Talenty i pasje

Poezja

Serce Matki

                Serce Matki         Jest jedno Imię...Pewnie je znacie...         Pierwsze wśród wielu na tym świecie.         W nim pełnia uczuć i poświęcenia,         I trud codzienny, i cud spełnienia.         Mama, mamma [włoskie], Mutter [niem.], maminka [czeskie]...         Ta, która karmi, broni i strzeże.         Od pierwszej chwili po narodzinach         Odpowiedzialność za ciebie bierze.         Niańczy, przewija, czuwa nocami,         W czasie choroby cierpi wraz z tobą.         Siada do lekcji od pierwszej klasy...         Jest najpewniejszą dziecka podporą.         Na urodziny upiecze torcik,         A w dzień powszedni kaszkę zgotuje         Lub to, co lubi jej dziecię drogie -         Wedle życzenia przygotowuje.         Kiedy natomiast ,,pociech'' gromadka         Da się we znaki mamusi szczerze,         Westchnie matula:,, O, mój Ty Boże,         Tobie trud życia składam w ofierze.         Niech dzieci rosną z Twoją pomocą         I mniej kłopotów mi przysparzają,         Bo sił już nie mam i zdrowie słabnie,         Kiedy tak psocą, spocząć nie dają''.         A kiedy minie lat osiemnaście,         Może i więcej zmartwień przybywa.         O tym, kim będzie dziecię w przyszłości -         Myśli wraz z mamą cała rodzina.         Jest w naszym kraju mamuś miliony...         Nie szczędzą trudu dla swoich dzieci.         Dla nich od ,,pociech'' – złote korony,         Dla niech niech słońce najdłużej świeci.         Kochana Mamo! Dziś Twoje święto,         Więc ci życzenia składam z rodzeństwem:         Niech ześle na Cię Bóg w obfitości         Łask wiele, szczęście, radość – w podzięce.                           A wam, dzieciaki młodsze, radzimy,         Abyście były dla mam swych miłe         I łez z ich oczu nie wyciskały,         Lecz zawsze szczerze, mocno kochały.         Spójrzcie na twarze mam w Dniu Ich święta,         Laurkę złóżcie w ich drogie ręce.         Niech każde z was od dziś pamięta:         Warto pokochać matczyne Serce!                                                                                                                  Zofia Miernik, Wąchock      Dnia: 2018 – 04 -24 Czytaj dalej

3 31

Poezja

Literacki talent z Kasiny Wielkiej

Uczennica klasy 3 Szkoły Podstawowej w Kasinie Wielkiej, Milena Łacna,  otrzymała  wyróżnienie  w XXXIV Międzynarodowym Konkursie  Literackiej Twórczości Dzieci i Młodzieży im. Wandy Chotomskiej w Słupsku. Na konkurs nadesłano  8195  zestawów wierszy i opowiadań z 521 szkół podstawowych, gimnazjów i ponadgimnazjalnych placówek oświatowych z Polski, Stanów Zjednoczonych, Niemiec, Litwy i Ukrainy. Trzynastoosobowa komisja uznając za zasadnicze kryteria: oryginalność tekstu, świadomość języka, literackość pomysłu i ujawniony talent autora, wyłoniła 134 laureatów ze szkół polskich i 31 ze szkół polonijnych, wyróżniła zaś  242 uczniów z naszego kraju i 26 polonijnych - w czterech grupach wiekowych. Po przeprowadzeniu przez  bibliotekę z Zespołu Placówek Oświatowych w  Kasinie Wielkiej szkolnego etapu konkursu do Słupska  wysłano 5 opowiadań i 18 wierszy. Wśród  wyróżnionych uczniów w kategorii „Poezja  klasy I - IV szkoły podstawowej” znalazła się  Milena Łacna  z klasy 3 a Szkoły Podstawowej w Kasinie Wielkiej. Wśród  napisanych przez  nią  utworów  jurorom  najbardziej spodobał się wiersz pt.  „Droga”. Serdecznie gratulujemy młodziutkiej poetce tak wysokiego wyróżnienia i życzymy chęci do rozwijania  zainteresowań  literackich oraz  dalszych sukcesów – z zadowoleniem podkreślają nauczyciele z Kasiny Wielkiej. Wszystkim uczestnikom  konkursu  dziękujemy za udział w tym największym konkursie  literackim w kraju  i podjęcie poetyckich zmagań. "Droga" Nasza Ania mała szła ze szkoły sama. Nie chciała mówić nic nikomu, poszła na skróty do domu. Pomyliła sobie drogi zabolały dziewczynkę nogi. Obejrzała się wokoło. Witaj z powrotem szkoło! Milena Łacna kl. 3 a   "Rosół z koguta" Pytała się kurka coś gosposiu chciała bym nosiła jajka czy głośno gdakała. A gosposia na to jej odpowiedziała: Ja bym rosół chciała. Na to jej inna podfruwajka odrzekła: Uważaj gosposiu rosół to inna bajka, i dopowiedziała na tą samą nutę: Nie gadamy z Tobą, pogadaj z kogutem. Gdy go zapytała nic nie odpowiedział, Gdy się obejrzała, to już w garnku siedział. Już nie pytała i drobiowy rosół sobie gotowała. Milena Łacna kl. 3 a   Autor tekstu: Teresa Kicmal Czytaj dalej

4 13

Poezja

Z kobietą przez wieki

Drogie koleżanki publikuję wiersz sympatycznej Pani Zofii Miernik z Wąchocka  już dziś  gdyż może wykorzystacie jego treść przy organizacji spotkania z okazji Dnia Kobiet. Nasze koło organizuje spotkanie słowno muzyczne  w dniu 10 marca 2018 r i jego treść zaprezentujemy z wielką radością. Z kobietą przez wieki.... Kobieta? Tyle znaczeń miało słowo, że spamiętać trudno. Próbowano precyzować, by nie było nudno. Staropolską białogłowę u zarania jako wróżkę postrzegano, Potem od nakrycia głowy pochodzenie objaśniano. W Niemczech kebse – nałożnica, konkubina, a także gabette. Za sarmacji [w. XVII] polska herod baba – mężna, Taka, co mężczyźnie równa, chwyta się oręża I w kniejach poluje na dzikiego zwierza. Głównie jako więzień domu i męża oprawcy. Z dala od nauki, zlana potem na polu dzierżawcy Matka, żona, babcia, pilnująca chlewu, Tyrająca od świtu , doglądająca zasiewu Nazywana też niewiastą – która nic nie umie. W dalszych wiekach z możnych rodów Szczęśliwsza kobieta. Tej dostępna wiedza, salony paryskie dwór królewski i zaszczyty wszystkie. Ale z takich kręgów wyszły też metresy, Królewskie faworyty, magnackie kochanki. Dbające o wszelkie ,,wygody'' I własne interesy. Wśród arystokracji damy i matrony - Termin w tych kręgach ulubiony Żony królów to są panie, A na wsi baby oraz kumy. Liczni piewcy w przeszłych wiekach Sławili uczciwsze i mądre dyplomatki. W czarnoleskim dworze ,,dobra żona'' Nazwana przez Jana - ,,mężowi korona''. Wiek po wieku następował. Spór o baby wciąż się zmieniał. Mężczyzn odtąd zachwycały Barwy włosów, kształty ciała. Rudowłose, eteryczne, z blond włosami, okrąglutkie, Kształtne, wielkie i malutkie. Z orlim nosem, mądre, mężne I rzymianki ciemnowłose, siermiężne. Stąd mówiono – to ideał Taka pani długowłosa, Kształtne biodra, biust wydatny Długi warkocz – jasna ,,kosa''. Zachwycali się poeci, Malowali je artyści: Caravaggio, Jan Matejko Rubens i Leonardo da Vinci. Każdy szukał ideału... Rzecz to pewna wśród malarzy.... ,,Wychodziła'' więc damula Spod pędzla ,,pacykarzy ''. W romantyźmie muzą była Dla poetów i artystów Ideałem piękna, pragnień Marzycieli obiektem westchnień. Stąd Laura dla Filona i Maryla dla Adama - Niedościgły ideał piękna, Delikatna i wspaniała. Na salonach wielka dama, W ,,Świteziance'' wodna nimfa, Co do cierpień doprowadza.... I płci brzydkiej serca władza. Bliżej naszych wieków chmurnych Aktoreczki się zjawiły: Marlin Monroe, Sharon Stone. Brigid Bardot – fanów ulubione. Do lamusa wręcz odeszły Stare czasy, kobiet cienie. Dziś wyrosło jak na drożdżach Wykształconych kobiet plemię. Szczęściem ,,Koran''nieobecny W wolnej Polsce – czas wzrastania. Tu się kobiet nie traktuje Jako ,,pola do zaorania' [ zob. Koran 2, 223]. Dziś już nawet nie ,,puch marny'', Ani ,,wietrzną jest istotą'', Lecz aktywną zawodowo i społecznie Docenioną, ambitną Kobietą. Nie do towarzystwa damą, Lecz kobietą z krwi i kości. Mądra, dobra i roztropna Nawet w domu prymat wodzi. Ileż ma talentów danych, Ile jeszcze rozwiniętych... Chęć poznania nią kieruje - Sięgać do gwiazd niedostępnych. Też gotuje, sprząta, pierze, Z dumą wychowuje dzieci, Partneruje, śpiewa w chórze, Z kumoszkami życie śledzi.   Czy to w mieście, czy też na wsi Jednako się paniom darzy. Trud z sukcesem się przeplata. Od jesieni aż do lata. Daje radę w każdym miejscu - Pani prezes , urzędniczka, nauczyciel i inżynier, Naukowiec i prawniczka. Żadna firma jej nieobca, Gdy wytrwale gna do celu. Studia, dyplom, uprawnienia - O tym marzy mężczyzn wielu. Co zachwyca dziś w kobiecie? To nie kształty, blada cera. Ale zapał do nauki Uśmiech i wytrwałość szczera. Zagrożeniem dla Ojczyzny Feministek grono spore. Dużo krzyczą, mało robią, Od wartości wszelkich stronią. Całe szczęście – w naszej gminie Nikt kobietom w głowach nie przewraca. Ważna dla nich jest tradycja I dla Polski dobra praca. Dziś Dzień Kobiet szczerze czcijmy Śpiewem gromkim – pod niebiosy. Niech nam żyje stan kobiecy W zdrowiu, szczęściu – u wrót wiosny!   Refleksje o tym, jak zmieniały się określenia kobiet na przestrzeni wieków, spisała na okoliczność Dnia Kobiet AD 2018 – mgr Zofia Miernik, Wąchock. Czytaj dalej

0 3

Poezja

IV Powiatowy Przegląd Kronik

Koło nasze jak już wiecie, prężnie działa dla wsi, w gminie i w powiecie. Od wielu lat swego istnienia, zawsze na rzecz społeczności i przyszłego pokolenia. Tradycje ludową podtrzymuje –  sił przy tym nie żałuje. Pomocy też nie odmówi , bo jest otwarte na potrzeby ludzi. A ile pracy, serca i miłości w działalność  swą wkłada mówić Wam nie będę,  wszak i Wasze koła działają też prężnie. Zwrócę dziś uwagę na  życie towarzyskie, które w kołach panie prowadzicie wszystkie. My z zawadzkim kołem bardzo się lubimy. Co roku na zmianę do siebie jeździmy. Na kawę i pączka w zapusty jedziemy, w zamian na Dzień Kobiet do siebie prosimy. A i w naszym kole bardzo  się lubimy, Więc  we wspólnym gronie po świecie jeździmy. Pieniążki zbieramy, sponsorów szukamy, jak wójt nie dołoży, same dokładamy. Kochamy wycieczki i wspólne zabawy, lecz czasem nam trzeba zreperować stawy. Ciężko się doczekać  zdroju w Latoszynie, więc szukamy zdrowia po innej krainie. W Węgierskim Miszkolcu skalne groty mają wspaniałe baseny i wodę termalną. My w ubiegłym roku tam się wybrały, i kiepściutkie zdrowie podreperowały. Już całkiem zdrowiutkie do domu wróciły, po niedługim czasie ognisko zapaliły. W grudniu mikołajkowa impreza się odbywała, każda z nas mały prezent ręcznie wykonała. A potem w drodze losowania podarunki rozdałyśmy I tak rok zakończyłyśmy.   20-tego lutego tegoż roku odbył się IV Powiatowy Przegląd Kronik KGW powiatu dębickiego. Przebieg spotkania opisały na portalu mojaWieś koleżanki z KGW im. Heleny Jabłonowskiej w Straszęcinie. Koło ze Stasiówki również uczestniczyło w spotkaniu. Co roku kilka wybranych kół przedstawia krótko swoje dokonania ostatniego roku. W tym gronie było nasze koło, w kilku rymowanych zdaniach opisałyśmy jak oprócz pracy bawiłyśmy się z koleżankami (oczywiście wydarzeń było więcej, my wybrałyśmy kilka). Czytaj dalej

1 3

Poezja

POLUBIĆ JESIEŃ

PIĘKNY JEST WRZESIEŃ LECZ WKRÓTCE JESIEŃ Bociany odleciały, pozostawiły po sobie puste gniazda, trzeba mieć nadzieję, że powrócą tu znów za pół roku. Opustoszały pola, jest szaro, buro i ponuro, widać nadchodzącą jesień. Rolnicy ledwo zakończyli przedłużające się żniwa znów krzątają się na polach, bo pora zaczynać jesienne siewy zbóż i wykopki. Ale są wokół nas miejsca piękne i kolorowe, to lasy. Liście drzew pokrywają się wszystkimi kolorami a pomiędzy drzewami na polanach i w zaroślach kryje się bogactwo lasu - grzyby!!!   Jesień przyszła z kolorami W pełnej krasie drzewa stoją Idą ludzie z koszykami Nawet kleszczy się nie boją Pod nogami szumią liście Chodzą dzieci, chodzą panie W całym lesie złote runo Zaczęło się grzybobranie Borowiki i maślaczki Pośród ściółki się rumienią Gąski, rydze i koźlaczki W smaczne dania się zamienią. Chociaż mamy świadomość, że grzyby nie maja żadnych wartości odżywczych i dość często słyszymy o skutkach nieostrożnego zbierania ich, to amatorów i smakoszy nie brakuje. Przyjemnie jest pospacerować po lesie a jeszcze znaleźć grzyby, to już podwójna radość. W zimowe dni a zwłaszcza w święta są one przysmakiem na naszym stole, suszone, gotowane i marynowane.  A więc : Do roboty drogie Panie Zaczęło się grzybobranie Mąż na grzyby lubi chodzić My musimy to przerobić    Z jesiennym pozdrowieniem , Halina Dragan.     Czytaj dalej

2 5

Poezja

1 4

Poezja

2 5

Poezja

Dzień Kobiet

8 Marca 2015 świętowałyśmy w Lubiatowie w sposób szczególny. Do Sali Kominkowej naszego Domu Ludowego zaprosiłyśmy wszystkie Panie z naszej wsi. Wszystkie przyjęły zaproszenie i  w ten sposób w jednym miejscu udało nam się zgromadzić trzy pokolenia kobiet, które jak się okazało, bez względu na wiek wybuchają śmiechem w tych samych momentach. Czas był postny, więc menu nie było przesadne. Prym wiodły koreczki i małe kanapeczki udekorowane kolorowymi pastami. Zapalone świeczki wprowadziły wszystkich w odświętny nastrój. Część artystyczna była niespodziewana i bardzo zabawna. Do Sali weszła para. Mężczyzna – jak się okazało dopytywał, czy aby jego żona nie mogłaby dołączyć do naszego Koła, bo obrotna jest bardzo i dobrze byłoby jej zapał skierować w odpowiednią stronę. Zwłaszcza że sam chciałby troszkę odpocząć. Okazało się jednak, że przyjęcie do Koła Gospodyń w Lubiatowie nie jest takie proste i zdać należy najpierw test, w którym wykazać się należy wiedzą, sprytem i zapałem. Tekst przygotowała Bożena Barańska. Był bardzo śmieszny. Wypowiedzi przerywały potakiwania i oklaski. Po zdanym egzaminie nasza bohaterka została uroczyście przyjęta w poczet Koła. Na scenie pojawili się strażacy z OSP z bukietami żółtych tulipanów, składali życzenia, a następnie rozdali kwiaty każdej z Pań. Był czas na śpiew i na śmiechy. Spotkanie uwieńczyłyśmy pamiątkowym zdjęciem, które załączamy na naszej stronie. A jako ciekawostkę dodamy, że rolę Pani z miasta w scence „Rekrutacja” odegrała prawdziwa dziewczyna z miasta, która w tym dniu (i po zdanym teście) w oficjalny sposób dołączyła do naszego Koła. Nie jest jedyną kobietą spoza Lubiatowa. Jakiś czas temu dołączyły do nas 3 Panie z innej wsi, a my, ciekawe nowych pomysłów pozostajemy otwarte na nowe Członkinie. Czytaj dalej

0 2

Poezja

3 8

Trwa przekierowywanie...

Plik jest zbyt duży, dozwolona wielkośc to max 10MB.

Korzystamy z informacji zapisanych za pomocą plików cookies na urządzeniach końcowych użytkowników. Pliki cookies użytkownik może kontrolować za pomocą ustawień swojej przeglądarki internetowej. Dalsze korzystanie z naszego serwisu internetowego, bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej oznacza, iż użytkownik akceptuje stosowanie plików cookies.

Zamknij