany, nowe pomysły i ta przyjemna myśl, że wszystko może zacząć się od nowa. Bez presji idealnych postanowień, za to z większą uważnością na siebie i swoje potrzeby. Bo najważniejsze podsumowanie roku to nie liczby i checklisty, ale po-czucie, że idziemy w dobrą stronę. Czytaj dalej