Aktualności

1 2
Kłosuj Komentuj Ulubione

V Przegląd Kolęd Zapomnianych

V Przegląd Kolęd Zapomnianych- nasz mały jubileusz

 

      Jakże miło było się spotkać po raz piąty w sali gimnastycznej Szkoły Podstawowej i Gimnazjum
w Ratajach Słupskich, gdzie serdecznie przyjęły nas Dyrekcje obu szkół: Pani Natalia Koper i Pan Krzysztof Eliasz.  Atmosfera była rodzinna i pełna ciepłych uczuć. „Kępianki” starały się wszystkich ugościć i jak najlepiej przyjąć. Do uczestnictwa w przeglądzie zgłosiło się 34 wykonawców w czterech kategoriach: indywidualnej- dzieci, zespołowej- dzieci, indywidualnej- dorośli, zespołowej- dorośli. Ostatecznie wystąpiło 31 wykonawców, najwięcej jak do tej pory. Wspaniale przeplatały się maleńkie dzieci, z tymi bardziej dorosłymi i tymi w pełni lat, a nawet w podeszłym wieku. Bardzo wzruszająca była ta wymiana pokoleń, bo o to przecież chodziło, gdy pomysł zakiełkował w naszych głowach
i sercach.   Silny skład wystawiło Ognisko Muzyczne działające przy GCK w Stopnicy pod wodzą Pana Mariusza Maligi. Równie mocna grupa reprezentowała Stowarzyszenie „Diamenty Powiśla”
z Oblekonia na czele z prezesem Tadeuszem Kołodziejem, liczni wykonawcy, to uczniowie Szkoły Podstawowej im. Jana Brzechwy w Ratajach Słupskich, a ponadto lokalne Domy Pomocy Społecznej, Stowarzyszenia i Goście z Pacanowa, Buska, a nawet Krakowa. Fantastycznie wypełnił się ten nieśmiały plan ożywienia lokalnej społeczności i wyciągnięcia z domów tych, którzy już dawno z nich nie wychodzili. Myślę, że wszyscy poczuli się potrzebni i ważni, bo zaproszeni do współtworzenia tej niecodziennej imprezy. Co roku przypominamy kolejne już dawno nie śpiewane kolędy i pastorałki, im bardziej zapomniane, tym wyżej oceniane przez jurorów.  W tym roku patronat medialny nad wydarzeniem objęło Radio Kielce, TVP Ponidzie oraz lokalna gazeta „Z Życia Gminy”.

     Wójt i Gmina Pacanów zaufali nam i obdarzyli znacznym wsparciem finansowym na promocję wydarzenia i nagrody, także Huta Szkła Gospodarczego Tadeusza Wrześniaka, Europejskie Centrum Bajki w Pacanowie, Gminne Centrum Kultury w Stopnicy  oraz ogromna rzesza indywidualnych darczyńców: Ks. Tomasz Grajdek, Andrzej i Zofia Gądek, Krzysztof i Maria Dziekan, Robert i Marta Zagrajek, Barbara i Jerzy Furgał, Krzysztof i Danuta Bryk, Krzysztof i Jolanta Eliasz, Robert Gwóźdź, Jan i Janina Matyjas, Andrzej i Katarzyna Kapałka, Mirosław i Małgorzata Matuszewscy, Czesław
i Stanisława Żyła, Marcin i Agnieszka Czub, Dariusz i Edyta Jędo, Emilia Żyła, Rafał Żyła, Aneta i Dariusz Grusieccy, Halina Ścióg, Henryka Komasara, Tadeusz Olszowy, Mariusz i Ewa Maliga, Wojciech i Maria Wójcik, Ks. Jan Barna, Stanisław i Barbara Mrzygłód, Władysław i Krystyna Gaj, Stanisława Fortuna, Zofia Fortuna, Beata Mietłowska, Stefania Mietłowska, Raj Stefania, Szafran Stanisława, Szafran Paweł, Grażyna i Jacek Malisz, Stowarzyszenie K.G.W. „Kępianki”, mieszkańcy wsi Kępa Lubawska.
Każdy, kto wystąpił i pracował przy organizacji przeglądu otrzymał czekoladę z pamiątkowym napisem- rozdano ich 250 szt. Wszyscy zostali mniej lub bardziej obdarowani w zależności od uznania w pełni kompetentnej w tej dziedzinie Komisji Konkursowej. Zakupiono nagrody za kwotę ok. 2500zł,
a otrzymali je między innymi zdobywcy pierwszych miejsc wraz z charakterystycznymi już statuetkami w kształcie kluczy wiolinowych: Magdalena Kumorek, „Diamenty Powiśla”- dzieci starsze, Józef Leżoń
i Zespół „Nadwiślanki”. Poza nagrodami za II i III miejsca oraz wyróżnieniami, zostały w tym roku przyznane również nagrody specjalne: jedna ufundowana przez Proboszcza Parafii Rataje- Ks. Tomasza Grajdka i przyznana wybranej przez niego Pani Barbarze Guzik, cztery wytypowane przez organizatora, a otrzymali je: DPS Caritas w Ratajach Słupskich, Środowiskowy Dom Samopomocy w Świniarach, Zespół Zajęć Wokalnych Seniorów działający przy Buskim Centrum Kultury i „Kolędujące Aniołki z klasy II” ze SP w Ratajach Słupskich. Dodatkowo została przyznana możliwość nagrania płyty DEMO od GCK
w Stopnicy dla zwycięskich „Nadwiślanek” , a także dla „Kępianek”, jako prezent za udaną imprezę. Rozdaliśmy kolejnych 10 Kantyczek w celu upowszechniania starodawnych kolęd i pastorałek.
W czasie trwania pięciu edycji przeglądu, do rąk jego uczestników trafiło już ponad 40 egzemplarzy tej pozycji.

    Pięknie wystąpiły przed nami GWIAZDY WIECZORU- laureaci IV Przeglądu Kolęd Zapomnianych: Alesia Sazio, Beata Mietłowska, Duet Oliwia i Filip Broda oraz „Żabieckie Powiślanki”-ich występy uświetniły tegoroczny przegląd. Wspaniale zaprezentowały się „Diamenty Powiśla”- grupa młodsza oraz grupa starsza. Tym razem pokazały się z odmiennej, niż ludowa, strony i zatańczyły gościnnie dwa tańce nowoczesne w oparciu o niezwykle dynamiczną choreografię. Pięknie śpiewały dzieci
z obu oddziałów przedszkolnych przy SP w Ratajach Słupskich. To wszystko sprawiło, że nie można się było ani przez chwilę nudzić. Jednak najważniejszym elementem V Przeglądu Kolęd Zapomnianych byli wykonawcy: Sabina Nutowicz- Piechowicz, Magdalena Kumorek, Julia Legiecka, Oliwia Broda, Filip Broda, Oliwia Wybraniec, Dominika Nizioł, Julia Soja, Natalia Maliga i Kornelia Leżoń, Magdalena Nogaś i Dominika Wójcik, Grupa Przedszkolna „Biedronki”, „Kolędujące Aniołki z klasy II”, Marlena Pater
i Nina Banaś, „Diamenty Powiśla”- maluchy, „Diamenty Powiśla- dzieci starsze, „Ministranci
z Oblekonia”, Helena Żelazny, Ryszard Farmas, Barbara Guzik, Janina Zdziechowska, Maria Mazur, Krystyna Zaręba, Józef Leżoń, Środowiskowy Dom Samopomocy w Świniarach, Zespół DPS Rataje, Zespół DPS Słupia „Margaretki”, Zespół „Pacanowianie”, Zespół „Nadwiślanki”, Zespół „Diamenty Powiśla”, Zespół Zajęć Wokalnych Seniorów,  Karolina Bielacha i Maria Krawczyk, którzy zgłosili się do konkursu. Dziękuję im za to, że poświęcili swój czas, przygotowali się i przypomnieli nam wiele wspaniałych utworów, będących cenną częścią polskiej kultury kolędniczej.

      Pragnę podziękować Państwu pracującym w Komisji Konkursowej. Dziękuję naszym gościom
z Wojewódzkiego Domu Kultury w Kielcach, których przybycie jest dla nas dużą nominacją- Panu Jerzemu Gumuła- głównemu instruktorowi ds. upowszechniania muzyki w  Dziale Dziedzictwa Kulturowego i Panu Michałowi Stachurskiemu- starszemu instruktorowi ds. upowszechniania muzyki, także Pani Krystynie Pietrzyk z Oblekonia, Pani Karolinie Kępczyk- dyrektor Europejskiego Centrum Bajki w Pacanowie, Panu Krzysztofowi Eliaszowi- dyrektorowi SP im. Jana Brzechwy w Ratajach Słupskich. Dziękuję serdecznie za ich kompetentną i nieocenioną pracę.

      Dziękuję za patronat medialny Radiu Kielce oraz profesjonalną obsługę medialną TV Ponidzie
i Panu Robertowi Gwoździowi. Dziękuję również Panu Mateuszowi Włodarzowi i Panu Krzysztofowi Krawczykowi za użyczenie i obsługę nagłośnienia.

Nisko się kłaniam moim niestrudzonym współpracownikom, którzy stworzyli wszystkie dekoracje
i przygotowali salę na przyjęcie gości: moim drogim koleżankom „Kępiankom”, Panu Witoldowi Krawczykowi, Panu Tadeuszowi Mytychowi, Panu Stanisławowi Jamińskiemu, Panu Tomaszowi Kuchni, Panu Stanisławowi Pietrzakowi, Panu Ireneuszowi Tomalowi, Panu Andrzejowi Nedze, Panu Grzegorzowi Tomalowi, Panu Łukaszowi Tomalowi, Panu Dariuszowi Jędo, Panu Tomaszowi Krawczykowi, Panu Krzysztofowi Krawczykowi, Panu Przemysławowi Łuszczowi, Panu Waldemarowi Korbasiowi, Pani Małgorzacie Pyszka, Pani Barbarze Zawada, Pani Wiesławie Sobczyk, Pani Beacie Nasieniak, Pani Annie Wichór,  Panu Janowi Matyjasowi, Pracownikom i Pensjonariuszom DPS Caritas w Ratajach Słupskich.

Wszystkim z całego serca dziękuję i zapraszam na kolejną edycję naszego przeglądu. Do Siego Roku!

                                                                                                                Ewa Jamińska

Ewa J. z Stowarzyszenie - Koło Gospodyń Wiejskich "Kępianki"

Udostępnij na facebook!

Maria A. z Koło Gospodyń Wiejskich Ciuślice

ŚLICZNE ZDJĘCIA AŻ MIŁO POPATRZEĆ ,,GRATULUJE,,ŻYCZE POWODZENIA

0

12 sty 2016, 21:41:59

Przeczytaj również wszystkie artykuły z kategorii >

Lany Poniedziałek – tradycja, radość i symbol odnowy

Drugi dzień Świąt Wielkanocnych, powszechnie znany jako Lany Poniedziałek lub Śmigus-Dyngus, to jedno z najbardziej rozpoznawalnych i lubianych świąt w polskiej tradycji. Choć dziś kojarzy się głównie z polewaniem wodą i dobrą zabawą, jego korzenie sięgają dawnych obrzędów ludowych, w których woda miała znaczenie symboliczne i oczyszczające. Skąd wzięła się tradycja? Zwyczaj Śmigusa-Dyngusa wywodzi się jeszcze z czasów przedchrześcijańskich. Wówczas woda była symbolem życia, odrodzenia i siły natury budzącej się po zimie. Obrzędy polewania wodą miały zapewnić zdrowie, płodność oraz urodzaj. Z czasem tradycje te zostały włączone do kultury chrześcijańskiej i zaczęły towarzyszyć świętowaniu Zmartwychwstania. Pierwotnie „śmigus” oznaczał smaganie gałązkami wierzby, natomiast „dyngus” wiązał się z wykupywaniem się od tego zwyczaju drobnymi podarunkami, najczęściej pisankami. Z biegiem lat oba obrzędy połączyły się w jedną formę – radosnego polewania wodą. Woda, która łączy Lany Poniedziałek to przede wszystkim święto radości, wspólnoty i luzu po czasie powagi Wielkiego Tygodnia. W wielu domach i miejscowościach to dzień spotkań rodzinnych, odwiedzin i wspólnego spędzania czasu. Na wsiach zwyczaj ten miał szczególny charakter. Młodzi chłopcy odwiedzali domy, polewając wodą dziewczęta – co było nie tylko żartem, ale i formą zalotów. Im bardziej ktoś był oblany, tym większym cieszył się zainteresowaniem. Choć dziś ten zwyczaj przybrał bardziej symboliczny i uniwersalny charakter, nadal niesie ze sobą nutę beztroski i śmiechu. Między tradycją a współczesnością Współcześnie Lany Poniedziałek bywa obchodzony w różny sposób. W miastach często ogranicza się do symbolicznego pokropienia wodą, natomiast w mniejszych miejscowościach i na wsiach nadal można spotkać bardziej żywiołowe formy świętowania. Warto jednak pamiętać o umiarze i szacunku dla innych – tradycja powinna łączyć, a nie sprawiać dyskomfort. Coraz częściej podkreśla się, że polewanie wodą powinno być formą zabawy, na którą wszyscy się zgadzają. Głębsze znaczenie Choć Lany Poniedziałek ma lekki i radosny charakter, jego symbolika jest głęboka. Woda, jako znak oczyszczenia, może być dla nas przypomnieniem o nowym początku, który przynosi Wielkanoc. To zaproszenie, by zostawić za sobą to, co trudne, i wejść w codzienność z nową energią i nadzieją. W świecie pełnym pośpiechu takie momenty wspólnej radości są szczególnie cenne. Pozwalają zatrzymać się na chwilę, uśmiechnąć i być razem – z rodziną, sąsiadami, bliskimi. Tradycja, która trwa Lany Poniedziałek to piękny przykład tego, jak dawne obyczaje mogą przetrwać i odnaleźć się w nowoczesnym świecie. Łączy pokolenia, przypomina o korzeniach i wnosi do świątecznego czasu element lekkości i spontaniczności. Bo choć zmieniają się czasy, jedno pozostaje niezmienne — potrzeba radości, bliskości i świętowania życia. A czasem wystarczy do tego… odrobina wody. Czytaj dalej

Największa wolność - Powrót do Domu Ojca

Wielkanoc kojarzy nam się z tradycją: święconką, rodzinnym stołem, wspólnie spędzonym czasem w gronie rodzinnym wiosennymi porządkami. To jednak też czas, w którym my chrześcijanie zatrzymujemy się, by na nowo odkryć sens odkupienia, przebaczenia i powrotu do życia. To święta, które nie tylko przypominają o zwycięstwie Chrystusa nad śmiercią, ale zapraszają nas do osobistej refleksji nad tym, jak wygląda nasza relacja z Bogiem. W tym roku warto spojrzeć na nią przez pryzmat jednej z najbardziej poruszających przypowieści Ewangelii według św. Łukasza – historii o synu marnotrawnym. Historii o człowieku, który szuka swojego miejsca na ziemi, o człowieku, który pragnie wolności, a jednocześnie tęskni za domem. O każdym z nas. Przypowieść o synu marnotrawnym to historia, która nie traci aktualności, bo dotyka najważniejszego pytania: co robimy z wolnością, którą daje nam Bóg?  Syn z przypowieści odchodzi, bo chce żyć po swojemu. Chce sprawdzić, kim jest bez ojca, bez zasad, bez ograniczeń. To pragnienie jest nam bliskie — każdy człowiek chce decydować o sobie, wybierać własną drogę, samodzielnie kształtować swoje życie. Ojciec nie zatrzymuje go siłą, nie moralizuje, nie grozi. Pozwala mu odejść, choć wie, że młody człowiek nie jest jeszcze gotowy, by mądrze zarządzać wolnością, a tak po prostu by mądrze zarządzać swoim życiem. Obraz ojca to obraz Boga, który szanuje ludzką wolność nawet wtedy, gdy prowadzi ona w stronę błędów, zagubienia i cierpienia. Bóg nas nie zatrzymuje. Nie zamyka drzwi abyśmy żyli w izolacji od świata. Nie stawia warunków. Szanuje wolność, nawet jeśli wie, że człowiek może ją źle wykorzystać. To jedna z najbardziej poruszających prawd naszej wiary: Bóg nie chce posłuszeństwa z lęku, ale relacji z wyboru. Przypowieść o synu marnotrawnym pokazuje, że prawdziwa relacja z Bogiem może istnieć tylko wtedy, gdy człowiek wybiera ją w wolności.  Dlatego też ta przypowieść i cały ten świąteczny czas Wielkanocy jak i czas Wielkiego Postu przypominają nam, że ta wolność nie jest ciężarem, lecz przestrzenią, w której możemy wzrastać, szukać, błądzić i wracać. Wielkanoc przypomina nam, że Bóg nie chce niewolników ani ludzi zastraszonych. Chce relacji opartej na wyborze, a nie przymusie. Wolność jest więc fundamentem – darem, który może nas zaprowadzić daleko od domu, ale też jedyną drogą, która pozwala do niego wrócić naprawdę. Przypowieść o synu marnotrawnym pokazuje, że prawdziwa relacja z Bogiem może istnieć tylko wtedy, gdy człowiek wybiera ją w wolności, że ta wolność nie jest ciężarem, lecz przestrzenią, w której możemy wzrastać, szukać, błądzić i wracać. Syn marnotrawny doświadcza konsekwencji swoich decyzji. Traci majątek, poczucie bezpieczeństwa, godność. Dopiero w chwili największego kryzysu zaczyna rozumieć, że wolność bez odpowiedzialności staje się ciężarem. To moment, który wielu z nas zna z własnego życia – chwila, gdy człowiek uświadamia sobie, że sam nie poradzi sobie dalej. Syn marnotrawny szybko odkrywa, że wolność bez odpowiedzialności prowadzi do pustki. Że życie bez korzeni, bez relacji, bez sensu staje się samotnością. To doświadczenie wielu współczesnych ludzi: mamy możliwości, wybory życia, ale często brakuje nam wewnętrznego kompasu. To właśnie w doświadczeniu słabości, grzechu czy zagubienia człowiek odkrywa, jak bardzo potrzebuje Boga. Nie jako surowego sędziego, ale jako Ojca, który czeka. Najpiękniejszy moment przypowieści, który ukazuje nam kochające Boga to ten, w którym ojciec dostrzega syna z daleka. Nie czeka, aż ten dojdzie do domu. Nie pyta o skruchę i rachunek sumienia po prostu wybiega naprzeciw.   To obraz Boga, który nie czeka na idealnych ludzi, ale na ludzi, którzy chcą wrócić, na każdego z nas, którzy chcemy owocnie przeżyć czas wielkiego postu i radości Zmartwychwstania Chrystusa.  Cały czas Wielkiego Postu i Wielkanocy jest dla nas zaproszeniem do powrotu, do odnowienia relacji, która może była zaniedbana, może trudna, może pełna pytań. Bóg nie oczekuje od człowieka perfekcji, lecz szczerości. Nie wymaga bezbłędności, lecz otwartego serca. Chrystus wychodzi z grobu nie po to, by nas rozliczać, ale by nas podnieść. Zmartwychwstanie jest zaproszeniem do nowego początku — niezależnie od tego, jak daleko odeszliśmy. Wielkanoc uczy nas, że Bóg nie chce nas zatrzymać siłą dał nam wolność wyboru, jednak chce nas przyjąć z miłością. A my — jak syn marnotrawny — możemy odkryć, że największą wolnością jest powrót do domu, w którym ktoś na nas czeka, do Domu Naszego Ojca. Niech Zmartwychwstały przyniesie Wam radość, zdrowie i pomyślność. Świętujcie Wielkanoc w gronie najbliższych, pełni nadziei na lepsze jutro. Niech wspiera Was swymi łaskami i da Wam moc pokonywania codziennych trudności Niech otwiera Was na miłość oczekającego na Was Ojca! ks. Jarosław Leśniak  Duszpasterz Rolników Archidiecezji Łódzkiej Czytaj dalej

Tradycje, które łączą pokolenia

Kolorowe pisanki, zapach świeżo pieczonej baby i radosny śmiech przy świątecznym stole. Wielkanoc od lat pozostaje jednym z najbardziej rodzinnych i pogodnych świąt. To czas, gdy dawne zwyczaje spotykają się z nowoczesnością, a tradycje wciąż potrafią wywołać dziecięcy zachwyt. Wielkanoc w Polsce ma wyjątkowy smak i atmosferę. Już na kilka dni przed świętami domy wypełniają się krzątaniną: malowaniem jajek, pieczeniem mazurków i przygotowywaniem koszyczka ze święconką. Pisanki, od tych skromnie barwionych cebulą po misternie zdobione małe dzieła sztuki, są symbolem odradzającego się życia i jednym z najbardziej lubianych elementów świąt. Nieodłącznym zwyczajem jest także święcenie pokarmów w Wielką Sobotę. Koszyczki przystrojone bukszpanem, białą serwetką i kolorowymi wstążkami niosą do kościoła zarówno dzieci, jak i dorośli. W środku obowiązkowo znajdują się jajka, chleb, sól, kiełbasa i chrzan, każdy z tych produktów ma swoje symboliczne znaczenie, ale dla najmłodszych najważniejsze jest zwykle to, by w koszyczku znalazł się także czekoladowy zając. Niedzielne śniadanie wielkanocne to prawdziwe święto smaków i rodzinnego ciepła. Dzielenie się jajkiem, składanie życzeń i wspólne biesiadowanie przy stole pełnym żurku, białej kiełbasy oraz słodkości tworzą atmosferę bliskości. To moment, w którym tradycja najmocniej pokazuje swoją siłę, łączy pokolenia i przypomina, jak ważne są wspólne chwile. A potem przychodzi najbardziej wesoły akcent świąt, czyli lany poniedziałek. Śmigus-dyngus od lat wywołuje salwy śmiechu, zwłaszcza wśród dzieci i młodzieży, choć dorośli także często dają się porwać tej zabawie. Symboliczna odrobina wody ma przynieść szczęście i pomyślność, a przy okazji skutecznie budzi nawet największych śpiochów. Wielkanocne tradycje, choć zakorzenione w historii, wciąż mają w sobie świeżość i lekkość. To święta pełne kolorów, rodzinnego ciepła i małych rytuałów, które sprawiają, że co roku wracamy do nich z prawdziwą przyjemnością. Czytaj dalej

Trwa przekierowywanie...

Trwa przetwarzanie ...

Twój kłos został poprawnie oddany!

Twój kłos został usunięty!

Wystąpił błąd podczas kłosowania. Twój kłos nie został oddany!

Plik jest zbyt duży, dozwolona wielkośc to max 10MB.

Aktualnie trwa modernizacja sklepu.
Zapraszamy już wkrótce!

Korzystamy z informacji zapisanych za pomocą plików cookies na urządzeniach końcowych użytkowników. Pliki cookies użytkownik może kontrolować za pomocą ustawień swojej przeglądarki internetowej. Dalsze korzystanie z naszego serwisu internetowego, bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej oznacza, iż użytkownik akceptuje stosowanie plików cookies.

Zamknij