Aktualności

tarnowskie

19 gru 2017

1 2
Kłosuj Komentuj Ulubione

Idą Święta....

W radosnej i świątecznej atmosferze spędziliśmy niedzielne popołudnie 17 grudnia 2017 r. Życzeniami zainspirowania się Gminą Żyraków na zbliżające się Święta Bożego Narodzenia - w Zespole Szkół w Straszęcinie - rozpoczęła się impreza pod nazwą „IDĄ ŚWIĘTA”. Prowadząca Elżbieta Drąg (Sołtys Straszęcina)  wprowadziła bardzo licznie zgromadzoną publiczność w ten niezwykły przedświąteczny nastrój – życząc, aby ta wyjątkowa nadchodząca noc była pełna życzliwości, ludzkiej wrażliwości i wszechobecnej miłości otulonej chwilą spokoju, magicznego ukojenia i świątecznego uniesienia.

Organizatorzy zadbali o moc atrakcji. Każdy mógł znaleźć coś dla siebie „i dla ciała, i dla ducha”. Dzięki zaangażowaniu Pań ze Stowarzyszenia Gospodyń Wiejskich „GÓRZANKI” z Góry Motycznej, Bobrowskiego Stowarzyszenia Aktywnych „Łączymy Pokolenia”, Stowarzyszenia „Nagoszyn Otwarty na Zmiany”, Koła Gospodyń Wiejskich „Wolanki” z Woli Wielkiej,  Stowarzyszenia „Razem w Przyszłość” z Woli Żyrakowskiej, Stowarzyszenia „Nasz Korzeniów” oraz Stowarzyszenia Koło Gospodyń Wiejskich im. Księżnej Heleny Jabłonowskiej ze Straszęcina - zostały zaprezentowane przepiękne aranżacje stołów wigilijnych wraz z degustacją potraw świątecznych inspirując innych do przygotowania potraw w domowych kuchniach. Na stołach królowały zarówno dania w wersji tradycyjnej, jak również dania w nowych odsłonach.

Apetyty zaostrzały się podczas występu ponad 80-osobowego Chóru działającego przy Zespole Szkół w Straszęcinie, którego opiekunem i instruktorem jest Pan Grzegorz Stec. Wspólny śpiew podczas Koncertu Kolęd i Pastorałek przypomniał kolejną świąteczną tradycję.  Radość śpiewania wpłynęła na pozytywną energię towarzyszącą imprezie.

Szkoły, osoby prywatne, biblioteki oraz pozostałe Stowarzyszenia działające na terenie Gminy wystawiły na swoich stanowiskach arcydzieła rękodzielnictwa. Całe rodziny, dzieci, młodzież wzięły udział w ogłoszonych przez Centrum Kultury i Promocji w Żyrakowie konkursach: X Gminnym Konkursie Plastycznym na Kartkę Bożonarodzeniową lub Noworoczną, XXII Gminnych Eliminacji do Powiatowego Konkursu na Szopkę Bożonarodzeniową, Konkursie na ozdoby choinkowe i stroiki świąteczne, czego wynikiem była zorganizowana podczas imprezy Wystawa Szopek Bożonarodzeniowych, prezentacja multimedialna z Kartkami Świątecznymi oraz przygotowane zostały prace w Konkursie na Stroik i Ozdobę Bożonarodzeniową. Niespotykane w sklepach wytwory zachwycały pomysłami.

Najmłodszych uczestników imprezy Święty Mikołaj zaprosił do pamiątkowego zdjęcia, jego Śnieżynki ze Stowarzyszenia „Mój Straszęcin” w Magicznym Kąciku Plastycznym zachęcały do zdobienia bombek według własnego pomysłu. Mamy nadzieję, że za rok spotkamy się znowu w jeszcze większym gronie!

Justyna S. z Koło Gospodyń Wiejskich im. Heleny Jabłonowskiej w Straszęcinie

Udostępnij na facebook!

Wróć

Halina W. z Koło Gospodyń Wiejskich w Olchawie

Wspaniała świąteczna stylizacja! I przepysznie wyglądające potrawy! Gratulacje :)

0

17 sty 2018, 19:34:57

Przeczytaj również wszystkie artykuły z kategorii >

Tatar z łososia!

Na potrzeby jednego z konkursów, zrodził się w mojej głowie pomysł na tatara z łososia na ostro, z jajkiem przepiórczym i koncentratem pomidorowym. Połączenie ciut kontrowersyjne, ale kto nie ryzykuje, ten pysznie nie je! Tatar z łososia. Składniki: opakowanie łososia wędzonego w plastrach 4 jajka przepiórcze ugotowane na twardo cebula pół świeżego ogórka pęczek koperku 2 łyżki prażonego słonecznika łyżka koncentratu pomidorowego 4 łyżki oliwy smakowej łyżeczka miodu 2 łyżeczki musztardy francuskiej pół łyżeczki ostrej papryki sól Łososia, cebulę, ogórka i jajka pokroić w drobną kostkę, koperek posiekać. Przełożyć do miseczki. Koncentrat pomidorowy, oliwę, miód, musztardę, sól i ostrą paprykę wymieszać, zalać sosem pozostałe składniki. Dokładnie wymieszać i wstawić do lodówki na ok. godzinę. Smacznego!  Małe co nieco u Rudej w kuchni  FB - https://www.facebook.com/people/Ma%C5%82e-co-nieco-u-Rudej-w-kuchni/100063584106586/ Czytaj dalej

3 kwi 2026 |

Polska

Lany Poniedziałek – tradycja, radość i symbol odnowy

Drugi dzień Świąt Wielkanocnych, powszechnie znany jako Lany Poniedziałek lub Śmigus-Dyngus, to jedno z najbardziej rozpoznawalnych i lubianych świąt w polskiej tradycji. Choć dziś kojarzy się głównie z polewaniem wodą i dobrą zabawą, jego korzenie sięgają dawnych obrzędów ludowych, w których woda miała znaczenie symboliczne i oczyszczające. Skąd wzięła się tradycja? Zwyczaj Śmigusa-Dyngusa wywodzi się jeszcze z czasów przedchrześcijańskich. Wówczas woda była symbolem życia, odrodzenia i siły natury budzącej się po zimie. Obrzędy polewania wodą miały zapewnić zdrowie, płodność oraz urodzaj. Z czasem tradycje te zostały włączone do kultury chrześcijańskiej i zaczęły towarzyszyć świętowaniu Zmartwychwstania. Pierwotnie „śmigus” oznaczał smaganie gałązkami wierzby, natomiast „dyngus” wiązał się z wykupywaniem się od tego zwyczaju drobnymi podarunkami, najczęściej pisankami. Z biegiem lat oba obrzędy połączyły się w jedną formę – radosnego polewania wodą. Woda, która łączy Lany Poniedziałek to przede wszystkim święto radości, wspólnoty i luzu po czasie powagi Wielkiego Tygodnia. W wielu domach i miejscowościach to dzień spotkań rodzinnych, odwiedzin i wspólnego spędzania czasu. Na wsiach zwyczaj ten miał szczególny charakter. Młodzi chłopcy odwiedzali domy, polewając wodą dziewczęta – co było nie tylko żartem, ale i formą zalotów. Im bardziej ktoś był oblany, tym większym cieszył się zainteresowaniem. Choć dziś ten zwyczaj przybrał bardziej symboliczny i uniwersalny charakter, nadal niesie ze sobą nutę beztroski i śmiechu. Między tradycją a współczesnością Współcześnie Lany Poniedziałek bywa obchodzony w różny sposób. W miastach często ogranicza się do symbolicznego pokropienia wodą, natomiast w mniejszych miejscowościach i na wsiach nadal można spotkać bardziej żywiołowe formy świętowania. Warto jednak pamiętać o umiarze i szacunku dla innych – tradycja powinna łączyć, a nie sprawiać dyskomfort. Coraz częściej podkreśla się, że polewanie wodą powinno być formą zabawy, na którą wszyscy się zgadzają. Głębsze znaczenie Choć Lany Poniedziałek ma lekki i radosny charakter, jego symbolika jest głęboka. Woda, jako znak oczyszczenia, może być dla nas przypomnieniem o nowym początku, który przynosi Wielkanoc. To zaproszenie, by zostawić za sobą to, co trudne, i wejść w codzienność z nową energią i nadzieją. W świecie pełnym pośpiechu takie momenty wspólnej radości są szczególnie cenne. Pozwalają zatrzymać się na chwilę, uśmiechnąć i być razem – z rodziną, sąsiadami, bliskimi. Tradycja, która trwa Lany Poniedziałek to piękny przykład tego, jak dawne obyczaje mogą przetrwać i odnaleźć się w nowoczesnym świecie. Łączy pokolenia, przypomina o korzeniach i wnosi do świątecznego czasu element lekkości i spontaniczności. Bo choć zmieniają się czasy, jedno pozostaje niezmienne — potrzeba radości, bliskości i świętowania życia. A czasem wystarczy do tego… odrobina wody. Czytaj dalej

3 kwi 2026 |

Polska

Radosnych, pełnych dobra i nadziei Świąt Wielkanocnych!

Niech Święta Wielkanocne przyniosą Wam czas prawdziwego wytchnienia, odnowy serca i nadziei, która rodzi się na nowo. Niech Zmartwychwstały Chrystus umacnia Was w codzienności, daje siłę do pokonywania trudów i napełnia pokojem, który pozostaje mimo wszystko. Niech wiosenne światło tych dni rozjaśnia każdą drogę, a bliskość drugiego człowieka przypomina o tym, co w życiu najważniejsze. Radosnych, pełnych dobra i nadziei Świąt Wielkanocnych!   Czytaj dalej

3 kwi 2026 |

Polska

Największa wolność - Powrót do Domu Ojca

Wielkanoc kojarzy nam się z tradycją: święconką, rodzinnym stołem, wspólnie spędzonym czasem w gronie rodzinnym wiosennymi porządkami. To jednak też czas, w którym my chrześcijanie zatrzymujemy się, by na nowo odkryć sens odkupienia, przebaczenia i powrotu do życia. To święta, które nie tylko przypominają o zwycięstwie Chrystusa nad śmiercią, ale zapraszają nas do osobistej refleksji nad tym, jak wygląda nasza relacja z Bogiem. W tym roku warto spojrzeć na nią przez pryzmat jednej z najbardziej poruszających przypowieści Ewangelii według św. Łukasza – historii o synu marnotrawnym. Historii o człowieku, który szuka swojego miejsca na ziemi, o człowieku, który pragnie wolności, a jednocześnie tęskni za domem. O każdym z nas. Przypowieść o synu marnotrawnym to historia, która nie traci aktualności, bo dotyka najważniejszego pytania: co robimy z wolnością, którą daje nam Bóg?  Syn z przypowieści odchodzi, bo chce żyć po swojemu. Chce sprawdzić, kim jest bez ojca, bez zasad, bez ograniczeń. To pragnienie jest nam bliskie — każdy człowiek chce decydować o sobie, wybierać własną drogę, samodzielnie kształtować swoje życie. Ojciec nie zatrzymuje go siłą, nie moralizuje, nie grozi. Pozwala mu odejść, choć wie, że młody człowiek nie jest jeszcze gotowy, by mądrze zarządzać wolnością, a tak po prostu by mądrze zarządzać swoim życiem. Obraz ojca to obraz Boga, który szanuje ludzką wolność nawet wtedy, gdy prowadzi ona w stronę błędów, zagubienia i cierpienia. Bóg nas nie zatrzymuje. Nie zamyka drzwi abyśmy żyli w izolacji od świata. Nie stawia warunków. Szanuje wolność, nawet jeśli wie, że człowiek może ją źle wykorzystać. To jedna z najbardziej poruszających prawd naszej wiary: Bóg nie chce posłuszeństwa z lęku, ale relacji z wyboru. Przypowieść o synu marnotrawnym pokazuje, że prawdziwa relacja z Bogiem może istnieć tylko wtedy, gdy człowiek wybiera ją w wolności.  Dlatego też ta przypowieść i cały ten świąteczny czas Wielkanocy jak i czas Wielkiego Postu przypominają nam, że ta wolność nie jest ciężarem, lecz przestrzenią, w której możemy wzrastać, szukać, błądzić i wracać. Wielkanoc przypomina nam, że Bóg nie chce niewolników ani ludzi zastraszonych. Chce relacji opartej na wyborze, a nie przymusie. Wolność jest więc fundamentem – darem, który może nas zaprowadzić daleko od domu, ale też jedyną drogą, która pozwala do niego wrócić naprawdę. Przypowieść o synu marnotrawnym pokazuje, że prawdziwa relacja z Bogiem może istnieć tylko wtedy, gdy człowiek wybiera ją w wolności, że ta wolność nie jest ciężarem, lecz przestrzenią, w której możemy wzrastać, szukać, błądzić i wracać. Syn marnotrawny doświadcza konsekwencji swoich decyzji. Traci majątek, poczucie bezpieczeństwa, godność. Dopiero w chwili największego kryzysu zaczyna rozumieć, że wolność bez odpowiedzialności staje się ciężarem. To moment, który wielu z nas zna z własnego życia – chwila, gdy człowiek uświadamia sobie, że sam nie poradzi sobie dalej. Syn marnotrawny szybko odkrywa, że wolność bez odpowiedzialności prowadzi do pustki. Że życie bez korzeni, bez relacji, bez sensu staje się samotnością. To doświadczenie wielu współczesnych ludzi: mamy możliwości, wybory życia, ale często brakuje nam wewnętrznego kompasu. To właśnie w doświadczeniu słabości, grzechu czy zagubienia człowiek odkrywa, jak bardzo potrzebuje Boga. Nie jako surowego sędziego, ale jako Ojca, który czeka. Najpiękniejszy moment przypowieści, który ukazuje nam kochające Boga to ten, w którym ojciec dostrzega syna z daleka. Nie czeka, aż ten dojdzie do domu. Nie pyta o skruchę i rachunek sumienia po prostu wybiega naprzeciw.   To obraz Boga, który nie czeka na idealnych ludzi, ale na ludzi, którzy chcą wrócić, na każdego z nas, którzy chcemy owocnie przeżyć czas wielkiego postu i radości Zmartwychwstania Chrystusa.  Cały czas Wielkiego Postu i Wielkanocy jest dla nas zaproszeniem do powrotu, do odnowienia relacji, która może była zaniedbana, może trudna, może pełna pytań. Bóg nie oczekuje od człowieka perfekcji, lecz szczerości. Nie wymaga bezbłędności, lecz otwartego serca. Chrystus wychodzi z grobu nie po to, by nas rozliczać, ale by nas podnieść. Zmartwychwstanie jest zaproszeniem do nowego początku — niezależnie od tego, jak daleko odeszliśmy. Wielkanoc uczy nas, że Bóg nie chce nas zatrzymać siłą dał nam wolność wyboru, jednak chce nas przyjąć z miłością. A my — jak syn marnotrawny — możemy odkryć, że największą wolnością jest powrót do domu, w którym ktoś na nas czeka, do Domu Naszego Ojca. Niech Zmartwychwstały przyniesie Wam radość, zdrowie i pomyślność. Świętujcie Wielkanoc w gronie najbliższych, pełni nadziei na lepsze jutro. Niech wspiera Was swymi łaskami i da Wam moc pokonywania codziennych trudności Niech otwiera Was na miłość oczekającego na Was Ojca! ks. Jarosław Leśniak  Duszpasterz Rolników Archidiecezji Łódzkiej Czytaj dalej

2 kwi 2026 |

Polska

Tradycje, które łączą pokolenia

Kolorowe pisanki, zapach świeżo pieczonej baby i radosny śmiech przy świątecznym stole. Wielkanoc od lat pozostaje jednym z najbardziej rodzinnych i pogodnych świąt. To czas, gdy dawne zwyczaje spotykają się z nowoczesnością, a tradycje wciąż potrafią wywołać dziecięcy zachwyt. Wielkanoc w Polsce ma wyjątkowy smak i atmosferę. Już na kilka dni przed świętami domy wypełniają się krzątaniną: malowaniem jajek, pieczeniem mazurków i przygotowywaniem koszyczka ze święconką. Pisanki, od tych skromnie barwionych cebulą po misternie zdobione małe dzieła sztuki, są symbolem odradzającego się życia i jednym z najbardziej lubianych elementów świąt. Nieodłącznym zwyczajem jest także święcenie pokarmów w Wielką Sobotę. Koszyczki przystrojone bukszpanem, białą serwetką i kolorowymi wstążkami niosą do kościoła zarówno dzieci, jak i dorośli. W środku obowiązkowo znajdują się jajka, chleb, sól, kiełbasa i chrzan, każdy z tych produktów ma swoje symboliczne znaczenie, ale dla najmłodszych najważniejsze jest zwykle to, by w koszyczku znalazł się także czekoladowy zając. Niedzielne śniadanie wielkanocne to prawdziwe święto smaków i rodzinnego ciepła. Dzielenie się jajkiem, składanie życzeń i wspólne biesiadowanie przy stole pełnym żurku, białej kiełbasy oraz słodkości tworzą atmosferę bliskości. To moment, w którym tradycja najmocniej pokazuje swoją siłę, łączy pokolenia i przypomina, jak ważne są wspólne chwile. A potem przychodzi najbardziej wesoły akcent świąt, czyli lany poniedziałek. Śmigus-dyngus od lat wywołuje salwy śmiechu, zwłaszcza wśród dzieci i młodzieży, choć dorośli także często dają się porwać tej zabawie. Symboliczna odrobina wody ma przynieść szczęście i pomyślność, a przy okazji skutecznie budzi nawet największych śpiochów. Wielkanocne tradycje, choć zakorzenione w historii, wciąż mają w sobie świeżość i lekkość. To święta pełne kolorów, rodzinnego ciepła i małych rytuałów, które sprawiają, że co roku wracamy do nich z prawdziwą przyjemnością. Czytaj dalej

31 mar 2026 |

Polska

Trwa przekierowywanie...

Trwa przetwarzanie ...

Twój kłos został poprawnie oddany!

Twój kłos został usunięty!

Wystąpił błąd podczas kłosowania. Twój kłos nie został oddany!

Plik jest zbyt duży, dozwolona wielkośc to max 10MB.

Aktualnie trwa modernizacja sklepu.
Zapraszamy już wkrótce!

Korzystamy z informacji zapisanych za pomocą plików cookies na urządzeniach końcowych użytkowników. Pliki cookies użytkownik może kontrolować za pomocą ustawień swojej przeglądarki internetowej. Dalsze korzystanie z naszego serwisu internetowego, bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej oznacza, iż użytkownik akceptuje stosowanie plików cookies.

Zamknij