mojaWieś.pl - Portal Kół Gospodyń Wiejskich i Mieszkańców Wsi

Polska

30 sie 2024

0 0

W taki progi trzeba zawitać

Muzeum Kultury Wilamowskiej w Wilamowicach – nowe i piękne.

Uroczystość otwarcia uświetnił swym występem Zespół Pieśni i Tańca „Wilamowice”. Na uroczystości otwarcia byli obecni przedstawiciele lokalnych władz samorządowych na czele z nowym burmistrzem Wilamowic Kazimierzem Cebratem, świata polityki, duchowieństwa, nauki, sztuki oraz organizacji działających na terenie Gminy Wilamowice.

Muzeum prezentuje ekspozycje z wykorzystaniem multimedialnych aranżacyjnych środków wyrazu, a także przewodników. Prezentowane ekspozycje przenoszą zwiedzających w zamierzchłe czasy, życie przodków i ich walkę z codziennością z różnymi przeciwnościami losu. By zakorzeniona historia Wilamowian od założyciela prawd. Wilchelma (wpierw Starej Wsi-Wieś Wilhelma) a następnie Wilamowic-”Wymysoü” (blisko 800lat istnienia), przekazywana z pokolenia na pokolenie nie zaginęła, zwłaszcza język wilamowski, folklor, stroje ludowe. Świetnie pokazana jest różnobarwna i różnorodna kultura, niezrozumiałego języka (nie tylko dla okolicznych mieszkańców) oraz tzw. żyłki kupieckiej.

Poszczególne ekspozycje choć w krótkim okresie czasu zostały przygotowane perfekcyjnie,ok pół roku. Widać precyzję i zaangażowanie wielu osób, ich przebojowość, ogromne serce do stworzenia czegoś naprawdę wartościowego.

Dzisiaj wielu może za bardzo nie rozumie tego przedsięwzięcia, ale z czasem sceptycy przyznają i podziękują tym z ogromnym sercem i przebojowości młodym ludziom, mam tu na myśli Justynę Majerską-Sznajder i Tymoteusza Króla oraz pozostałym których nie wymieniam, by kogoś nie pominąć, a są to wszyscy zaangażowani, zwłaszcza członkowie Stowarzyszenia Wilamowianie. Warto także podziękować byłemu burmistrzowi Wilamowic Marianowi Treli, zastępcy burmistrza Stanisławowi Gawlikowi ich wsparciu oraz M-GOK Wilamowice z dyrektorką Urszulą Kucharską. Zaangażowanym w projekt i jego realizację, by pozyskać fundusze norweskie, a było ich niemało ponad 9mil.złotych.

Podczas projektu obiektu Muzeum nie zapomniano o miejscowościach należących do Gminy Wilamowice i pokazanie kultury, strojów i folkloru w ich Małych Ojczyznach. Pokazano to w publikacjach: ”Wilamowianie i ich sąsiedzi” i „Gmina wielu strojów” autorstwa Tymoteusza Króla i Bartłomieja Jurzaka.

Mślę,że warto zawitać w progi tego choć niewielkiego obiektu, gdzie wyczuwa się wielką energię gdzie warto zaczerpnąć dla siebie to co najlepsze i wykorzystać w swoich Małych Ojczyznach.

Redakcja mojaWieś ..

Przeczytaj również wszystkie artykuły z kategorii >

Nareszcie wakacje!

Nadszedł ten długo wyczekiwany moment – wakacje. Dla jednych oznaczają odpoczynek po miesiącach intensywnej pracy, dla innych czas podróży, spotkań, rodzinnych wyjazdów lub po prostu chwilę oddechu od codziennych obowiązków. Niezależnie od tego, czy planujemy dalekie wyprawy, czy zostajemy w swoim mieście – przed nami czas, który warto przeżyć po swojemu. Wakacje mają w sobie coś wyjątkowego. Dłuższe dni, ciepłe wieczory i więcej światła sprawiają, że łatwiej zwolnić tempo i zauważyć rzeczy, na które na co dzień często brakuje czasu. To dobry moment, by wrócić do odkładanych książek, wybrać się na spacer bez pośpiechu, spotkać z bliskimi lub odkryć miejsca znajdujące się tuż obok. Dla dzieci i młodzieży to czas wolności od szkolnych obowiązków, nowych przyjaźni i letnich przygód. Dla dorosłych – okazja do regeneracji, złapania oddechu i przypomnienia sobie, jak ważny jest odpoczynek. Nawet kilka dni spędzonych inaczej niż zwykle może przynieść energię na kolejne miesiące. Wakacje nie muszą być spektakularne, aby były udane. Czasem najpiękniejsze wspomnienia tworzą się podczas wspólnego śniadania na tarasie, rowerowej wycieczki, rozmowy do późnego wieczora czy obserwowania zachodu słońca. Niech te wakacje będą czasem dobrych spotkań, odpoczynku i odkrywania tego, co daje radość. Bez presji, bez pośpiechu – za to z uważnością na chwile, które zostają z nami na długo. Wreszcie są – wakacje. Warto je przeżyć naprawdę. Czytaj dalej

27 cze 2026 |

Polska

Rabarbar – smak dzieciństwa, który wraca do łask

Jeszcze niedawno traktowany nieco po macoszemu, dziś przeżywa prawdziwy renesans. Rabarbar wraca do kuchni w wielkim stylu – do ciast, deserów, kompotów, konfitur i nowoczesnych wypieków. Jego charakterystyczny, lekko kwaskowy smak sprawia, że trudno pomylić go z czymkolwiek innym. Choć najczęściej trafia do słodkich dań, sam w sobie nie jest owocem, lecz warzywem. Rabarbar od lat kojarzy się z domową kuchnią i początkiem sezonu na świeże, lokalne produkty. To jeden z pierwszych wiosennych bohaterów ogrodów i targowisk. Jego soczyste łodygi doskonale komponują się ze słodyczą bezy, kremów czy kruchego ciasta, tworząc desery, które zachwycają nie tylko smakiem, ale i wyglądem. Warto pamiętać, że jadalne są wyłącznie łodygi – liście rabarbaru nie nadają się do spożycia. Sam rabarbar ceniony jest nie tylko za smak, ale także za zawartość błonnika oraz obecność witamin i składników mineralnych. Jeśli szukamy pomysłu na efektowny deser sezonowy, który połączy lekkość, kremową konsystencję i wyrazisty charakter rabarbaru, doskonałą propozycją będzie Rabarbarowa chmurka. Rabarbarowa chmurka Składniki: Ciasto: 1 szklanka mąki 2 łyżki cukru 3 żółtka 110 g masła 1 łyżka cukru wanilinowego 1 płaska łyżeczka proszku do pieczenia Warstwa rabarbarowa: 2 galaretki krystaliczne 500 g obranego rabarbaru Warstwa śmietankowa: 500 ml śmietanki kremówki 30% 250 g serka mascarpone 3 łyżki cukru pudru Beza: 3 białka pół szklanki cukru 1 płaska łyżka mąki ziemniaczanej szczypta soli garść płatków migdałowych Przygotowanie: Mąkę, cukier, cukier wanilinowy, proszek do pieczenia, żółtka oraz zimne masło przełożyć do misy miksera i końcówką haka wyrobić jednolite ciasto. Schować do lodówki na około godzinę. Obrany rabarbar drobno pokroić i udusić w garnku z niewielką ilością wody. Następnie połączyć z dwiema galaretkami rozpuszczonymi w 500 ml wrzątku i odstawić do stężenia. Spód blaszki wyłożyć papierem do pieczenia i schłodzonym ciastem. Piec do uzyskania złotego koloru przez około 15 minut w temperaturze 180°C. Po ostudzeniu wylać na ciasto stężałą warstwę rabarbarową i ponownie schłodzić. Do misy miksera wlać śmietankę, dodać mascarpone oraz cukier puder. Ubić do uzyskania gęstego kremu i rozprowadzić na warstwie rabarbarowej. Białka ubić ze szczyptą soli, stopniowo dodawać cukier i mąkę ziemniaczaną. Masę bezową wyłożyć na blaszkę wyłożoną papierem do pieczenia, posypać płatkami migdałów i piec około 70 minut w temperaturze 110–120°C. Po wystudzeniu delikatnie przełożyć bezę na wierzch ciasta. Gotowy deser ponownie schłodzić przed podaniem. Smacznego! Rabarbar udowadnia, że sezonowe produkty nie potrzebują skomplikowanych dodatków, by zachwycać. Wystarczy kilka prostych składników i odrobina cierpliwości, by stworzyć deser, który przywołuje smak domowego lata i zostaje w pamięci na długo. A za przepis dziękujemy https://www.facebook.com/share/1fF29Zkfcz/?mibextid=wwXIfr :) Czytaj dalej

24 cze 2026 |

Polska

Dzień Ojca – święto obecności, siły i codziennego wsparcia!

23 czerwca obchodzimy Dzień Ojca – wyjątkową okazję, by zatrzymać się na chwilę i podziękować tym, którzy każdego dnia są obok: uczą, wspierają, motywują i dają poczucie bezpieczeństwa. Ojcostwo to nie tylko odpowiedzialność, ale także obecność w małych i wielkich momentach – wspólne rozmowy, cierpliwość, troska i przykład, który zostaje na całe życie. To dzień, by docenić wszystkich Ojców – za ich pracę, zaangażowanie, dobre słowo i siłę, którą dzielą się z bliskimi. Niech będzie to czas pełen wdzięczności, rodzinnego ciepła i wspólnych chwil. Z okazji Dnia Ojca składamy wszystkim Tatom najserdeczniejsze życzenia – zdrowia, radości, dumy z każdego dnia oraz wielu powodów do uśmiechu. Niech nie zabraknie Wam energii do realizacji marzeń, czasu dla najbliższych i poczucia, że to, co robicie każdego dnia, ma ogromną wartość. Dziękujemy za obecność, mądrość i serce. Wszystkiego najlepszego! Czytaj dalej

23 cze 2026 |

Polska

Noc Świętojańska – między ogniem, wodą i magią najkrótszej nocy roku

Jest jedna taka noc w roku, gdy światło zdaje się nie chcieć ustąpić miejsca ciemności. Noc świętojańska – obchodzona z 23 na 24 czerwca – od wieków fascynuje swoją tajemniczością, obrzędowością i niezwykłą atmosferą. To święto zakorzenione głęboko zarówno w tradycji słowiańskiej, jak i chrześcijańskiej, łączące żywioły natury z ludzką potrzebą wspólnoty, miłości i nadziei. Choć dziś kojarzy się przede wszystkim z puszczaniem wianków i wieczornymi festynami, jej historia sięga znacznie dalej – do czasów przedchrześcijańskich. Korzenie sięgające dawnych wierzeń Zanim pojawiła się nazwa „noc świętojańska”, Słowianie obchodzili święto związane z letnim przesileniem – momentem, gdy dzień jest najdłuższy, a noc najkrótsza. Był to czas szczególny: moment pełni życia, urodzaju i siły natury. Świętowano nadejście lata, oddawano cześć słońcu, wodzie i ogniowi. Po przyjęciu chrześcijaństwa dawne zwyczaje nie zniknęły całkowicie – zostały wpisane w kalendarz liturgiczny i powiązane z dniem narodzin św. Jana Chrzciciela. W ten sposób dawne obrzędy przetrwały, zyskując nową symbolikę. Ogień i woda – żywioły oczyszczenia Jednym z najbardziej charakterystycznych elementów nocy świętojańskiej było rozpalanie ognisk. Wierzono, że ogień ma moc oczyszczającą, odstrasza złe moce i zapewnia zdrowie oraz pomyślność. Młodzi ludzie skakali przez płomienie – wspólnie lub pojedynczo – traktując to jako próbę odwagi, ale także symbol trwałości uczuć. Drugim ważnym żywiołem była woda. Kąpiele w rzekach i jeziorach miały przynosić siłę i oczyszczenie. W ludowych wierzeniach właśnie tej nocy woda zyskiwała wyjątkową moc. Wianki i poszukiwanie szczęścia Do dziś jednym z najbardziej rozpoznawalnych zwyczajów pozostaje plecenie i puszczanie wianków. Dziewczęta przygotowywały je z polnych kwiatów, ziół i zielonych gałązek, a następnie puszczały na wodę. Według dawnych wierzeń los wianka miał przepowiadać przyszłość. Jeśli został wyłowiony przez chłopca – oznaczało to rychłe zamążpójście. Jeśli odpłynął daleko – trzeba było jeszcze poczekać na miłość. Zatonięcie wianka uznawano za zły znak. Nieodłącznym elementem opowieści o tej nocy jest także legenda o kwiecie paproci – tajemniczym kwiecie, który miał zakwitać tylko raz w roku i przynosić znalazcy szczęście, bogactwo oraz zdolność rozumienia tajemnic świata. Choć wiadomo, że paprocie nie kwitną, symbol poszukiwania pozostaje aktualny do dziś – jako metafora marzeń i odkrywania tego, co ukryte. Współczesne oblicze dawnego święta Dziś noc świętojańska wraca do łask jako okazja do spotkań, koncertów, warsztatów i wydarzeń plenerowych. W wielu miejscach organizowane są widowiska nawiązujące do dawnych tradycji: puszczanie wianków, pokazy ognia czy koncerty nad wodą. To również moment zatrzymania się i spojrzenia na rytm natury – przypomnienie, że mimo pośpiechu codzienności nadal potrzebujemy symboli, wspólnego świętowania i kontaktu z tym, co pierwotne. Noc świętojańska pozostaje więc czymś więcej niż folklorem. To opowieść o świetle, które trwa trochę dłużej, o nadziei ukrytej w kwiatach i o odwiecznym ludzkim pragnieniu, by choć przez jedną noc uwierzyć w odrobinę magii. Czytaj dalej

21 cze 2026 |

Polska

XX Dzień Nowalijki w Piątku – święto lokalnych smaków i wspólnoty

Jubileuszowy XX Dzień Nowalijki w Piątku po raz kolejny stał się okazją do spotkania mieszkańców, prezentacji lokalnych inicjatyw oraz wspólnego celebrowania tradycji i regionalnych smaków. Wydarzenie przyciągnęło liczne grono uczestników, a wśród wystawców nie zabrakło także Koła Gospodyń Wiejskich Aktywna Pokrzywnica. Stoisko przygotowane przez członkinie koła cieszyło się dużym zainteresowaniem odwiedzających. Na gości czekały domowe smakołyki, starannie przygotowane propozycje kulinarne oraz atmosfera sprzyjająca rozmowom i integracji. Dzień Nowalijki od lat pozostaje jednym z tych wydarzeń, które przypominają o znaczeniu lokalnej tradycji, aktywności społecznej i pielęgnowaniu kulinarnego dziedzictwa regionu. To również przestrzeń do promocji działalności organizacji i środowisk, które na co dzień angażują się w życie swoich miejscowości. Obecność KGW Aktywna Pokrzywnica była kolejnym przykładem tego, jak ważną rolę odgrywają koła gospodyń wiejskich – nie tylko jako strażnicy tradycji, ale także aktywni animatorzy lokalnego życia społecznego. Czytaj dalej

19 cze 2026 |

Polska

Korzystamy z informacji zapisanych za pomocą plików cookies na urządzeniach końcowych użytkowników. Pliki cookies użytkownik może kontrolować za pomocą ustawień swojej przeglądarki internetowej. Dalsze korzystanie z naszego serwisu internetowego, bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej oznacza, iż użytkownik akceptuje stosowanie plików cookies.

Zamknij