Talenty i pasje

Poezja

Kiermasz u Cystersów

Na kiermaszu u cystersów Jak kraj długi i szeroki, są tradycje w każdej gminie… Wieś zasobna w swojski folklor, także z kuchni polskiej słynie. Jedni wolą śpiewać, tańczyć, opowiadać anegdoty, A my mamy od pokoleń przykład rzetelnej roboty. Ratajanki dwa razy na kiermaszu wystawiają swe wypieki. Tworząc nowe przepisy i sięgając do staropolskiej ,,teki’’. Taki kiermasz u cystersów jest co roku przed świętami, W grudniu, w kwietniu na krużgankach, klasztor mieni się barwami. Tu wytworów ludzkiej pracy nie brakuje. Aż dziw bierze, Do Wąchocka tłumy ciągną, nie tylko ,,na pacierze’’. Wena twórcza różnych rzemiosł wzrok przyciąga i … portfele, Każdy bowiem chce coś kupić tuż przed Bożym Narodzeniem. Także wiosną kusi oczy moc stroików, kwiatów, świątków, Ceramiki wypalanej na wzór naszych zacnych przodków. Na Palmową zaś Niedzielę pojawiają się palemki, Nie brak również miodów różnych z ….cysterskiej pasieki. Niezawodne gospodynie z KGW Rataje oblężone przez łasuchów, Dostarczają swe wypieki niezmiennie na stoły mieszczuchów. Znajdziesz tutaj siostro, bracie smaczne ,,śmietanowce’’, ,,Pomazańce’’ i serniki, mazurki, i ,,trójwarstwowce’’, A za nimi ,,puch łabędzi’’ i ,,cygańskie śnieżki’’ ,,Izaury piersi ciemne’’, baby wielkanocne. Napoleon Bonaparte ma swój placek przedni, Skąd wśród polskich jest wypieków? Tego nikt z nas nie wie. Gości także w polskiej kuchni dostojna ,,pani Walewska’’. Ta wśród ciast ma przednie miejsce, bo przecież ,,królewska’’ Schodzą ciasta ratajanek w Palmową Niedzielę Utarg rośnie wraz z nadzieją na dość szczytne cele: Remontować trzeba przecież drewnianą kaplicę, Która z wiekiem podupada. Innych potrzeb nie zliczę. Uwijają się co roku ,,ratajskie mróweczki’’; Pieką , plotą też palemki , wkładając weń serce. Wielką palmę niosły społem w procesji w parafii, Uwiły ją z witek wierzby, bukszpanu i kwiatów. Te natomiast formowane z krepiny kremowej, Przeplatane żywotnikiem wśród kwiatów fioletowych. Tak tradycję zachowują dzielne panie, nazwane ,,Zośkami’’ Podniebienia nam łaskoczą, cieszą wzrok barwami, Wena twórcza, zapał wielki – w każdej prac dziedzinie… Niech im zatem dalsze życie w radości upłynie. ,,Przyjazna Wieś Rataje’’ z nimi współpracuje, Stowarzyszenie inicjatywy różne podejmuje. Wszystkim zależy na sile wioskowej jedności, Zatem wspólne cele, zgoda z KGW na Ratajach gości. Stąd pomoc w wypiekach, konkursy, biesiady, Bo wszystkie ratajanki, to kobiety nie od parady. Każdy trud jak wiemy, z pewnością się opłaca. I choć dziś niewielu pociąga bezinteresowna praca, Na Ratajach nie trzeba do takiej namawiać, Mieszkańcy potrafią innych w zachwyt wprawiać. To, co stworzysz moja droga, od serca , uczciwie, Bóg nagrodzi Ci w dwójnasób w niebieskiej krainie!. Lipiec 2019r./Z. Miernik/   Czytaj dalej

0 4

Poezja

Wspomnienie

Wspomnienie - odpust Świętej Zofii w Ratajach Minęły lat dziesiątki, włos siwy przyprószył głowę, Myślą powracam do czasów, gdy wychodziłam na drogę. A wiodła mnie ona leniwie na polne ścieżki wśród łanów, W górę, w górę, uparcie, pośród kwitnących kasztanów. Tam brukowany gościniec, kocie łby pod stopami, Szłam do wiejskiej świątyni, na odpust, moi kochani. Co roku w połowie maja, zbierali się ludziska, Stawały kramy dokoła, krzyczały, piszczały dzieciska. Pachniały łąki i kwiaty, gwar się rozlegał dokoła, Strzelały jakieś pukawki, wieś się bawiła wesoło. Klaskały drewniane skrzydła motyli na małych kółkach. Trąbki wszelakiej maści piszczały w dziecięcych ustach. Dorośli się witali, bo zjechała rodzina, Panny strzelały okiem, filując kawalera. Zjawiali się też artyści i rysowali portrety. Do dziś się nie zachował żaden, a szkoda..., niestety. Wytwory rzemiosł różnych cieszyły oczy wielce Trocinowe piłeczki skakały w rękach dziewczęcych. Były one na gumkach, uderzane dłonią. Ktoś inny się przyglądał porcelanowym słoniom. Tu gobeliny, makaty, tam obwarzanków wiązki. Stoły pełne pluszaków, lalek wybór ogromny, Balony na wielkim drzewcu, słodyczy bez liku I świeża, kulista wata cukrowa - na patyku. Nadchodziło południe, majowe pieśni zabrzmiały, Szła procesja z Wąchocka, a tłumy ją witały. Krzyż na przedzie niósł ministrant, za nim cysters podążał. Wąchocczanie do Rataj szli na odpust gromadnie. Modrzewiowy kościółek wysprzątany był skrzętnie, Ale Mszę sprawowano przed nim – w plenerze. ,,Święta Zofija kłosy rozwija'' – mówi polskie przysłowie. I przyroda się w maju znów do dzieła bierze. Pora, by cześć oddano męczenniczce za wiarę. Która Boga kochała ponad matczyną miarę A straciła swe życie razem z trzema córkami, Pocieszała je w bólu, kiedy je katowano. Ta rzymianka odważna nie zaparła się wiary. Kościół uznał za świętą, narody pokochały. Jej imieniem kaplicę na Ratajach nazwano. Od początku istnienia, hołd świętej oddawano. A w dwudziestym stuleciu samorodna malarka Obraz namalowała. Zwała się Wiśnios Marianna. Obrazy pani Wiśnios są w galeriach świata, W muzeach, na wystawach, w Polsce i Kanadzie, W USA i w Niemczech, na Jasnej Górze, I w kolekcjach prywatnych wielu osób w kraju, Tych co kochają sztukę i na niej się znają. Ale wróćmy do Rataj, które są dziś odmienne. Jest szosa asfaltowa. Iść po niej przyjemniej. Odpusty św. Zofii już nie takie huczne... Kwiaty raczej prawdziwe, a motyle nie sztuczne. Jeden lub dwa kramiki – wata , obwarzanki Czasami grill z kiełbasą i napoje ze szklanki. Wielu zostaje w domach, mniej młódek i dziatwy A dla starszych i chorych dojazd na odpust niełatwy. Stąd wspomnień tęsknota do dzieciństwa pory. Marzenie niespełnione. Już czas na moje ,,nieszpory''. Lecz proszę Was , kochani, swej tradycji nie traćcie. W świętej wierze przodków z uporem wytrwajcie.     Wąchock, dnia 9 marca 2018 r. - Zofia Miernik Czytaj dalej

4 11

Poezja

0 4

Poezja

1 4

Poezja

"WOLNOŚĆ KOCHAM ROZUMIEM"

Piękny wieczór 27 listopada br spędzili członkowie Z.R.”Pisarzowianki”,członkowie dziecięcego Teatrzyku „Debiucik”, Teatru ”Bezimienni”, studenci Akademii Złotego Wieku, delegacja Grupy artystów malarzy, rzeźbiarzy im. Honoraty Mynarskiej z Gminy Wilamowice wraz z mieszkańcami Pisarzowic i delegacją Gminy Wilamowice na wieczornicy poetycko-muzycznej „Wolność kocham rozumiem”. Poświęcona ona była stuletniej rocznicy odzyskania niepodległości przez Polskę. Wieczornica ta odbyła się na sali OSP w Pisarzowicach. Było to spotkanie wielopokoleniowe, było ono też lekcją historii zwłaszcza dla młodzieży zarówno tej obecnej na sali jak i uczestniczącej w spektaklu nawiązującego do setnej rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości oraz ważne dzieje na przestrzeni lat 30-tych XX wieku po czasy obecne. Wszyscy zebrani z tegoż wieczoru wyszli nie tylko wzruszeni grą dzieci i młodzieży, zamyśleni, pełni wspomnień opowiadań swoich rodziców czy dziadków uczestników I i II Wojny Światowej, pełni refleksji, ale dumni, że jedność w Naszych Małych Ojczyznach jest podstawą uświadamiania czym jest ojczyzna. Iż spuściznę po przodkach winniśmy jak najlepiej przekazywać naszym potomkom. Na zakończenie nie zabrakło podziękowań skierowanych do głównych aktorów- dzieci, którzy to dostali kosze słodyczy od sołtysa Pisarzowic, Radnych Rady Miasta Wilamowice i pani Urszuli Kucharskiej. Dziękujemy serdecznie pomysłodawczyni i organizatorce tegoż wieczoru pani Urszuli Kucharskiej ,kierowniczce Domu Kultury w Pisarzowicach za cudowny wieczór wspomnień. Przewodnicząca KGW „Strażniczki Tradycji” Cecylia Puzoń Zdjęcia- U.Kucharska WDK Pisarzowice Czytaj dalej

0 17

Poezja

KGW Szklana

KGW Szklana – ochoczo działamy, Siłę i ogromny potencjał mamy!   Poznajcie nasze gospodynie, co do Koła należymy, niejedne kłopoty wspólnie zwyciężymy. Jest przewodnicząca co nas wszystkich scala, Poznajcie Reginę – co iskrę w nas rozpala. Są tu też dziewczyny – organizatorki jakich mało Ola, Aga i Jadzia o wszystko nam zadbają. By Nasi Panowie głodni nie chodzili, Zaplecze gastronomiczne też żeśmy zapewniły. Ania, Gosia i Kamila świetnie nam gotują, Słodkości niejedne w mig nam wyczarują. Mamy Panie zdolne, co zręczne ręce mają Cuda i cudeńka piękne wyszywają. Izę, Alę, Paulinę pora tu przedstawić Z igiełką i tasiemką potrafią się bawić. Gdy potrzeba dobrej rady lub usłyszeć dobre słowo Mamy młode Panie podchodzące do życia wesoło. Patrycja i Malwina przedstawić jest Was czas, Takie gospodynie to dla nas wielki skarb. Trzeba nam też kogoś, kto dzieci zabawi Kto je przypilnuje i do łez rozbawi. Pomocą więc służą Asia i dwie Kasie Jakie są wspaniałe sami więc zobaczcie. Twórcze myślenie to zaleta jednej z nas, Poznajcie Anetę – na nią teraz czas. Wszystkie zgodnie i prężnie działamy, Z samych najlepszych się w końcu składamy. Nie straszna nam nuda, nie straszna rutyna, Nasza mała Szklana – tu wszystko się zaczyna. Serdecznie zapraszamy w nasze progi skromne, Przywitają Was tutaj gospodynie pogodne. Powiat Proszowice - sami jeszcze zobaczycie, Że dziewczyny w Szklanej najlepsze są na świecie.     Aneta Szymczyk Czytaj dalej

0 2

Poezja

0 3

Poezja

Serce Matki

                Serce Matki         Jest jedno Imię...Pewnie je znacie...         Pierwsze wśród wielu na tym świecie.         W nim pełnia uczuć i poświęcenia,         I trud codzienny, i cud spełnienia.         Mama, mamma [włoskie], Mutter [niem.], maminka [czeskie]...         Ta, która karmi, broni i strzeże.         Od pierwszej chwili po narodzinach         Odpowiedzialność za ciebie bierze.         Niańczy, przewija, czuwa nocami,         W czasie choroby cierpi wraz z tobą.         Siada do lekcji od pierwszej klasy...         Jest najpewniejszą dziecka podporą.         Na urodziny upiecze torcik,         A w dzień powszedni kaszkę zgotuje         Lub to, co lubi jej dziecię drogie -         Wedle życzenia przygotowuje.         Kiedy natomiast ,,pociech'' gromadka         Da się we znaki mamusi szczerze,         Westchnie matula:,, O, mój Ty Boże,         Tobie trud życia składam w ofierze.         Niech dzieci rosną z Twoją pomocą         I mniej kłopotów mi przysparzają,         Bo sił już nie mam i zdrowie słabnie,         Kiedy tak psocą, spocząć nie dają''.         A kiedy minie lat osiemnaście,         Może i więcej zmartwień przybywa.         O tym, kim będzie dziecię w przyszłości -         Myśli wraz z mamą cała rodzina.         Jest w naszym kraju mamuś miliony...         Nie szczędzą trudu dla swoich dzieci.         Dla nich od ,,pociech'' – złote korony,         Dla niech niech słońce najdłużej świeci.         Kochana Mamo! Dziś Twoje święto,         Więc ci życzenia składam z rodzeństwem:         Niech ześle na Cię Bóg w obfitości         Łask wiele, szczęście, radość – w podzięce.                           A wam, dzieciaki młodsze, radzimy,         Abyście były dla mam swych miłe         I łez z ich oczu nie wyciskały,         Lecz zawsze szczerze, mocno kochały.         Spójrzcie na twarze mam w Dniu Ich święta,         Laurkę złóżcie w ich drogie ręce.         Niech każde z was od dziś pamięta:         Warto pokochać matczyne Serce!                                                                                                                  Zofia Miernik, Wąchock      Dnia: 2018 – 04 -24 Czytaj dalej

3 31

Poezja

Literacki talent z Kasiny Wielkiej

Uczennica klasy 3 Szkoły Podstawowej w Kasinie Wielkiej, Milena Łacna,  otrzymała  wyróżnienie  w XXXIV Międzynarodowym Konkursie  Literackiej Twórczości Dzieci i Młodzieży im. Wandy Chotomskiej w Słupsku. Na konkurs nadesłano  8195  zestawów wierszy i opowiadań z 521 szkół podstawowych, gimnazjów i ponadgimnazjalnych placówek oświatowych z Polski, Stanów Zjednoczonych, Niemiec, Litwy i Ukrainy. Trzynastoosobowa komisja uznając za zasadnicze kryteria: oryginalność tekstu, świadomość języka, literackość pomysłu i ujawniony talent autora, wyłoniła 134 laureatów ze szkół polskich i 31 ze szkół polonijnych, wyróżniła zaś  242 uczniów z naszego kraju i 26 polonijnych - w czterech grupach wiekowych. Po przeprowadzeniu przez  bibliotekę z Zespołu Placówek Oświatowych w  Kasinie Wielkiej szkolnego etapu konkursu do Słupska  wysłano 5 opowiadań i 18 wierszy. Wśród  wyróżnionych uczniów w kategorii „Poezja  klasy I - IV szkoły podstawowej” znalazła się  Milena Łacna  z klasy 3 a Szkoły Podstawowej w Kasinie Wielkiej. Wśród  napisanych przez  nią  utworów  jurorom  najbardziej spodobał się wiersz pt.  „Droga”. Serdecznie gratulujemy młodziutkiej poetce tak wysokiego wyróżnienia i życzymy chęci do rozwijania  zainteresowań  literackich oraz  dalszych sukcesów – z zadowoleniem podkreślają nauczyciele z Kasiny Wielkiej. Wszystkim uczestnikom  konkursu  dziękujemy za udział w tym największym konkursie  literackim w kraju  i podjęcie poetyckich zmagań. "Droga" Nasza Ania mała szła ze szkoły sama. Nie chciała mówić nic nikomu, poszła na skróty do domu. Pomyliła sobie drogi zabolały dziewczynkę nogi. Obejrzała się wokoło. Witaj z powrotem szkoło! Milena Łacna kl. 3 a   "Rosół z koguta" Pytała się kurka coś gosposiu chciała bym nosiła jajka czy głośno gdakała. A gosposia na to jej odpowiedziała: Ja bym rosół chciała. Na to jej inna podfruwajka odrzekła: Uważaj gosposiu rosół to inna bajka, i dopowiedziała na tą samą nutę: Nie gadamy z Tobą, pogadaj z kogutem. Gdy go zapytała nic nie odpowiedział, Gdy się obejrzała, to już w garnku siedział. Już nie pytała i drobiowy rosół sobie gotowała. Milena Łacna kl. 3 a   Autor tekstu: Teresa Kicmal Czytaj dalej

4 13

Poezja

Z kobietą przez wieki

Drogie koleżanki publikuję wiersz sympatycznej Pani Zofii Miernik z Wąchocka  już dziś  gdyż może wykorzystacie jego treść przy organizacji spotkania z okazji Dnia Kobiet. Nasze koło organizuje spotkanie słowno muzyczne  w dniu 10 marca 2018 r i jego treść zaprezentujemy z wielką radością. Z kobietą przez wieki.... Kobieta? Tyle znaczeń miało słowo, że spamiętać trudno. Próbowano precyzować, by nie było nudno. Staropolską białogłowę u zarania jako wróżkę postrzegano, Potem od nakrycia głowy pochodzenie objaśniano. W Niemczech kebse – nałożnica, konkubina, a także gabette. Za sarmacji [w. XVII] polska herod baba – mężna, Taka, co mężczyźnie równa, chwyta się oręża I w kniejach poluje na dzikiego zwierza. Głównie jako więzień domu i męża oprawcy. Z dala od nauki, zlana potem na polu dzierżawcy Matka, żona, babcia, pilnująca chlewu, Tyrająca od świtu , doglądająca zasiewu Nazywana też niewiastą – która nic nie umie. W dalszych wiekach z możnych rodów Szczęśliwsza kobieta. Tej dostępna wiedza, salony paryskie dwór królewski i zaszczyty wszystkie. Ale z takich kręgów wyszły też metresy, Królewskie faworyty, magnackie kochanki. Dbające o wszelkie ,,wygody'' I własne interesy. Wśród arystokracji damy i matrony - Termin w tych kręgach ulubiony Żony królów to są panie, A na wsi baby oraz kumy. Liczni piewcy w przeszłych wiekach Sławili uczciwsze i mądre dyplomatki. W czarnoleskim dworze ,,dobra żona'' Nazwana przez Jana - ,,mężowi korona''. Wiek po wieku następował. Spór o baby wciąż się zmieniał. Mężczyzn odtąd zachwycały Barwy włosów, kształty ciała. Rudowłose, eteryczne, z blond włosami, okrąglutkie, Kształtne, wielkie i malutkie. Z orlim nosem, mądre, mężne I rzymianki ciemnowłose, siermiężne. Stąd mówiono – to ideał Taka pani długowłosa, Kształtne biodra, biust wydatny Długi warkocz – jasna ,,kosa''. Zachwycali się poeci, Malowali je artyści: Caravaggio, Jan Matejko Rubens i Leonardo da Vinci. Każdy szukał ideału... Rzecz to pewna wśród malarzy.... ,,Wychodziła'' więc damula Spod pędzla ,,pacykarzy ''. W romantyźmie muzą była Dla poetów i artystów Ideałem piękna, pragnień Marzycieli obiektem westchnień. Stąd Laura dla Filona i Maryla dla Adama - Niedościgły ideał piękna, Delikatna i wspaniała. Na salonach wielka dama, W ,,Świteziance'' wodna nimfa, Co do cierpień doprowadza.... I płci brzydkiej serca władza. Bliżej naszych wieków chmurnych Aktoreczki się zjawiły: Marlin Monroe, Sharon Stone. Brigid Bardot – fanów ulubione. Do lamusa wręcz odeszły Stare czasy, kobiet cienie. Dziś wyrosło jak na drożdżach Wykształconych kobiet plemię. Szczęściem ,,Koran''nieobecny W wolnej Polsce – czas wzrastania. Tu się kobiet nie traktuje Jako ,,pola do zaorania' [ zob. Koran 2, 223]. Dziś już nawet nie ,,puch marny'', Ani ,,wietrzną jest istotą'', Lecz aktywną zawodowo i społecznie Docenioną, ambitną Kobietą. Nie do towarzystwa damą, Lecz kobietą z krwi i kości. Mądra, dobra i roztropna Nawet w domu prymat wodzi. Ileż ma talentów danych, Ile jeszcze rozwiniętych... Chęć poznania nią kieruje - Sięgać do gwiazd niedostępnych. Też gotuje, sprząta, pierze, Z dumą wychowuje dzieci, Partneruje, śpiewa w chórze, Z kumoszkami życie śledzi.   Czy to w mieście, czy też na wsi Jednako się paniom darzy. Trud z sukcesem się przeplata. Od jesieni aż do lata. Daje radę w każdym miejscu - Pani prezes , urzędniczka, nauczyciel i inżynier, Naukowiec i prawniczka. Żadna firma jej nieobca, Gdy wytrwale gna do celu. Studia, dyplom, uprawnienia - O tym marzy mężczyzn wielu. Co zachwyca dziś w kobiecie? To nie kształty, blada cera. Ale zapał do nauki Uśmiech i wytrwałość szczera. Zagrożeniem dla Ojczyzny Feministek grono spore. Dużo krzyczą, mało robią, Od wartości wszelkich stronią. Całe szczęście – w naszej gminie Nikt kobietom w głowach nie przewraca. Ważna dla nich jest tradycja I dla Polski dobra praca. Dziś Dzień Kobiet szczerze czcijmy Śpiewem gromkim – pod niebiosy. Niech nam żyje stan kobiecy W zdrowiu, szczęściu – u wrót wiosny!   Refleksje o tym, jak zmieniały się określenia kobiet na przestrzeni wieków, spisała na okoliczność Dnia Kobiet AD 2018 – mgr Zofia Miernik, Wąchock. Czytaj dalej

0 3

Trwa przekierowywanie...

Trwa przetwarzanie ...

Twój kłos został poprawnie oddany!

Twój kłos został usunięty!

Wystąpił błąd podczas kłosowania. Twój kłos nie został oddany!

Plik jest zbyt duży, dozwolona wielkośc to max 10MB.

Korzystamy z informacji zapisanych za pomocą plików cookies na urządzeniach końcowych użytkowników. Pliki cookies użytkownik może kontrolować za pomocą ustawień swojej przeglądarki internetowej. Dalsze korzystanie z naszego serwisu internetowego, bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej oznacza, iż użytkownik akceptuje stosowanie plików cookies.

Zamknij