Aktualności

0 0
Kłosuj Komentuj Ulubione

Piernik czy miodownik?

Koło Gospodyń Wiejskich w Białobrzegach jest organizatorem Powiatowych Katarzynek, cyklicznej uroczystości związanej z tradycyjnym Świętem Piernika.
I tak w Gminnym Ośrodku Kultury i Czytelnictwa w Białobrzegach już po raz dziewiąty na Powiatowe Katarzynki zjechały gospodynie z powiatu łańcuckiego i leżajskiego. Gośćmi spotkania byli m. in. Mieczysław Bochenek – prezes Wojewódzkiego Związku Rolników Kółek i Organizacji Rolniczych w Rzeszowie, Stefania Michałek – wiceprezes WZRKIOR w Rzeszowie, Janina Kuźniar – przewodnicząca Wojewódzkiej Rady Kół Gospodyń Wiejskich w Rzeszowie, Agata Borcz – inspektor Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego w Rzeszowie, Barbara Pilawa – Kraus – wicestarosta Powiatu Łańcuckiego, Paweł Leżański - instruktor Powiatowego Ośrodka Doradztwa Rolniczego w Boguchwale OR w Łańcucie, Ryszard Kucha – radny Powiatu Łańcuckiego…

Salę widowiskową GOKiCz wypełniły wspaniałe zapachy korzennych przypraw płynące z piernikowych wypieków. Tegoroczny termin katarzynkowego wydarzenia przypadł tuż po Narodowym Święcie Niepodległości, stąd też na stołach i prezentowanych specjałach pojawiło się wiele biało-czerwonych akcentów. Pierwsza część spotkania rozpoczęła się od słów: „W historii Polski, tak się składa, był kiedyś ponad wiek niewoli; jedenastego listopada nasz kraj z niewoli się wyzwolił. I wtedy myśl powstała taka, by przez szacunek dla przeszłości, ten dzień na zawsze dla Polaka, pozostał Dniem Niepodległości.” Zgromadzeni na sali goście mogli wybrać się w muzyczną podróż wsłuchując się w melodie i słowa pieśni patriotycznych w wykonaniu zespołów działających przy GOKiCz - Zespołu Wokalnego „Sąsiedzi” z Białobrzegów oraz Zespołu Śpiewaczego „Zagroda” z Woli Dalszej.

W ramach IX Powiatowych Katarzynek został przeprowadzony Konkurs Kulinarny pod hasłem: „Piernik czy miodownik?”, w którym wzięło udział aż 18 Kół Gospodyń Wiejskich i Stowarzyszeń Kobiet, toteż na konkursowym kilkumetrowym stole pojawiło się 18 pięknie udekorowanych ciast miodowo – piernikowych. Celem konkursu było m.in. propagowanie sztuki kulinarnej z zachowaniem tradycji regionu, pogłębienie wiedzy na temat tradycyjnych receptur wypieku ciast na bazie miodu i przypraw korzennych oraz budowanie relacji koleżeńskich i więzi wewnątrz lokalnych społeczności. Komisja konkursowa miała wyjątkowo trudne zadanie, gdyż wszystkie wypieki prezentowały się wyśmienicie. Oceniane były walory smakowe, estetyka wykonania i przepis. Po długich i słodkich debatach jury
w składzie: Pani Barbara Pilawa-Kraus, Stefania Michałek i Paweł Leżański zdecydowało,
że pierwsze miejsce należy się piernikowi, który przygotowało Koło Gospodyń Wiejskich
z Wierzawic, drugie miejsce zdobył wypiek w formie jeża przywieziony przez Koło Gospodyń Wiejskich z Albigowej, a trzecie – miodownik Koła Gospodyń Wiejskich
z Cierpisza. Zarówno nagrodzeni jak i wszyscy uczestnicy Konkursu otrzymali pamiątkowe dyplomy i upominki.
O smaczne jadło na stołach oraz słodkości i napitki zadbały nasze koleżanki z KGW Białobrzegi, a zespoły „Sąsiedzi” i „Zagroda” przy dźwiękach harmonii wprowadziły wszystkich w radosny, biesiadny nastrój. I tak oto katarzynkowy wieczór, podczas którego każdy mógł znaleźć coś dla ducha i coś dla ciała upłynął niepostrzeżenie w niezwykle przyjemnej i ciepłej atmosferze. Do zobaczenia za rok…
Opracowała: Zofia Rzepka
woj. podkarpackie, pow. łańcucki, Białobrzegi

Redakcja mojaWieś ..

Udostępnij na facebook!

Przeczytaj również wszystkie artykuły z kategorii >

Gdy ląkotka mówi: stop! — historia pewnego kolana

Wszystko zaczęło się niewinnie. Po jednym z treningów tanecznych poczułam nagłe kłucie w kolanie. Zrzuciłam to na zmęczenie, przeciążenie, może nie do końca poprawne ustawienie nogi. Kilka dni później, kiedy wchodziłam po schodach, ból powrócił mocno… Kolano „odmówiło” współpracy, a ląkotka, o której później przeczytałam, odezwała się wyraźnym, przenikliwym sygnałem. To był moment, w którym zrozumiałam, że to nie zwykła dolegliwość – to coś poważniejszego. Szok, bezradność i ból zmieszały się ze sobą, a ja zaczęłam szukać odpowiedzi, co właściwie dzieje się w środku mojego kolana? Ląkotka to mały, elastyczny „amortyzator” ukryty w kolanie. W każdym kolanie znajdują się dwie takie struktury – jedna po stronie wewnętrznej, druga po zewnętrznej. Ich zadaniem jest chronić staw, rozkładać obciążenia i sprawiać, że możemy poruszać się płynnie, bez uczucia tarcia czy bólu. Choć ląkotki mają niewielkie rozmiary, pełnią ogromnie ważną funkcję. Gdy są uszkodzone, szybko okazuje się, jak wiele od nich zależy. Zatańczyć czy nie? Do urazu ląkotki może dojść w różnych sytuacjach. Najczęściej dzieje się to podczas skrętu kolana przy obciążonej nodze – na przykład podczas biegania, gry w piłkę, jazdy na nartach czy nagłego zwrotu ciała. U wielu osób ląkotka słabnie z wiekiem i może pęknąć nawet podczas schodzenia po schodach czy zwykłego przykucnięcia. Objawy zwykle są podobne: ostry lub kłujący ból, obrzęk, uczucie przeskakiwania, a niekiedy blokada, gdy kolana nie da się w pełni wyprostować lub zgiąć. Kiedy ląkotka jest uszkodzona, praca całego stawu zostaje zaburzona. Mięśnie zaczynają napinać się obronnie, a każdy krok może sprawiać dyskomfort. Sama doświadczyłam takich problemów — uraz ląkotki zmusił mnie do zwolnienia tempa, a nawet zwykły spacer potrafił wtedy okazać się wyzwaniem. Te osobiste przeżycia nauczyły mnie, jak ważna jest szybka reakcja, cierpliwość i dobrze dobrana rehabilitacja. Co dalej?  Leczenie zależy od rodzaju uszkodzenia. Niewielkie pęknięcia często leczy się zachowawczo: odpoczynek, zimne okłady, odciążenie nogi, stosowanie ortezy oraz stopniowe wprowadzanie delikatnych ćwiczeń. Jeśli uszkodzenie jest większe, lekarz może zalecić artroskopię – mało inwazyjny zabieg, podczas którego naprawia się ląkotkę lub usuwa jej uszkodzony fragment. To metoda, która zazwyczaj pozwala szybko wrócić do aktywności. Raz, dwa, trzy!  Rehabilitacja jest kluczowym etapem powrotu do zdrowia. Najpierw skupia się na zmniejszeniu bólu i obrzęku, a następnie na przywracaniu ruchomości kolana. Z czasem wprowadza się ćwiczenia wzmacniające mięśnie ud i pośladków, które stabilizują staw i przejmują część obciążenia. Fizjoterapeuci często stosują również trening równowagi i czucia głębokiego – na przykład stanie na jednej nodze, ćwiczenia na miękkiej poduszce lub lekkie przysiady. Dzięki temu kolano staje się pewniejsze, a ryzyko ponownego urazu maleje. Bądź dla siebie czuła! Osoby po kontuzji ląkotki powinny pamiętać, że o kolana trzeba dbać także po zakończeniu leczenia. Regularne ćwiczenia, unikanie gwałtownych skrętów, rozgrzewka przed treningiem i właściwa technika ruchu to podstawa zdrowych stawów. Dobra wiadomość jest taka, że większość pacjentów — mam nadzieję, że również ja — wraca po rehabilitacji do codziennych aktywności, pracy, spacerów, a nawet sportu, często z większą świadomością własnego ciała i jego potrzeb. Sylwia Skulimowska    Czytaj dalej

„Zimna Zośka” i święty Izydor. Wyjątkowy dzień dla rolników!

15 maja to wyjątkowa data w kalendarzu – szczególnie dla mieszkańców wsi i osób związanych z rolnictwem. Tego dnia wspominamy zarówno św. Zofię, jak i św. Izydora Oracza – patrona rolników i ciężkiej pracy na roli. Święta Zofia, nazywana potocznie „zimną Zośką”, kończy okres tak zwanych „zimnych ogrodników”. Według ludowych wierzeń właśnie w połowie maja mogą pojawić się ostatnie wiosenne przymrozki, które od wieków budziły niepokój wśród gospodarzy i ogrodników. Powiedzenie „Pankracy, Serwacy, Bonifacy i zimna Zośka” do dziś przypomina o kapryśnej majowej pogodzie. Święta Zofia żyła w II wieku naszej ery i była matką trzech córek – Wiary, Nadziei i Miłości. W tradycji chrześcijańskiej symbolizuje mądrość, siłę ducha i rodzinne wartości. 15 maja wspominamy także św. Izydora Oracza – patrona rolników, osób ciężko pracujących, opiekujących się zwierzętami gospodarskimi oraz orędownika w czasie suszy. Święty Izydor przez całe życie związany był z pracą na roli i do dziś uznawany jest za opiekuna ludzi żyjących z ziemi. Nie bez powodu powstało powiedzenie: „Święty Izydor wołkami orze, a kto go prosi, to mu pomoże”. To szczególny dzień, by docenić trud i codzienną pracę Rolniczek i Rolników, którzy niezależnie od pogody dbają o plony, zwierzęta i bezpieczeństwo żywnościowe. Rolnictwo od pokoleń stanowi fundament lokalnych społeczności oraz ważną część naszej tradycji i tożsamości. Z okazji wspomnienia św. Zofii i św. Izydora wszystkim Rolniczkom i Rolnikom składamy serdeczne życzenia dobrych urodzajów, sprzyjającej pogody oraz satysfakcji z wykonywanej pracy. Niech każdy trud przynosi obfite plony, a codzienny wysiłek będzie doceniany i należycie wynagradzany. Zdjęcie:  Oliwia Dominowska Photography https://www.facebook.com/share/p/17VrAp5HRr/?mibextid=wwXIfr Czytaj dalej

Barwna podróż przez emocje – wernisaż wystawy Małgorzaty Średzińskiej

W świecie pełnym pośpiechu są chwile, które pozwalają zatrzymać się na moment i spojrzeć głębiej – na emocje, wspomnienia i piękno ukryte w codzienności. Takim właśnie wydarzeniem był wernisaż wystawy „Moje barwne podróże” autorstwa Małgorzaty Średzińskiej, który odbył się w Filii nr 6 Biblioteka Miejska w Łodzi przy ul. Marynarskiej 9. Twórczość artystki to niezwykle osobista opowieść malowana kolorem, formą i subtelną linią. Obrazy prezentowane na wystawie prowadzą odbiorców przez świat emocji i ulotnych chwil zapisanych w pamięci. To abstrakcja pełna wrażliwości, która nie pozostawia widza obojętnym – zatrzymuje, inspiruje do refleksji i pozwala na własną interpretację przedstawionych historii. Małgorzata Średzińska od kilku lat rozwija swoją pasję artystyczną, eksperymentując z różnymi technikami – od akrylu po akwarelę. W jej pracach widać ogromną uważność na detal i emocjonalny przekaz, dzięki czemu każdy obraz staje się osobną malarską opowieścią. Co istotne, malarstwo jest jedynie jedną z odsłon jej artystycznej duszy, która nieustannie poszukuje nowych form wyrazu. Warto podkreślić, że część prezentowanych dzieł można zakupić. To wyjątkowa okazja, by stać się właścicielem jednej z barwnych historii zapisanych na płótnie i zabrać do domu fragment świata artystki. Spotkanie podczas wernisażu przypomniało uczestnikom, jak ważną rolę odgrywa sztuka w życiu człowieka. Pozwala zatrzymać się w codziennym biegu, spojrzeć głębiej i poczuć więcej. Takie wydarzenia pozostają w pamięci na długo – nie tylko dzięki pięknym obrazom, ale przede wszystkim dzięki emocjom, które ze sobą niosą. Wystawę „Moje barwne podróże” można oglądać do końca maja w Filii nr 6 Biblioteka Miejska w Łodzi w Łódź przy ul. Marynarskiej 9. Sylwia Skulimowska  Czytaj dalej

Trwa przekierowywanie...

Trwa przetwarzanie ...

Twój kłos został poprawnie oddany!

Twój kłos został usunięty!

Wystąpił błąd podczas kłosowania. Twój kłos nie został oddany!

Plik jest zbyt duży, dozwolona wielkośc to max 10MB.

Aktualnie trwa modernizacja sklepu.
Zapraszamy już wkrótce!

Korzystamy z informacji zapisanych za pomocą plików cookies na urządzeniach końcowych użytkowników. Pliki cookies użytkownik może kontrolować za pomocą ustawień swojej przeglądarki internetowej. Dalsze korzystanie z naszego serwisu internetowego, bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej oznacza, iż użytkownik akceptuje stosowanie plików cookies.

Zamknij