Aktualności

1 1
Kłosuj Komentuj Ulubione

STARE TARNOWICE

 

Stare Tarnowice

 

Piękno rycerskiego zamku

 

Tarnowskie Góry, to miasto leżące w południowej Polsce. Należy ono do województwa śląskiego, a jest ono usytuowane na północnym krańcu Górnośląskiego Okręgu Przemysłowego.

 

Stare Tarnowice

 

Stare Tarnowice (Alt Tarnowitz), to dzielnica Tarnowskich Gór. od której pochodzi nazwa samego miasta. Powstała ona w 1316 roku. Pierwszym jej właścicielem był prawdopodobnie rycerz Adam de Tarnowice. Następnymi dziedzicami Starych Tarnowic był jego syn Święcisław, później byli to bracia Włodkowie, a następnie ród Wrochemów. Najdawniejsza wzmianka o Tarnowicach, pochodzi z roku 1251 roku. Późniejsze wzmianki pochodzą z początku czternastego stulecia, kiedy to właścicielem osady był Adam de Tarnowice, występujący jako świadek w dokumentach sądowych pochodzących z 1310 roku. Kolejnym włodarzem Starych Tarnowic był Święcisław, członek dworu księcia oleśnickiego Konrada II, wyznaczony w 1369 roku jako rozjemca przy sporze o podział księstwa bytomskiego. Ostatnimi rycerzami z Tarnowic byli rycerz Sambor oraz Mikołaj i Teodor Włodkowie herbu Sulima. Siedzibą rycerską w XIV i XV wieku była wieża obronna wzniesiona na kopcu, którego pozostałości widoczne są za kościołem św. Marcina.

 

W parafii Repty

 

Osada Stare Tarnowice należała jak większość dzisiejszych okolicznych terenów, do Tarnowskich Gór do parafii w Reptach. Na początku piętnastego stulecia, została utworzona osobna parafia w Tarnowicach, w których wybudowano kościół pod wezwaniem świętego Marcina. będący najstarszym istniejącym kościołem na terenie powiatu tarnogórskiego. W okresie powstania Tarnowskich Gór co datuje się na okres szesnastego wieku, na polach między Tarnowicami, Sowicami i Lasowicami, właścicielem osady była rodzina Wrochemów. Wymieniany w dokumentach zakupnych Piotr Wrochem, jest zapewne fundatorem zamku, który zastąpił wcześniejszą siedzibę właścicieli znajdującą się koło kościoła.

 

Na odsiecz Wiedniowi

W roku 1683, w drodze na Wiedeń, król Polski Jan III Sobieski, kazał czterech żołnierzy powiesić w Tarnowicach za to, iż rabowali okoliczną ludność. Król wówczas okazał się być władcą sprawiedliwym, który dbał o interesy najuboższych obywateli Rzeczpospolitej. Do dzisiejszego dnia, na ryneczku w Tranowicach Starych, gdy zapadnie zmierz zobaczyć można jak wloką się uliczkami miasta cztery cienie wisielców, którzy pokutują za swoje haniebne czyny. Tuż przed dniem 1 listopada każdego roku, o północy raz jeszcze rozgrywa się scena powieszenia sprawców kradzieży, którą to zobaczyć może każdy śmiałek i odważny turysta.

Wolność Górnicza

W roku 1801 założono tu jednolitą kolonię fryderycjańską o nazwie Wolność Górnicza, dla pracowników kopalni kruszców srebronośnych. Zatem miejsce to było odwiedzane przez pobliskich wielmożów, starających się o nabycie jak najtaniej i jak najwięcej srebra, ale doglądali też oni żeby i praca górniczej braci była należycie wynagradzana.

Ostatni właściciele

Ostatnimi właścicielami Starych Tarnowic, była od 1820 roku rodzina hrabiów i książąt Henckel von Domersmarck ze Świerklańca, która to w 1822 roku połączyła dobra tarnowickie w jeden fideikomis dla swego młodszego syna hrabiego Krafta. Rezydował on w neorenesansowym pałacu w parku na pograniczu Rept i Starych Tarnowic bardzo często, ale jak starzy ludzie mawiają, zajmował się on czarną magią i okultyzmem, za co po śmierci nawiedzał często jako upiór pielesze starego zamczyska. Po roku 1922, Stare Tarnowice znalazły się w granicach II Rzeczypospolitej. W latach 70. i 80. na polach między Starymi Tarnowicami a Opatowicami, wzniesiono osiedle Przyjaźń, jako największe osiedle mieszkaniowe Tarnowskich Gór. Łatwo tutaj trafić zarówno z Krakowa jak też i Tranowa. Kursuje tutaj mnóstwo połączeń komunikacji busowej jak też i dotrzeć tu można koleją. W Starych Tarnowicach. w dzisiaj odbudowanym kompleksie zamkowym, można liczyć na znakomity poczęstunek i należycie wyposażone pokoje gościnne w hotelu. A obecny właściciel dóbr tarnowickich, odnawia tutejszy zamek nadając mu dawną formę i wyposażenie wnętrz.

 

Ewa Michałowska - Walkiewicz 

Ewa M. z Ewa Michałowska-Walkiewicz Pisze

Malwina W.

Dziękujemy za przepiękną relację, dzięki której wybraliśmy się na wirtualną wycieczkę ;)

0

14 wrz 2018, 10:06:51

Przeczytaj również

11.11.2018r. - tak świętowało Otorowo

100 rocznica Odzyskania Niepodległości „Jeszcze Polska nie zginęła,     dopóki kochamy”   W uroczystość 100 rocznicy Odzyskania Niepodległości w dniu 11 listopada 2018r. o 11.30 w kościele parafialnym w Otorowoie (woj. wielkopolskie) została odprawiona Msza Św. w intencji Ojczyzny, w której udział wzięli kombatanci, strażacy, poczty sztandarowe oraz parafianie. Po Mszy Św. udaliśmy się pod pomnik pomordowanych, gdzie został uroczyście odśpiewany Hymn Polski, delegacje w tym także przedstawicielki z KGW złożyły kwiaty i wspólnie odśpiewaliśmy „Rotę”. Po uroczystości Panie z Koła Gospodyń Wiejskich zaprosiły gości na kawę oraz przygotowany przez nie poczęstunek. Zwieńczeniem uroczystości była, przygotowana przez siostry urszulanki wraz z dziećmi i młodzieżą, wieczornica patriotyczną pt.: „Jeszcze Polska nie zginęła, dopóki kochamy”. Społeczność lokalna zgromadziła się, aby wspólnie świętować. Podczas wieczornicy wybrzmiały teksty polskich poetów i fragmenty odczytów, które na temat Polski wygłosiła św. Urszula Ledóchowska. Nie zabrakło również  wspólnego śpiewania. Wybrzmiały utwory m.in. „Rota”, „Serce w plecaku”, „Legiony”, „Piechota”, „Pierwsza brygada”, „Wojenko, wojenko”, „Przybyli ułani pod okienko” i wiele innych. Na zakończenie każdy uczestnik Wieczornicy otrzymał biało-czerwone serduszko z cytatem św. Urszuli  oraz książeczkę "Jeszcze Polska nie zginęła, dopóki kochamy". Czytaj dalej

0 0
0 0
0 0
0 1

Trwa przekierowywanie...

Trwa przetwarzanie ...

Twój kłos został poprawnie oddany!

Twój kłos został usunięty!

Wystąpił błąd podczas kłosowania. Twój kłos nie został oddany!

Plik jest zbyt duży, dozwolona wielkośc to max 10MB.

Korzystamy z informacji zapisanych za pomocą plików cookies na urządzeniach końcowych użytkowników. Pliki cookies użytkownik może kontrolować za pomocą ustawień swojej przeglądarki internetowej. Dalsze korzystanie z naszego serwisu internetowego, bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej oznacza, iż użytkownik akceptuje stosowanie plików cookies.

Zamknij