Aktualności

Polska

12 wrz 2023

0 0
Kłosuj Komentuj Ulubione

W podzięce za plony

Święto Plonów to wyjątkowy czas dla wsi. To moment, gdy wspólnie zbieramy się i dziękujemy za udane zbiory. To też czas podsumowania i wspólnej zabawy. Są wieńce, uroczystości i wspólna biesiada. Oto jak świętowali w Pisarzowicach!

Dożynki parafialne w Pisarzowicach to już 50-letnia tradycja. Jak co roku odbywają się w w kościele pw. św.Marcina z Tours. Od ponad 30 lat prowadzi je ks. proboszcz Janusz Gacek. Dziękujemy Panu Bogu za tegoroczne zbiory. Dziękujemy naszym rolnikom, pszczelarzom, sadownikom, ogrodnikom-ludziom, dzięki którym tegoroczne plony znajdą się na naszych stołach. W dniu 10 września w pisarzowickim kościele odbyły się dożynki, które wspólnie zorganizowały z ks.proboszczem Januszem Gackiem panie z Koła Gospodyń Wiejskich „Strażniczki Tradycji”.

Tradycyjnie, pieśnią o tematyce dożynkowej zespół regionalny „Pisarzowianki” rozpoczął dożynki parafialne. Następnie ksiądz proboszcz przywitał zebrany orszak dożynkowy i oddał głos gościowi specjalnemu, który przybył na nasze Święto Plonów. Gość specjalny Minister Funduszy i Polityki Regionalnej Grzegorz Puda podziękował wszystkim zaangażowanym w produkcję żywności, podziękował za bardzo ciężką pracę zwłaszcza rolnikom, którzy niejednokrotnie z przyczyn od siebie niezależnych nie mają wpływu na zebranie obfitych plonów. Poprosił księdza proboszcza o odprawienie dożynkowej Mszy świętej dziękczynnej. Poprosił także o poświęcenie wieńca dożynkowego, chleba, miodu, wina, owoców, kwiatów i ziół, oraz zboża pod zasiewy.

Orszak dożynkowy pod ołtarz prowadzili księża i służba liturgiczna. Z symbolicznym bochenkiem chleba i koszem owoców szli do ołtarza Starostowie Dożynek - nasi rodzimi rolnicy państwo Alicja i Stanisław Bełchowie . Kwiaty, zioła i zboże pod zasiew niosły dzieci Oliwia i Filip. Sołtys wraz z żoną ofiarowali wino mszalne. Minister Grzegorz Puda w towarzystwie członkini zespołu Darii wręczył nasz pisarzowicki kołacz dożynkowy. Pszczelarze z pisarzowickiego Koła „Bartnik” jak co roku ofiarowali złocisty miód. Wieniec dożynkowy u stóp ołtarza złożyły panie z Koła Gospodyń Wiejskich „Strażniczki Tradycji”.

W dożynkowym orszaku szli także : członek zarządu powiatu Dorota Nikiel, pani dyrektorka przedszkola Grażyna Jurasz, członkowie Z.R.”Pisarzowianki”, radni rady sołeckiej Pisarzowic, dyrektorka M-GOK w Wilamowicach Urszula Kucharska oraz radni rady miejskiej Gminy Wilamowice reprezentujący naszą miejscowość Pisarzowice.

Mszę Świętą w intencji ludzi związanych z produkcją rolno-spożywczą odprawił ksiądz proboszcz Janusz Gacek w asyście wikariuszy ks. Andrzeja Kuźmy i ks. Henryka Waszuta.

W trakcie mszy świętej ks. proboszcz Janusz Gacek w asyście ks. Andrzeja poświęcił: piękny bochen chleba, upieczony z tegorocznych plonów przez naszych rodzimych piekarzy, złociste miody wytworzone przez pszczoły z naszych pisarzowickich pasiek, wino mszalne, kwiaty i zioła, zboże pod zasiew,pisarzowicki kołocz dożynkowy, w składzie którego nie mogło oczywiście zabraknąć mąki, masła i sera krowiego oraz symbol dziękczynienia za plony z pól, ogrodów i lasów czym jest wieniec dożynkowy. Symbolizuje on w tym AD 2023 nasz kościół, który obchodził będzie 50-lecie konsekracji.

Poświęcone zostały także symboliczne tegoroczne zbiory, które to stanowiły dekorację ołtarza. W naszej parafii jest taka tradycja, że dekorację ołtarza dożynkowego stanowią prawie każde gatunki owoców i warzyw, które rosną na naszej pisarzowickiej ziemi.

Po Mszy świętej młode pisarzowickie matki wraz z synami Witoldem i Filipem częstowali wychodzących z kościoła chlebem żytnim upieczonym z tegorocznych plonów przez rodzimych piekarzy.

Dożynkowy orszak udał się do Gminnego Centrum Działań Twórczych w Pisarzowicach na część artystyczną.. Przewodnicząca KGW - Strażniczki Tradycji pani Cecylia Puzoń przywitała zebranych gości i podziękowała wszystkim współorganizatorom za kultywowanie w naszej parafii tej jakże pięknej dożynkowej tradycji. Całość uświetnił swym występem Z.R.”Pisarzowianki”.

Serdeczne podziękowania Zarząd KGW „Strażniczki Tradycji” kieruje do organizatorów i współorganizatorów dożynek parafialnych w Pisarzowicach.

C. Puzoń, zdjęcia : Tomasz Tobiasz

Redakcja mojaWieś ..

Udostępnij na facebook!

Wróć

Przeczytaj również wszystkie artykuły z kategorii >

Dzień Ojca – święto obecności, siły i codziennego wsparcia!

23 czerwca obchodzimy Dzień Ojca – wyjątkową okazję, by zatrzymać się na chwilę i podziękować tym, którzy każdego dnia są obok: uczą, wspierają, motywują i dają poczucie bezpieczeństwa. Ojcostwo to nie tylko odpowiedzialność, ale także obecność w małych i wielkich momentach – wspólne rozmowy, cierpliwość, troska i przykład, który zostaje na całe życie. To dzień, by docenić wszystkich Ojców – za ich pracę, zaangażowanie, dobre słowo i siłę, którą dzielą się z bliskimi. Niech będzie to czas pełen wdzięczności, rodzinnego ciepła i wspólnych chwil. Z okazji Dnia Ojca składamy wszystkim Tatom najserdeczniejsze życzenia – zdrowia, radości, dumy z każdego dnia oraz wielu powodów do uśmiechu. Niech nie zabraknie Wam energii do realizacji marzeń, czasu dla najbliższych i poczucia, że to, co robicie każdego dnia, ma ogromną wartość. Dziękujemy za obecność, mądrość i serce. Wszystkiego najlepszego!   Czytaj dalej

23 cze 2026 |

Polska

Noc Świętojańska – między ogniem, wodą i magią najkrótszej nocy roku

Jest jedna taka noc w roku, gdy światło zdaje się nie chcieć ustąpić miejsca ciemności. Noc świętojańska – obchodzona z 23 na 24 czerwca – od wieków fascynuje swoją tajemniczością, obrzędowością i niezwykłą atmosferą. To święto zakorzenione głęboko zarówno w tradycji słowiańskiej, jak i chrześcijańskiej, łączące żywioły natury z ludzką potrzebą wspólnoty, miłości i nadziei. Choć dziś kojarzy się przede wszystkim z puszczaniem wianków i wieczornymi festynami, jej historia sięga znacznie dalej – do czasów przedchrześcijańskich. Korzenie sięgające dawnych wierzeń Zanim pojawiła się nazwa „noc świętojańska”, Słowianie obchodzili święto związane z letnim przesileniem – momentem, gdy dzień jest najdłuższy, a noc najkrótsza. Był to czas szczególny: moment pełni życia, urodzaju i siły natury. Świętowano nadejście lata, oddawano cześć słońcu, wodzie i ogniowi. Po przyjęciu chrześcijaństwa dawne zwyczaje nie zniknęły całkowicie – zostały wpisane w kalendarz liturgiczny i powiązane z dniem narodzin św. Jana Chrzciciela. W ten sposób dawne obrzędy przetrwały, zyskując nową symbolikę. Ogień i woda – żywioły oczyszczenia Jednym z najbardziej charakterystycznych elementów nocy świętojańskiej było rozpalanie ognisk. Wierzono, że ogień ma moc oczyszczającą, odstrasza złe moce i zapewnia zdrowie oraz pomyślność. Młodzi ludzie skakali przez płomienie – wspólnie lub pojedynczo – traktując to jako próbę odwagi, ale także symbol trwałości uczuć. Drugim ważnym żywiołem była woda. Kąpiele w rzekach i jeziorach miały przynosić siłę i oczyszczenie. W ludowych wierzeniach właśnie tej nocy woda zyskiwała wyjątkową moc. Wianki i poszukiwanie szczęścia Do dziś jednym z najbardziej rozpoznawalnych zwyczajów pozostaje plecenie i puszczanie wianków. Dziewczęta przygotowywały je z polnych kwiatów, ziół i zielonych gałązek, a następnie puszczały na wodę. Według dawnych wierzeń los wianka miał przepowiadać przyszłość. Jeśli został wyłowiony przez chłopca – oznaczało to rychłe zamążpójście. Jeśli odpłynął daleko – trzeba było jeszcze poczekać na miłość. Zatonięcie wianka uznawano za zły znak. Nieodłącznym elementem opowieści o tej nocy jest także legenda o kwiecie paproci – tajemniczym kwiecie, który miał zakwitać tylko raz w roku i przynosić znalazcy szczęście, bogactwo oraz zdolność rozumienia tajemnic świata. Choć wiadomo, że paprocie nie kwitną, symbol poszukiwania pozostaje aktualny do dziś – jako metafora marzeń i odkrywania tego, co ukryte. Współczesne oblicze dawnego święta Dziś noc świętojańska wraca do łask jako okazja do spotkań, koncertów, warsztatów i wydarzeń plenerowych. W wielu miejscach organizowane są widowiska nawiązujące do dawnych tradycji: puszczanie wianków, pokazy ognia czy koncerty nad wodą. To również moment zatrzymania się i spojrzenia na rytm natury – przypomnienie, że mimo pośpiechu codzienności nadal potrzebujemy symboli, wspólnego świętowania i kontaktu z tym, co pierwotne. Noc świętojańska pozostaje więc czymś więcej niż folklorem. To opowieść o świetle, które trwa trochę dłużej, o nadziei ukrytej w kwiatach i o odwiecznym ludzkim pragnieniu, by choć przez jedną noc uwierzyć w odrobinę magii. Czytaj dalej

21 cze 2026 |

Polska

XX Dzień Nowalijki w Piątku – święto lokalnych smaków i wspólnoty

Jubileuszowy XX Dzień Nowalijki w Piątku po raz kolejny stał się okazją do spotkania mieszkańców, prezentacji lokalnych inicjatyw oraz wspólnego celebrowania tradycji i regionalnych smaków. Wydarzenie przyciągnęło liczne grono uczestników, a wśród wystawców nie zabrakło także Koła Gospodyń Wiejskich Aktywna Pokrzywnica. Stoisko przygotowane przez członkinie koła cieszyło się dużym zainteresowaniem odwiedzających. Na gości czekały domowe smakołyki, starannie przygotowane propozycje kulinarne oraz atmosfera sprzyjająca rozmowom i integracji. Dzień Nowalijki od lat pozostaje jednym z tych wydarzeń, które przypominają o znaczeniu lokalnej tradycji, aktywności społecznej i pielęgnowaniu kulinarnego dziedzictwa regionu. To również przestrzeń do promocji działalności organizacji i środowisk, które na co dzień angażują się w życie swoich miejscowości. Obecność KGW Aktywna Pokrzywnica była kolejnym przykładem tego, jak ważną rolę odgrywają koła gospodyń wiejskich – nie tylko jako strażnicy tradycji, ale także aktywni animatorzy lokalnego życia społecznego. Czytaj dalej

19 cze 2026 |

Polska

Paryż od serca – subiektywny przewodnik pełen smaków i emocji!

Paryż… miasto, które tak często widzimy w filmach, książkach i na pocztówkach, zawsze był dla mnie ogromnym sentymentem, ale dopiero teraz poczułam jego wyjątkowy rytm. Wyjazd do Paryża był prezentem od mojej córki – zaprosiła mnie na koncert Sabriny Carpenter. Spędziłyśmy tam sześć cudownych dni, które były prawdziwą ucztą dla zmysłów, bo Paryż to nie tylko miasto zabytków, to również miasto stylu, sztuki i niezwykłej atmosfery, której nie da się podrobić! Miasto, które od wieków przyciąga turystów z całego świata – nie tylko miłośników sztuki, mody i architektury, ale również tych, którzy pragną poczuć jego klimat. Zachwyca na każdym kroku – i choć można tu wracać wielokrotnie, za każdym razem odkrywa się coś nowego. Tak jak my każdy poranek zaczynałyśmy po francusku – aromatyczna kawa, świeży croissant z migdałami lub czekoladą – proste przyjemności, które smakują najlepiej właśnie tutaj. Czas się zatrzymywał. Nigdzie się nie spieszyłyśmy. Po prostu siedziałyśmy przy stoliku na chodniku, obserwując miasto, które budziło się do życia. A potem był koncert – pełen energii, świateł i emocji. Jeden z wielu pięknych momentów tego wyjazdu. Sabrina zachwyciła publiczność swoją charyzmą i głosem, a my cieszyłyśmy się wspólną pasją i obecnością. Ale przecież Paryż to nie tylko koncerty.  Najpiękniejsze miejsca, które musisz zobaczyć Wieża Eiffla – symbol, którego nie da się pominąć Nie sposób jej nie zauważyć – wysoka na 330 metrów, stalowa konstrukcja z końca XIX wieku to jeden z najbardziej rozpoznawalnych punktów na świecie. Panorama Paryża z jej szczytu zapiera dech w piersiach. A wieczorem? Rozbłyska tysiącami świateł!  Luwr – spotkanie z wiecznością To nie tylko muzeum, to prawdziwa podróż w czasie. Od antycznego Egiptu, przez rzeźby greckie, dzieła renesansu, aż po francuskie malarstwo – w Luwrze można spędzić całe dnie. Mona Lisa Leonarda da Vinci przyciąga tłumy, ale warto też zajrzeć do skrzydeł mniej popularnych – tam często odkrywa się prawdziwe perły, a co najważniejsze w ciszy i spokoju. Szklana piramida przed wejściem do Luwru, kiedyś budziła we mnie mieszane uczucia, jednak, gdy znalazłam się w środku, zachwyciło mnie, jak harmonijnie łączy się z całą strukturą muzeum.  Montmartre i bazylika Sacré-Cœur – artystyczna dusza Paryża To wzgórze ma w sobie coś magicznego. Kiedyś żyli tu i tworzyli tacy artyści jak Picasso, Toulouse-Lautrec czy Modigliani. Dziś Montmartre to labirynt wąskich uliczek, pełnych kawiarni, galerii i ulicznych malarzy. Warto przysiąść na chwilę, posłuchać ulicznych muzyków i po prostu patrzeć. Katedra Notre-Dame – gotycka duma Paryża Choć ucierpiała w pożarze w 2019 roku i jest cały czas odbudowywania to jeszcze bardziej zachwyca majestatem i detalem gotyckiej architektury. Nam udało się wejść i zobaczyć przepiękne wnętrze. Uczestniczyłyśmy również we mszy świętej odprawianej po francusku, ku zaskoczeniu – liturgia była bardzo podobna do tej, którą znamy z Polski. Spacer wzdłuż Sekwany, tuż obok katedry, to jedno z naszych najbardziej malowniczych doświadczeń z Paryża.  Disneyland Paris – spełnienie marzeń nie tylko dzieci Choć Disneyland znajduje się około 40 minut jazdy koleją RER od centrum Paryża, zdecydowanie warto się tam wybrać – zwłaszcza z dziećmi. To nie tylko karuzele i kolorowe parady, ale prawdziwa kraina wyobraźni i emocji. Park składa się z dwóch części: klasycznego Disneyland Park, gdzie króluje zamek Śpiącej Królewny i bajkowe atrakcje, oraz nowocześniejszego Walt Disney Studios, pełnego filmowych efektów specjalnych i scenografii rodem z planu zdjęciowego. Dla mojej córki była to podróż do świata marzeń – dzień wypełniony śmiechem, wzruszeniem i magią. A że już w przyszłym roku planowane jest otwarcie Krainy Lodu… cóż, mamy pretekst, by znowu tu powrócić! Pałac Wersalski – przepych i historia Nie udało nam się zwiedzić Pałacu Wersalskiego, ale zapisujemy go na listę obowiązkową na kolejną wizytę. Oddalony zaledwie 20 km od centrum Paryża - Wersal to kwintesencja francuskiego przepychu i elegancji. Pałac Ludwika XIV podobno zachwyca bogato zdobionymi komnatami, lustrzaną salą balową i ogromnymi ogrodami zaprojektowanymi z matematyczną precyzją. Francja słynie z kuchni, a Paryż jest jej pysznym centrum! O francuskich śniadaniach, które są proste, ale genialne, już pisałam. A co było później?  Oczywiście sery! I to jakie! Kremowe, pleśniowe, pikantne i łagodne – jedzone z bagietką albo ot tak, po prostu. Do tego oczywiście makaroniki – te kolorowe małe cuda smakują lepiej niż jakikolwiek deser, jaki znałam wcześniej. Delikatne, słodkie, rozpływające się w ustach. Najlepsze znajdziesz w małych rodzinnych cukierniach, które są niebem dla łasuchów! A potem były naleśniki - crêpes – zarówno na słodko (z czekoladą, cukrem, bananami), jak i na słono (z szynką, serem, jajkiem). Quiche lorraine – tarta z boczkiem i cebulą – to klasyczny francuski lunch, który nie zawodzi - szybka i pyszna opcja. Warto też zamówić klasyczne dania francuskiej kuchni – jak ratatouille, boeuf bourguignon czy zupę cebulową. Czego doświadczyć, żeby poczuć prawdziwego ducha Paryża? • Spacer wzdłuż Sekwany – najlepiej wieczorem, kiedy światła latarni odbijają się w wodzie. • Zakupy na targu – świeże owoce, sery, pieczywo i wino. Francuzi celebrują jedzenie i warto ich styl podpatrzeć. • Francuska chwila – usiądź przy stoliku w kawiarni, zamów espresso i po prostu… patrz. Na ludzi, na architekturę, na życie, które w Paryżu toczy się inaczej – wolniej, piękniej. • Obserwacja artystów – na Montmartre, w metrze, na mostach. Paryż żyje muzyką, malarstwem i teatrem ulicznym. • Małe księgarnie i galerie – Paryż kocha kulturę. Można godzinami przeglądać książki, plakaty, antyki.   Paryża nie poznaje się oczami, ale sercem… Warto go obserwować, chłonąć zmysłami. Nie chodzi tylko o to, co zobaczyć w Paryżu, ale o to, co poczuć: zapach świeżej kawy, dźwięk skrzypiec na moście, smak malinowego makaronika czy uśmiech sprzedawczyni na targu. Bo Paryż trzeba smakować, by był w pięknych, niezapomnianych chwilach.  Sylwia Skulimowska    Czytaj dalej

16 cze 2026 |

Polska

Poezja zakorzeniona w ziemi i pamięci. O twórczości Anieli Andrzejczak

Wiersz Anieli Andrzejczak pt. „Pradziadkowie” to niezwykle czuła, pełna pokory i refleksji opowieść o tym, co najważniejsze – o rodzinie, ziemi i dziedzictwie przekazywanym z pokolenia na pokolenie. Autorka w prostych, a zarazem głęboko poruszających słowach buduje obraz świata, w którym codzienna praca, tradycja i wiara splatają się w jedną, harmonijną całość. Centralnym symbolem utworu staje się dębowa ławeczka pośród róż – miejsce spotkań pradziadków, rozmów i wspomnień. To właśnie ona staje się metaforą pamięci, zakorzenienia i trwania rodzinnych historii, które mimo upływu czasu nie tracą swojej mocy. Obraz ten przenosi czytelnika w przestrzeń pełną spokoju, natury i międzypokoleniowej więzi. Wiersz jest również hołdem złożonym ziemi – rozumianej nie tylko jako przestrzeń życia i pracy, ale przede wszystkim jako bezcenny dar, przekazywany przez przodków. Autorka podkreśla trud ich codziennego wysiłku, szacunek do pracy rąk oraz głęboką wdzięczność za możliwość budowania życia „od świtu do zmierzchu”, w zgodzie z rytmem natury. Szczególną siłą tej poezji jest jej szczerość i prostota. Nie znajdziemy tu zbędnych ozdobników – jest za to autentyczne przeżycie, wdzięczność i wiara w trwałość wartości, które łączą pokolenia. To poezja bliska ludziom i ich codziennym doświadczeniom, wyrastająca z głębokiej miłości do ziemi i rodziny. Twórczość Anieli Andrzejczak przypomina, że pamięć o korzeniach i szacunek dla przeszłości są fundamentem, na którym buduje się teraźniejszość. To głos ważny, potrzebny i niezwykle poruszający – zaproszenie do zatrzymania się i dostrzeżenia piękna w tym, co proste i prawdziwe. Przeczytajcie!  PRADZIADKOWIE W słonecznym blasku zacisznego ogrodu i pośród jabłoni i gruszy jest tam ławeczka dębowa otoczona kwiatami kolorowych róż. Na tej ławeczce na tej dębowej siadali pradziadkowie. Snuli marzenia i opowieści byli szczęśliwi i radośni. Ziemio moja kochana z pokolenia na pokolenie przekazywana. Przekazywali rodzice, dziadkowie, ciocie i wujowie. Ziemia to skarb, który dostali. Na tej Ziemi się budowali. Ciężką pracą w pocie czoła, od wczesnego rana do późnego wieczora. To co wypracowali, wyhodowali było ich radością życia codziennego oczami zwróconymi ku niebu: ,,Boże ufamy Tobie”, daj nam nadzieję na lata, że nasza Ziemia przetrwa w tych ciężkich czasach. Aniela Andrzejczak   Czytaj dalej

12 cze 2026 |

Polska

Trwa przekierowywanie...

Trwa przetwarzanie ...

Twój kłos został poprawnie oddany!

Twój kłos został usunięty!

Wystąpił błąd podczas kłosowania. Twój kłos nie został oddany!

Plik jest zbyt duży, dozwolona wielkośc to max 10MB.

Aktualnie trwa modernizacja sklepu.
Zapraszamy już wkrótce!

Korzystamy z informacji zapisanych za pomocą plików cookies na urządzeniach końcowych użytkowników. Pliki cookies użytkownik może kontrolować za pomocą ustawień swojej przeglądarki internetowej. Dalsze korzystanie z naszego serwisu internetowego, bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej oznacza, iż użytkownik akceptuje stosowanie plików cookies.

Zamknij